2012 09 14 03 Duitsland, waterburcht Anhalt en Bike World Bocholt

2012 09 14 03  Duitsland, waterburcht Anhalt en Bike World Bocholt 

Vrijdag 14 september:

Omdat buien radar aangaf dat het regenachtig zou worden hebben we besloten om deze dag naar Bocholt te gaan om daar bij Bike-World Rose Versand olie te kopen voor mijn Roloff. 
Vlak bij Bocholt ligt Anhalt en daar is een waterburcht, dus daar maar eerst heen. 
Karin stuurde ons naar de kasteel weg, daar konden we het kasteel wel zien maar er stond een groot hek en dat was solide dicht.

Vragen aan en toevallig passerende voorbijganger in mijn beste Duits naar de ingang, dat was aan de andere kant. Groot parkeer terrein en even verder een combinatie kaartje voor kasteel en tuin gekocht.

De rondleiding begon net. Haar Duits was goed te volgen.

Het kasteel werd nog steeds bewoond. Een gedeelte was opengesteld. 
Behalve de gangbare oude spullen een indrukwekkende bibliotheek en schilderijen verzameling met zelfs een van Rembrandt!

Nog even de tuin door, wel bijzondere bomen, maar geen bordjes met namen.

Het heet een waterburcht omdat het helemaal omringd is door water. In de oude toren was onderin de kerker en boven een verzameling geweren en munten. 
De ingang was halverwege en kon bereikt worden met een houten trap. 
Van andere burchten weet ik dat die bij een belegering in brand werd gestoken zodat de toren onneembaar werd. 
Als er maar genoeg te eten en te drinken was kon men het uithouden totdat er hulp kwam.

Daarna door naar Bocholt, Bike world Rose versand. 
Gratis koffie, WC en 2 sets olie gekocht voor in de Rohloff en meteen maar 2 sets remschijven, We konden geen geschikte fiets voor Tante Nel vinden. 
Karin bracht ons keurig terug

2012 09 13 02 Donderdag Vervolde

2012 09 13 02 Donderdag  Vervolde 

Donderdag 13 september zijn we naar Huis Verwolde gegaan. Op de fietsroute kaart staat dat je er niet in kunt, maar ik had tevoren op internet gezocht en het kon wel. Via routes van het fietsroute netwerk (mooie paadjes) zijn we er gekomen. Er stond een schoolklas te wachten voor de rondleiding van 12 uur en er waren nog 2 dames. Gelukkig werd de rondleiding gesplitst. En met 4 man onder leiding van een gids het landhuis door. Door de hoge lasten (vooral onder Den Uil) is het huis overgedragen en worden er nu rondleidingen gegeven.

De kasteel heer woont nu kleiner. Het kasteel is weer ingericht met zoveel mogelijk spullen uit de tijd dat het bewoond werd en ook met spullen die door diezelfde familie in bruikleen zijn vertrekt. Veel mooie en bijzondere spullen. Je kreeg een goede indruk hoe het huis bewoond werd. Nog koffie gedronken in de bijbehorende theeschenkerij en ook nog even de tuin door. Daar stonden veel bijzondere bomen, gelukkig met een naambordje erbij, ook een hemelboom. Van een plataan de bladeren gefotografeerd om te zien of de bomen op de Ropta ook platanen zijn. (weet ik nog niet)

Daarna weer via het fietsroute netwerk naar het Museumboerderij de Zwemkolk boven Markolo. Bleek gesloten, toch beter de informatie lezen die ik op internet had verzameld. Het museum is geopend op afspraak. En er was nu niemand.

Wel over een mooie fiets route terug. ik wist niet dat er zoveel heide was daar.

2012 09 12 01 vertrek via Bolsward, hokje stuk.

2012 09 12 01 vertrek via Bolsward,  hokje stuk. 

Eerste plan was om dinsdag de 11 de september 2012 te vertrekken, maar dinsdagavond zowel cursus stollingsfactor bepalen in Nij Smellinge als koorrepetitie bij Marcanto, dus vertrek uitgesteld tot woensdag de 12 de, konden we op de heenreis omrijden over Bolsward omdat mijn Zus Willy die dag 65 werd.

Toen ik mij tegen zeven uur meldde in het ziekenhuis en meldde dat ik graag een half uur eerder weg wilde om de koor repetitie van na de pauze nog te kunnen meemaken, keek de cursus leidster heel zorgelijk. Toen ik vroeg wat er dan zo moeilijk was aan het plaatsen van 1 druppel bloed op een plaatje en dat in een machientje stoppen, vertelde ze dat ze eerst gingen vertellen wat de meting inhoud en kennis over de achtergrond wilden delen. Toen ik ook nog meedeelde dat ik de tweede avond moest verzuimen omdat ik op vakantie was in Deventer, keek ze helemaal of ze water zag branden, die tweede avond was de belangrijkste avond en er was geen sprake dat die op de derde avond kon worden samengevat en het leek hun beter dat ik me opgaf voor een andere cursus. 
Ik vroeg hoe lang dat moest duren, maar dat kon al met een paar weken en die cursus werd gegeven op donderdag middag, zodat mijn koor repetities niet in het gedrang komen. 
Ik vraag me nog steeds af waarom het afnemen van 1 drup bloed en die in een apparaatje (van 1000 euro) stoppen, nu 3 dagdelen van minstens 2 uren elk, dus totaal 6 uren moet duren om dat te leren.

Me opgegeven voor die volgende cursus; ik zou er een brief over krijgen en meteen snel door naar de Meldij voor de repetitie van Markanto; niemand aanwezig. Andere zaal, ook niemand. 
Kon ook wel kloppen, de repetities beginnen om half 8 en het was nog geen kwart over 7, dus eerst maar een kopje koffie.

Markanto is een gelegenheidskoor, we studeren stukken in van Verdi en willen dan in januari een paar uitvoering geven o.a. in de Lawei.

Veel sopranen, veel alten en 2 tenoren en 2 bassen, waar ik er 1 van ben, die ander is een oud collega. We zullen ons best doen.

Daarom woensdag morgen naar Bolsward, mijn zus had 5 asielzoekers op bezoek, uit Iran, uit Somalië en landen daar in de buurt. Het is onvoorstelbaar hoe deze mensen hier in Nederland worden behandeld. De jongste had net haar A status en was nu 18.

Je gaat toch niet je land en familie waar je geworteld bent zo maar verlaten?

Om 12 uur uit Bolsward vertrokken en rechtstreeks naar Deventer; camping De Hoge Moat onder Bathmen. Hier waren we midden april ook geweest met mijn kinderen en we vonden het een leuke camping. Ook dat het een SVR camping is en daarom niet al te duur speelt mee dat we het een leuke camping vinden.

Toen heeft Hessel een eend aangereden die we in het spatbord terug vonden. En we hebben een mooi vuurwerk gezien. Ook nog naar het Diorama op de Holterberg geweest en in het bos een stukje gewandeld. En ’s avonds natuurlijk spelletjes doen!

Mooi plaatsje, 2 tegels waar de caravan banden op kunnen en een grind veldje ervoor waar de voortent overheen gezet kon worden.

Bij de eerst poging kwam ik naast die beide tegels uit, dus 2 keer keren en nog eens proberen. 
Bij de 2de draai hoorde ik een hoop gekraak en ik bleek een houten schuurtje geraakt te hebben met de achterste punt van de caravan tijdens de draai. 
In de caravan zit nu een deuk, maar het hele hokje in ontzet. 
Rondom zijn planken gescheurd, de deurpost is uit model zodat de deur niet meer dicht kan en de dakgoot ligt er af. 
Het hele hokje staat scheef.

De beheerder was niet blij, het hokje was beeldbepalend voor de camping en er lag folder materiaal in en je kon er boeken lenen en je lege flessen kwijt.

De caravan eerst maar op zijn plek en voortent gebouwd, toe gebeld met Univé en de schade gemeld. 
Omdat de caravan achter de auto zat is die WA verzekerd en ik moest maar een schade formulier opsturen.

2012 08 04 07 Terug 4 en 5 augustus van Lienz naar Drachten, 7

2012 08 04 07 Terug 4 en 5 augustus van Lienz naar Drachten, 7
Oostr. za4 en zo5aug12 in 3 dagen terug naar huis.7
7 Terug zaterdag 4 en zondag 5 augustus.
4a terug naar Bihler                                          398 km 5:53:32

5 Bihler tot Schweinheimer Strass1         496 km 7:36:08

6 Schweinheimer Strass1 tot Ropta en Steeg 596 km 6:33:02

Om niet weer veel te vroeg in het hotel aan te komen had ik een langere route uit geplot: weer door de Felbertaueren tunnel en dan links af een stuk je omrijden door Beieren en dan hetzelfde stuk met de prachtige bochten van de route Grossglockner, maar nu in de andere richting.

Het eerste stuk was idioot druk, Bij Brixen Im Thale / Lauterbach ging de doorgaande weg door een nieuwe tunnel, maar waarom of iedereen een kwartier moest wachten voordat het verkeerslicht weer op groen sprong heb ik niet kunnen ontdekken. Ik raad iedereen aan de oude route door het dorp te nemen.

Gereden tot 4 km voor de A12, (de Brennerpas). Toen terug de B178.
In Sankt Johann In Tirol bij de McDonald's koffie met een hamburger.

Na de koffie rechtsaf de B164 vervolgd tot Bischofshofen. Daar had ik verwacht in een file te komen omdat die parallel loopt met de A10 waar je tol voor moet betalen, maar ik had de hele weg soms voor mezelf alleen.

In Mitterau / Hallein even pauze en getankt. In Oostenrijk was de benzine minder dan 1euro50 per liter. meer dan 15 cent per liter goedkoper dan in Duitsland.

Het plaatsje uit en de de Durmbergstrasse in, en Truus stuurde me een onmogelijk klein weggetje in, de Zijlstrasse, waar ik de grens met Duitsland passeerde en zo op weg naar de Hintersee.

Daar wilde ik omheen rijden, maar de weg was afgesloten. Bij het zoeken naar de omleiding eerst een voetpad, en daarna een boerenerf, maar via de Alte Reichenhaller Strasse kwam ik weer op de route.

Tot slot weer een stuk over de A8 en ik was mooi op tijd en niet veel te vroeg bij Hotel Bihler in Bad Aibling.

De eigenaresse herkende me. Motor weer achter slot en er was een parkfeest in de park naast het hotel. Met als Thema: ''Las Vegas.''

Ik betaalde de gastenprijs van slechts 4 euro voor wat alleen maar een verzameling eet en drink gelegenheden leek.

Eerst wat rondgekeken en toen maar wat eten, klaargemaakt op de grootste barbecue die ik ooit gezien heb.
Er was een tent ingericht als speelhol, met een dobbelsteenbak waar je 1 en 3 moest gooien ( niet gelukt) een rad van fortuin ( Halve liter bier gewonnen en een casino waar ik de hoofdprijs had op 33, wat een tasje opleverde dat je om je middel kon doen, een stel speelkaarten, een hand-fruitautomaat en nog wat dergelijke prullaria, maar wel leuk.

Je kon ook nog texas hold um spelen, maar daar heb ik mij niet aan gewaagd.

En regenen dat het deed!

+
Van het hotel had ik een paraplu te leen zodat ik niet doorweekt raakte.

Veder heb je er weinig aanspraak, zodat ik even in het hotel heb zitten puzzelen, maar tegen 10en weer naar het park. Het was droog en de lange tafels waren redelijk bezet. De band deed goed zijn best

Schitterend vuurwerk om half elf
Goed geslapen en zondag 7 uren gereden over allemaal binnendoor weggetjes met zo nu en dan de schitterendste bochten en dik 6 uur was ik in Aschaffenburg.

Hotel was los, niemand aanwezig, wel stond mijn naam op de Kamerlijst en de sleutel stak in het slot, net als de vorige keer. Verkleed en weer naar diezelfde Italiaan. Salade, Pizza, biertje erbij:

Zondag morgen weer betaald aan de serveerster, de pin deed het weer niet, dus 49 euro contant afgerekend en de A44 op en bij Dillenburg er af en een mooie slag door het Sauerland.

Uiteraard weer een weg afsluiting, Truus op:''omrijden''. Maar ze stuurde me terug naar die afgesloten weg. Dan maar Umleiting volgen en verder weer op herberekenen en zo vond ik de route terug.

Althans dat dacht ik.

Ik wilde over Bocholt om even bij Rose versand een olie wissel set te halen voor mijn Rohloff en een nieuw ketting voor mijn ATB, maar Truus stuurde me recht omhoog over de A30, de A1 op.

Eerste probleem was dat mijn benzine op raakte en er over meer dan 80 km geen enkel tankstation tegen kwam en dat is een lang eind als de tank steeds leger raakt en het rode lampje gaat branden.

Een parkeerterrein op en vragen aan Truus: die gaf iets van 700 km voor de dichtstbijzijnde pomp, heb je dus niets aan. Vragen aan anderen, die keken op hun Tomtom en vertelden dat er een shell station was op 4 km. Ik welgemoed verder, maar dat shell station was aan de andere kant van de weg. En de middenberm hoog, dus doorrijden, volgende P (dat is beter dan op de vluchtstrook), maar toen zag ik toevallig een bord met aankondiging tankstation op 6 km.
Als je maximaal 400 km op 1 tank kunt en hij staat al op 412 km is dat best spannend, maar veel keus had ik niet. Ik moest 1euro72 per liter betalen, de hoofdprijs, maar deed het met liefde.

Toen kijken welke route Truus bedacht had, wel, vanwege dat herberekenen had ze bedacht alle tussenpunten maar over te slaan en me de snelste weg over Meppen en Emmen naar huis te sturen. Alsnog naar Bocholt betekende 90 km omrijden, dat vond ik te veel, dus met de smoor in de route gevolgd.

Even over de grens met Nederland nog een fikse stortbui en de eerste keer getakt voor 1 euro 78 per liter.

Mooi op tijd thuis.

Globale kosten:

Dik 4000 km gereden, reken maar      € 400 aan brandstof

Horizon 6 dagen halfpension               € 400

4 nachten heen en terug hotel              € 200

eten heen en terug                                € 100

Bier en Lunches                                   € 200

Banden slijtage:                                   € 100

4 keer tol.                                              € 50

De motor is al afgeschreven.

Globaal totaal                                       € 1450,-

2012 08 03 06 De Nockalmstrasse. 6

2012 08 03 06 De Nockalmstrasse. 6
2012 08 03 vrijdag 3 augustus De Nockalmstrasse. 6

Oostenrijk E Nockalmstrasse HMR 248 km 3:26:37

Van deze rit heb ik geen foto's.

Op Google Earth is hij te vinden en daar staan ook hele mooie foto's op.

Met droog weer vertrokken, Mooie aanloop route en, omdat het een particuliere weg is, moest er 8 euro tol betaald worden.

Mooie bochten, maar jammer dat het begon te regenen. Eerst een beetje, toen wat harder, toch maar de regenbroek aangedaan en even later begon het te stort regenen en ook nog te onweren.

Op het hoogste punt stond een huis annex winkel en restaurant waar ik even geschuild heb voor het onweer en een schildje van de Nockalmstrasse gekocht heb voor Janke, die per slot van rekening vandaag jarig was.

deze foto is van een dag eerder, toen regende het ook.

Het is een prachtige route, alleen niet in de stromende regen.

Op de terug reis werd het droog en scheen de zon weer. Bij een tankstation de regenbroek weer uit gedaan en een lekkere Pizza gescoord, met een cappuccino.

2012 08 02 05 Oostenrijk, Hochalpenstraße, Grossglockner 5

2012 08 02 05  Oostenrijk, Hochalpenstraße,  Grossglockner 5
5 Do 2 aug. de Grossglockner  20120802 Oostenrijk, Hochalpenstraße,  Grossglockner 5

Karinthië B Gross Glockner HMR 313 km 3:57:06

Eerst Naar Lienz daar rechtsaf en langs een mooie route met nog mooiere bochten kwamen we bij een tolpoort waar we 22 euro mochten aftikken per motor (een auto was 32 euro).

Verder omhoog en op de rotonde eerst links naar de Kaiser-Franz-Josefs-Höhe.

 

Motoren mochten gratis geparkeerd en dichter bij de Gletsjer o.a. De Pasterze de grootste van Oostenrijk. Die was de laatste 100 jaar de helft kleiner geworden en de Murmeltiere waren er ook al niet.

Alleen een Plaatje:

 

Maar het uitzicht was mooi. Terug naar die rotonde en rechtdoor de Edelweisspitze op. Ook heel mooi. Daar koffie met apfeltorte en slagshane, in een hoeveelheid dat die als lunch kon dienen.

 Weer terug naar die rotonde en rechtsaf naar de tunnel op de top.

 

Aan de andere kant afdalen en een rondje door Salzburg en Tirol.

Daarna terug over de Hochalpenstraße waarbij we niet weer tol hoefden te betalen; op het dagkaartje staan de 3 laatste cijfers/letters van je kenteken, doorgeven is er niet bij.

Voor de zuinigaards: je kunt in de voorverkoop bij de Sondertickets:
Vergünstigte Vorverkaufskarten bei ÖAMTC und ADAC (Pkw: EUR 27,00 / Motorrad: EUR 17,00)

Voor deze Grossglockner en: Rundfahrtkarte, kombinierbar mit Felbertauern Straße, gültig 30 Tage: Pkw: EUR 38,00 / Motorrad: EUR 29,00
Mit Pkw oder Motorradtageskarte kann mit gleichem Fahrzeug (kennzeichenbezogen) im selben Kalenderjahr eine zweite Fahrt um EUR 9,00 unternommen werden

Als ik dit geweten had , had ik toch 44 – 29 = 15 euro kunnen besparen.

Terug nog een stukje Sneeuw vlak langs de weg en laatste stukje verder in de regen, beetje jammer van de mooie bochten;

Aan de voet van de berg was het weer droog en ik heb de bochten bij Iselsberg 3 keer gereden omdat ik eerst achter een grote vrachtauto zat, maar ook omdat ze zo mooi zijn.

2012 08 01 04 Oostenrijk wo. Italie. Zoncolan Plöckenpas 4

2012 08 01 04 Oostenrijk4  Wo 1 aug Italië Zoncolan Plöckenpas 4

Oostenrijk C Italië HMR 226 km 3:36:11

Weer vanuit Oberdrauburg meteen de zuidelijke haarspeldbochten op, In Kotschach rechtsaf over de Dolomitenstrasse, met mooie uitzichten. Italië in, langs het Nationale park en een moeilijk bochtje bij Lago Di Santa Catarina, daar ook even gestopt, maar het was te vroeg voor de lunch

Het parkeerterrein was niet vlak en liep af naar de randen, terwijl ik bezig was met het ''ruckwards Einparken'', zette een Italiaanse hufter snel zijn auto op de plaats waar ik wilde gaan staan.

Verder een prachtige weg.

Onderweg nog even gestopt mij een overdekte brug, waaronder in de diepte een riviertje zich een weg baande.

Van dat riviertje blijft niets over op de foto, daarom maar het bruggetje:

Ik reed mee met iemand uit België en die stelde voor om nog even de Zoncolan op te rijden.
We hadden tijd genoeg en ik achter hem aan, zeer bochtig en steil weggetje omhoog,Sp123, met nogal eens losse steentjes wat de bochten des te spannender maakte.

 

De pas wordt vaak opgenomen in de Giro'dItalia, vandaar dat gedenkteken.

Waarom of ze dit soort wielerwedstrijden altijd over dit soort ongelukkige kleine rotsweggetjes laten lopen? Ik denk voor de ongelukken die dan gebeuren en veel sensatie opleveren.

In het restaurant aan de koffie en we moesten onze motoren verplaatsen omdat de koeien er langs moesten.

De steilste pas die ik ooit heb gereden was deze pas van Italië naar Oostenrijk: de Plöckenpas

Ga maar eens zoeken op YouTube

Ik vond hem spectaculairder dan deTrollstigen in Noorwegen.

Mooi op tijd terug bij het hotel en een pilsje ging er wel in.