2011 04 14 05 do. Chora kerk , wandeling

2011 04 14 05   donderdag wandelen Chora kerk 5 donderdag 14 april 2011 

Vandaag maar de extra wandeling nr. 4 uit de ANWB boekje, die begon bij de Tekfur Sarayi, dat moet een oud paleis zijn, al jaren slechts zeer gedeeltelijk te bezichtigen.
Maar hoe kom je daar als je best last hebt van je kuiten vanwege het al 3 dagen bewandelen van soms steile straten en stegen?
Gezocht op de stadsplattegrond en we konden met de tram die zowat voor het hotel langs loopt en dan bij Aksaray overstappen op een andere lijn en na 2 haltes uitstappen bij Ulubati, van daar was het nog stevige wandeling naar Tekfur.
Maar eens beneden op de receptie vragen, die verwezen naar de bus, dat was veel korter dan die ommelandse reis met de tram, maar welke lijn en welk station?
Hij zoeken op zijn computer en dat viel schijnbaar tegen want het duurde nogal lang, blij dat hij het deed, maar hij gaf alleen maar een nummer en dan moesten we in de bus maar vragen, ja ja
Er rijden honderden bussen van diverse maatschappijen door Istanboel.
Maar het regende vrij hard, dus even wachten, de informatie nog eens bekeken en de bushalte was bij de Galata brug, ook nogal even lopen.
Onderweg reden er diverse taxi's voorbij en misschien was dat wel een beter idee.
De eerst volgende stopte meteen en voor 8 euro waren we in de buurt van Tekfur.
Volgens de chauffeur was het gesloten vanwege verbouwing, maar dat wisten we al.

Hij zetten ons uit bij de Chora kerk,
Kariye Muzesi op de kaart, entree 15 TL pp maar wel de moeite waard,

Hij is enige tijd in gebruik geweest als moskee en toen hebben ze veel vernield en overgekalkt, maar wel aardig gerestaureerd en veel afbeeldingen konden we thuisbrengen, de vlucht naar Egypte, de bruiloft te Kana en zo, en met behulp van het boekje ook nog de voorspraak van Maria en Johannes de doper bij Christus, iets wat volgens mij niet nodig is, maar het was een katholieke kerk (oosters orthodox) en die fantaseren er wel meer bij.

In de kerk was het ten minste droog, buiten niet,
Toch maar aan de wandeling begonnen, maar ik had het kunnen weten, bij de ANWB kunnen ze niet wandelingen of routes aangeven.
Ik heb het nu 3 keer geprobeerd en alle keren verdwaald omdat essentiële informatie ontbreekt.
Hier ondersteunde te tekst niet de route op de kaart en binnen de kortste keren liepen we in de stromende regen door verlaten en rommelige straten.
Er bestaan grotere genoegens.
Maar wat nu?
Onderhand was het haast 1 uur en nergens een restaurant in deze verlaten negorij.
In een winkeltje vragen naar de route, we zaten er niet eens zo ver naast en daar werd de wereld wat bewoonbaar en in een soort konditorei Turkse koffie met luxe broodjes gegeten, daar werd het niet minder van, maar we hadden weinig animo om op deze slechte route nog langer in de regen te lopen, maar vlak daarbij stonden bussen, kaart erbij waar we heen wilden en vragen: we moesten die andere bus hebben, die stond er achter, wij daarin en vragen, maar nee de bus reed niet, we moesten die bus hebben die voor ons stond.
Toen maar weer een taxi aangehouden en voor 8 euro terug naar de Galata brug, de chauffeur maakte duidelijk dat helemaal terug naar het hotel erg veel tijd koste en dat daar uitstappen beter was,
We kwamen door een leuke overdekte winkelstraat, daar was het droog, en voor een paar Lira een zak vol noten gekocht, toen ik die later tijdens het mailen zat leeg te eten bleken er ook pistache noten tussen te zitten en dat die schillen niet te eten zijn, werd weer bevestigd.
Ook een fotozaak gevonden en een ander USB kabeltje gekocht zodat de foto's uit het toestel van Janke nu ook op de laptop staan.
Rustig aan gedaan, om 5 uur naar de lounge voor koffie en nu verslag typen en straks weer een restaurantje zoeken voor het diner.

Voor 22 Tl een Mexicaanse biefstuk bestelt, toen ik hem vanwege de vele pezen eens onder de saus vandaan haalde, leek hij toch echt veel op een doorregen lap.
Verder was alles wel lekker, pilsje erbij kost onderhand ook 10 tl.

Die overdekte winkelstraat bleek later de beroemde kruiden bazaar te zijn, we kochten die nootjes voor de prijs die erop stond, later kochten we 5 mandarijnen = 1 kg voor 4 TL, pas later realiseerden we ons dat we hadden kunnen afdingen.
Waar dat sprookje toch vandaan komt dat ik zo zuinig ben????

2011 04 13 04 wo. cisterne, blauwe mosk. en Aya Sofia.

2011 04 13 04  woensdag.cisterne, blauwe mosk. en Aya sofia. nr 4

Of het door het dichte raam komt of omdat we zo moe waren, we hebben de islam- omroeper niet gehoord.

Na ontbijt eerst maar naar de cisterne, omdat de meeste musea 's morgens erg druk zijn.

Voordeel van dit hotel is wel dat alles op loopafstand is en de cisterne was een bezoek meer dan waard. Hoofd van Medusa gevonden en toen weer naar boven.

Daar zochten we om de hippodroom en we werden aangesproken door een aardige Turk die vroeg of we belangstelling hadden voor leer, hij kon zelfs een beetje Nederlands en wilde ons zijn kaartje geven voor het geval we ons bedachten en of we even wilden meelopen.
Een groot huis in en boven allemaal leren jassen en hij toonde ons de diverse soorten leer en we kregen ook thee aangeboden.

Janke heeft eventueel wel zin in een leren zomerjas, maar die halsketting was ook al ver boven de begroting en met enige moeite toch aan zijn verleidingen weten te ontsnappen, maar het zou ons niet verbazen als Janneke's jas hier vandaan komt.
Er stond een Nederlandse tekst in het gastenboek in de tijd dat zij daar was.

Eerst maar naar de blauwe moskee, die met 6 minaretten, een teken van rijkdom.

Straks begint die minaret weer herrie te maken en is die weer een half uur dicht.

Weer schoenen uit en hij was wel mooi.

Kregen nog een folder hoe geweldig de islam wel niet was, maar er stond niet in dat je vogelvrij was als je de islam verliet.

Weer buiten, aangesproken door een andere aardige Turk die ons vertelde dat er een karpet museum was, maar toen we met hem mee liepen toen hij ons de weg wilde wijzen, kwamen we wel in een tapijt winkel terecht en we willen helemaal geen karpet

Het waren de voormalige paardenstallen en die waren allemaal in gebruik als tapijt winkel.

We vonden wel aardewerken schildjes met nummers en het leek ons wel leuk om bij de voordeur deze op te hangen en dan het simpele plaatje bij de garage, ze waren handgemaakt en moesten meer dan 10 euro per stuk kosten, maar omdat we bleven weigeren werden ze steeds goedkoper, uiteindelijk voor een toch wel schappelijke aanbod bezweken.

Broodje gekocht bij een klein kraampje en een bankje gevonden om even te zitten en te eten.

Aardige schoenpoetser die we eerst konden afwijzen, maar die later toch voor 5 TL mijn schoenen wilde poetsen, nu ja vooruit maar.
Hij vroeg of er ook polisch op moest, ik zei goed en hij liet ze glimmen zo als ze nog nooit geglimd hadden maar dat kostte wel 10 TL extra.

Uiteindelijk dus voor 7,5 euro mijn schoenen laten poetsen en nu wil ik nooit weer gezeur horen dat ik zo zuinig ben.

Dat ene sesamzaad broodje was toch wel erg karig als lunch dus toch maar iets van een hamburger en dat werd een broodje gezond voor Janke en een omelet voor mij, konden we wel even op verder.

Richting Aya Sofia, de ingang bleek alleen maar naar de diverse mausolea van de diverse Sultans met zijn familie te zijn, maar een eindje terug was de ingang, het stierf van de schoolkinderen, maar er was geen rij voor de kassa waar je met creditkaart moest betalen en zelf pinnen met de giro pas lukte, weer 40 TL.

De Aya Sofia heet ook wel Hagai Sofia en is rond 500 eerst gebouwd als kerk en na afgebrand te zijn herbouwd.

.

Toen Constantinopel viel en Istanboel werd, is die omgedoopt tot moskee. Omdat ze voor een moskee geen entree kunnen vragen hebben ze hem onteigend en er een museum van gemaakt.

De tapijten waren van de vloer, de schoenen mochten aan blijven en je mocht het hele gebouw door.

Naar de boven galerij ging een schuine gang, beetje zoals de ronde toren in Kopenhagen, maar dan met rechte stukken, geen trap, ik denk om de draagstoelen naar boven te krijgen.

Toen het een moskee werd zijn alle christelijke schilderingen gesloopt of over geverfd en ze waren nu weer gedeeltelijk zichtbaar gemaakt, veel oude heiligen, maar ook een Maria met Christuskind.

Beetje vreemd idee daar te lopen en te weten dat mijn vader, Rinze, Willy en Janneke daar ook gelopen hebben.

Wat we vandaag wilden zien hadden we daarmee gehad en tussen de Blauwe moskee en deze was een grote fontein, met bankjes daaromheen en er was nog net plaats en het was mooi weer, dus even gerust.

In de fontein zat een staande golf, de middelste spuiten verdwenen dan even onder water door die golfbeweging.

Janke kocht een mars en ik kreeg een boek over Istanbul van 20 TL voor 10 TL.

Ik had last van mijn kuiten en wilde de tram wel proberen, maar we hadden geen muntjes en volgens Janke was het niet ver lopen, maar ik heb nu best last en morgen willen we proberen toch een stuk met het O.V. te gaan omdat we naar de oude christelijke wijk willen.

Terug op de kamer wilden we de foto's bekijken op de laptop, maar de kabel die ik bij me heb is mini USB en op Janke's camera zit mini-mini USB dus dat werd niets, morgen kabeltje maar even mee en zien of we in een foto zaak en verloopje kunnen krijgen.

2011 04 12 03 dinsdag Galatabrug en Suleiman

 2011 04 12 03  dinsdag Galatabrug en Suleiman

Pas kwart voor 9 wakker, Istanbul is vermoeiend.

Ontbijt wederom dik voor elkaar en alle spullen weer bij elkaar gezocht en op naar de Galata brug.

We hebben langs het water gelopen, de Gouden Hoorn, met allemaal boten.

We kregen 3 keer een dringend aanbod van een Bosporus boat trip, maar we wilden lopen.

Over de beroemde Galata brug, viel wat tegen, boven allemaal hengelaars, onder alleen restaurants.

Op de overkant de Galata toren gelaten voor wat die was en langs de kade gelopen, vlak aan het water allemaal vis verkopers en terug iets verder van het water af, allemaal winkels in scheepsbehoeften.

Je moet hier in Istanboel weten waar welke winkels zitten want ze zijn op soort gegroepeerd, alle speelgoed winkels bij elkaar net al alle kleding zaken schoenwinkels en zo voort.

Straten met restaurants kwamen we meerdere malen tegen.

Na de brug even pauze, voor 3 TL een zakje gepofte kastanjes gekocht, wel lekker.

Op de kaart de route bekeken naar de Suleiman moskee, Suleiman de Magnificient in het Engels en de prachtlievende in het Nederlands

Weer allerlei winkel straten, gelukkig stond de moskee ook aangegeven en we vonden hem vlot.

Het enige probleem is om te weten dat je de goede hebt, op een afstand lijken ze allemaal op elkaar en het sterft hier van die dingen.

Onderweg wilden we lunchen, maar Janke liep alle broodjes kramen voor bij en de laatste straten waren leeg, maar tegenover de moskee weer een hele ris restaurants en voor 15 Tl pp een lekker vol bord met van alle soorten wat, nog een kop koffie en een fooi er weer 45 tl armer, maar wel eens voor meer geld minder gegeten.
De moskee ging net dicht, bordje: ''closed for 30 min.'' en meteen die bekende herrie vanaf de minaret, bleek het precies midden op de dag te zijn en we zagen de moslims zich buiten wassen, alleen handen, voeten en gezicht en daarna naar binnen, vrouwen konden zich in een gehuurde en afgeschermde ruimte ook wassen, beetje stiekem een foto en toen maar een slag om gelopen en even gezeten in de tuin van een universiteit.

We kwamen door een straat met allemaal winkels die aluminium pannen verkochten, de grootste hadden een diameter van meer dan een meter.
Zo groot heb ik ze nog nergens gezien.

Inderdaad, de schoenen moesten uit en we konden maar in een gedeelte van de moskee komen.
De lampen hingen niet op dezelfde hoogte, maar de ramen waren prachtig.

Janke hoorde net een Nederlandse gids vertellen dat de beide beroemde praal graven niet te bezichtigen waren vanwege een verbouwing.

Met een half uurtje hadden we hem wel bekeken en we besloten die beroemde waterleiding te gaan bekijken.
Recht door zee is de kortste weg en zo kwamen door minder toeristische gedeelten, zeer schilderachtig.
Bouwvallige houten huizen met van die uitstekende bovenverdiepingen, zoals in de middeleeuwen bij ons de grote steden er ook uitzagen en je weet dan waarom er bij brand een hele stad afbrandde.

1 keer vragen en toen zicht op de waterleiding.
Hij lijkt wel wat op de ''Pond du Gard'' in Frankrijk maar die is hoger en minder lang.

6 bogen werden gebruikt voor 3 rijstroken heen en 3 terug, het ding staat boven een drukke autoweg.

Bij de grote weg langs terug gelopen, kwamen nog over dat beroemde plein waar Janneke niet was toen er een aanslag werd gepleegd.

Janke wilde voor de poort op de foto; batterijen leeg, reserve er in, ook leeg, nog een stel anderen, ook leeg.
De tester erbij om de volsten er uit te zoeken maar daar deed ie het ook niet op.

Naar een kiosk en voor 8 Tl 4 AA penlites gekocht en Janke alsnog op de foto

We liepen oostwaarts om weer bij de bazaar uit te komen en dat lukt wonderwel.

Het is een belevenis, ze ruiken of je ergens belangstelling voor hebt en er werken goede verkopers,

Janke ging eerst voor de bijl, ze zag mooie bloesjes en vond ze niet duur, volgens mij was er meer uit te halen geweest, maar we gunnen die mensen ook een boterham (= we kunnen niet onderhandelen).

Daar tegenover waren spijkerbroeken te koop, vragen naar mijn maat en passen.

De eerste was te kort, maar hij had wel langere, en kleuren van licht blauw (=niet zwaar) tot zwart.

Mooie broeken en dat liet Janke merken, wat de kans op een scherpe prijs al een stuk minder maakt.

Ik wilde eigenlijk maar 1, maar de verkoper heeft me er 3 verkocht, maar wel voor een prijs waarvoor je bij Elinga nog niet eens 1 hebt.
Mooie stretch broeken, met rits en goed van lengte.
Eén zwart, een antraciet en een donker blauwe.

Janke kon meteen haar 3 bloesjes passen en moest toch 1 maatje groter maar is er ook dik tevreden mee.

De bazaar doorgelopen en vrij vlot het hotel terug gevonden.

In de lobby was gratis koffie en dat was lekker.
In de stoel in slaap gevallen.

Even naar de hotel kamer, stukje van dit verslag geschreven en Nederlands nieuws gelezen omdat we een wachtwoord kregen en gratis Wifi hebben.

Hoewel we eigenlijk te moe waren toch maar een restaurant zoeken en bij het bekijken van het eerste menu aangesproken door een aardige jongeman die de gerechten zo aantrekkelijk wist te maken dat we daar naar binnen gingen en lekker gegeten, niet weer een dure fles wijn, zodat het met 46 euro ophield voor een lekkere kebab, salade en soep en thee toe.

Terug op de kamer dit verslag typen en straks op tijd op bed.

Morgen maar naar de blauwe moskee, dat is die met die 6 minaretten.

2011 04 11 02 ma Topkapi

 2011 04 11 02 ma Topkapi
2 maandag 11 april 2011 Istanbul

.

Het bed was te kort en de nachtrust daardoor ook.
Goedkoop hotel en een kamer met niet eens ruimte voor de koffers, die van mij staat voor het bed op de grond.

In het holst van de nacht kom je er ook achter dat er vlakbij een moskee staat omdat er een omroeper begint de oalen (op zijn fries).

In de douche kon je je kont niet keren en de sproeier lazerde van boven, maar het ontbijt was goed en uitgebreid.

De grote boodschap wil ook niet helemaal weg.

Het was warm in het hotel en buiten scheen de zon, dus alleen de trui aan en de jas mee vanwege de geringe regen kans en op de benenwagen naar het Topkapi complex.

Eest in de foyer op de kaart de locatie van het hotel laten aantekenen en een visitekaartje mee gekregen, als we al hopeloos verdwalen, kunnen we zo altijd het hotel terug vinden.

Even zoeken naar de ingang, maar toen konden we het complex op.
Ik was al bang dat het gratis zou zijn, maar al snel zagen we controleurs staan en enig zoekwerk leverde wat ter zijde, een ticket office op met een lange rij ervoor.

We spraken een ander Nederlands stel en die hadden 35 euro moeten betalen voor de taxi rit vanaf het vliegveld naar het hotel die hadden dus nog meer teveel betaald dan wij, een goed gevoel.

De poort van salutering.

Kaartje 20 TL pp en de controle niet op de kaartjes, maar een detectie poortje en alle tassen door een scanner, pootje piepte uiteraard, maar dat stoorde niemand zich aan, ik al helemaal niet.

Rugtas weer op en hele complex bekeken, hoop oude gebouwen van de sultans die er gewoond hebben en diverse ruimtes met Turkse schatten, gekregen of veroverd, albasten en kristallen vazen, sieraden en een grote diamant die ooit voor 2 lepels geruild is nadat hij was gevonden in een afval hoop, tronen en kaftans = Turkse jassen.

Mooi uitzicht over de Bosporus en later nog ruimtes met islamitisch kunst, je moest er stil zijn en gepaste kleding dragen.

Ze hadden er een stukje van de Kabbala en ook het zwaard van David en de staf van Mozes, dat had ik daar niet verwacht maar het stond er echt bij.

We werden begeleid door het Turkse gezang dat we ook al kennen van die minaret 's morgens heel vroeg.
Tegen het eind konden we life zien hoe dat geproduceerd wordt.
Het heet reciteren, geef mij maar Ab, of een andere spreken, desnoods een dominee.

Toen nog even overlegd maar omdat we er toch waren toch maar extra betaald en de Harem bekeken, hoop kale vertrekken, alleen de 2 laatste van de kroonprins waren nog gemeubileerd, verder weinig smeuïge details.

Aan het begin van de middag waren we wel uitgekeken en op naar het archeologisch museum, maar dat was op maandag dicht.

Het was veel kouder dan we dachten en het regende nogal waardoor we beide erg verlangden naar het fleece jack wat op de hotelkamer lag.

Op weg naar het hotel nog een supermarkt gezocht voor drinkwater en de warme trui opgehaald en even op de kamer opgewarmd.

Toen maar op weg naar de bazaar, intussen zagen we diverse juweliers zaken die ons binnen nodigden omdat Janke wel belangstelling had voor een halsketting van staal of wit goud, omdat zilver bij haar zwart wordt.

Eerst zaak had allen wit goud met diamantjes en ver boven de begroting; een compleet maand inkomen.

Maar een paar winkels verderop alleen wit goud, zonder diamanten en zonder hanger, precies wat de bedoeling was.

De verkoper liet ons zien wat we mooi vonden en hoeveel tijd hij nodig had om eventueel andere kleuren en uitvoeringen te leveren.

Op laatst kwam het toch aan prijzen toe en we schrokken ons rot; rond 2000 euro was toch echt niet de bedoeling.

De verkoper deed zijn werk goed, en we zijn vertrokken met een mooie witgouden hals ketting en we hoeven niet droog brood te eten.

Janke was wel in een klap genezen van haar wens voor een leren zomerjas.

Toen op weg naar de bazaar, die moet je gezien hebben.
Wat een aanbod.

Het liep tegen 7 uur en dan konden we in het hotel eten.
We kwamen uit voor de Galata brug en daar konden we de tramrails volgen en zo kwamen we weer in ons hotel

We waren de enige gasten, dag schotel van 14 IT de man.
Half flesje wijn erbij voor dezelfde prijs, dag soep niet leverbaar daarom een uitgebreid voor gerecht, met kaas, vlees brood, dik voor elkaar,

Het hoofdgerecht ook prima en een heel mooi uitzicht op de Bosporus.

Nog een enquête formulier hoe we het vonden en of we suggesties hadden, toch maar ingevuld dat ze duurder waren als de restaurantjes in de stad, waar je voor 8 TL al een maaltijd had.

Daarna nog op de kamer gezeten op de rand van het bed omdat er op de kamer geen stoelen zijn (Is overigens ook geen plaats voor) de verslagen van gister en vandaag getypt.

Internet werkt niet omdat ik de inloggegevens niet heb, morgen maar even vragen.

Eerst slapen, we hebben de kachel uit kunnen krijgen (hoop ik) en het raam dicht, wat hopelijk het ge-eamel genoeg dempt om er doorheen te slapen.

2011 04 10 01 zo. vertrek naar Istanboel

2011 04 10 01 zo. vertrek naar Istanboel  zondag 10 april 2011

Janke helemaal in de stress en de wekker op kwart over 6 omdat Lammert ons om kwart voor acht op zou komen halen.

In de lege kamer ontbijten en lunch pakket klaarmaken, aan kleden, laatste spullen in de koffer zoals Snurkbeugel en de elektrische tandenborstel.

Toen de laatste meubelen uit de kamer; de tafel, de beide stoelen en de computer.
(Tijdens deze vakantie wordt er een nieuwe vloer in de kamer gelegd)

Toen alles klaar was liep het toch tegen kwart voor acht en daar was Lammert ook al, alle spullen in de auto en op naar Heerenveen, rustig de goedkope dagkaart van de trekpleister afgestempeld en toen een dik kwartier wachten op de trein van half negen, maar daar zou ik nooit weer wat over zeggen.

Ruim plek, in de stilte coupe en de wc zat niet eens op slot.
De trein had als eindpunt Schiphol, dus we konden blijven zitten.
Maar bij de kaartjes controle meldde de conducteur dat deze trein stuk was en dat we in Zwolle moesten overstappen op die uit Groningen.

Wat een gedonder, toen we overgestapt waren op de trein die 2 perrons verder stond ontdekte ik dat mijn rugtas, met alle medicijnen en kaarten, nog in de vorige trein stond.

Als een haas terug gerend, maar welke trein was het ook alweer?
Toen ik hem gevonden had bleek hij niet open te willen, dus terug en Janke uit de trein halen die op punt van vertrekken stond, met haar handbagage en 2 koffers, maar dat lukte omdat de conducteur bij dezelfde deur stond en de trein even liet wachten.

Toen op zoek naar iemand met een rode pet, we vonden iemand met een rood bandje op zijn pet, die liep mee en kon de trein wel open krijgen en de rugtas stond nog mooi in de stilte coupe.

Ik uitleggen hoe en waarom en we kregen een koffie bon voor de schrik.

Van het uur speling hadden we nu de helft gebruikt, en we moesten nu in Amersfoort weer over stappen, maar nu lette ik beter of ik alles wel had, kwestie van steen en ezel.

Op Schiphol stap je uit vlak bij de luchthaven en eenmaal boven de grond vonden we vlot de vertrek hal, maar daar waren er drie van en welke gate moesten we hebben?

Op de bevestigingsbrief stond: ''geen aanvullende informatie bekend'' dus zoeken op de monitoren.

Op de monitoren met alle vertrekkende vliegtuigen konden we de onze niet vinden, dus een baantje-pet gevraagd naar de infobalie van Turkish Airlines, die was in hal 3

Wij daar vragen naar de gate en zijn antwoordt verstonden we eerst niet, maar het was toch: ''gecanceld''.

Hij de informatie erbij en onze vlucht bleek overgeboekt naar morgen, maandag 11 april om dezelfde tijd.

Al 2 maanden geleden, wij kijken op de boeking papieren en de vlucht is geboekt op 15 februari en op 16 februari is de vlucht gecancelled, hadden we bericht van moeten hebben, maar Cheap Tickets liet veel vaker steken vallen.

We hebben nog gewacht en gevraagd of er in het toestel dat van dezelfde gate vertrok en ook naar Istanbul ging, nog plaats was, maar dat was een andere maatschappij en dat lukte dus niet.

Om 6 uur was er weer een vlucht van Turkish air maar die zat vol, als we om half vijf informeerden kon het zijn dat iemand had afgezegd en dan konden we misschien mee.

We hebben rustig een paar uur lang de vertrekkende vliegtuigen van af het panorama terras kunnen bekijken.

Terug naar Drachten was de ene mogelijkheid, een hotel zoeken voor 1 nacht de andere.

Het ‘’jotel’’ op Schiphol gezocht, maar dat was achter de douane en onze kar vol bagage gaf problemen om daar doorheen te komen.
Dus prijsinformatie werd niets.

De papieren van de bevestiging nogmaals goed bekeken en er stond onder algemene informatie in het Engels wel degelijk dat de maatschappij de vlucht veranderd had.

Om half vijf informeren en hij zou zijn best doen en er was helemaal achterin nog net ruimte voor 2 personen.
Wij blij.
Ook nog naar Ataturk in plaats van die andere die we eerst hadden en veel verder van Istanbul af ligt.

Vliegen op zich is saai, ik zat bij een raampje en als ik in een onmogelijke bocht ging zitten zag ik Amsterdam onder ons wegglijden en later nog de grens met Duitsland, nog later een rivier die misschien wel de Donau was, toen werd het donker en kon ik me wijden aan de 6 sterren sudoku van de Trouw van zaterdag.

dit ging dus 3 keer fout.

Uit het vliegtuig geen slurf maar nu op een open trap naar beneden en een eindje lopen en in een enorme bus, breder dan ik ooit gezien heb.
Met de stroom mee een gebouw in, zagen een rij loketten met visa en we wisten dat we die eerst moesten kopen om te voorkomen dat je na lang wacht in de rij voor de douane, terug gestuurd werd om nogmaals achteraan te sluiten.

Kost 30 euro samen, maar we mochten het land in.

Op naar de bagageband, Janke’s koffer kwam net voorbij, maar die van mij niet.

Er zat weinig anders op dan te wachten en maar hopen dat niet iemand anders de mijne meegenomen heeft of al had.

Na lang wachten kwam hij toch en konden we de luchthaven uit en een taxi zoeken, die waren er zat en zelfs voorzien van een meter, de chauffeur was ook net bezig met een Italiaan, die moest ook naar Istanboel dus we konden wel samen.

Schijnbaar kennen ze hier geen controle op maximum snelheden en is rechts inhalen ook niet verboden.

Eerst die Italiaan naar zijn hotel gebracht, daarna zagen we de oude muren van de stad en wist ik dus dat we flink omreden en bij het hotel stond de taximeter op 43 Turkse lira = 23 euro.

Op de luchthaven hadden we al gepind en mijn biljet van 50 Lira werd zo duidelijk geaccepteerd als fooi dat ik niet de tijd had te protesteren.
De man had dus een beste rit, grootste stuk dubbel beuren en via een omrit ook nog eens extra.

Inchecken ging probleemloos maar de bar was al dicht, en als we ergens behoefte aan hadden was het wel een wijntje en een pilsje, maar op de kamer was een welgevulde koelkast, met kola, diverse smaken, sinas, water en wat onduidelijke ander blikjes en 2 (twee) kleine blikjes bier.
Toen die in de holle kies waren verdwenen maar gaan slapen.
Het was haast 1 uur Turkse tijd.

20101003 3-6 okt. Arnhem

20101003 3-6 okt Arnhem

Verslag van de Eizema weekend Arnhem eerste weekend van oktober 2010

Deze weekenden vormen onderhand een traditie, het is begonnen als een dochter - vader activiteit. Zo zijn we naar Delft, Efteling, Duinrell en nog veel meer geweest.

Met Janke en Hessel erbij zijn we begonnen in Antwerpen, het jaar daarna Maastricht, daarna Zwolle en nu dus Arnhem.

We hoeven niet zo ver weg, het gaat toch om de gezelligheid en het ’s avonds spelletjes doen met elkaar.

Vertrokken op vrijdag 3 oktober, ongeveer half tien, we moesten op Willeke wachten.

De caravan van Geertjes ouders aangehaald uit Boornbergum en vlot naar Arnhem. Beetje verwarring over het laatste stukje omdat mijn Karin had herberekend omdat we van Boornbergum vertrokken en daarom het laatste stukje over de snelweg ging terwijl over een secundaire weg veel korter was. Ik had de route gemaild naar Hessel en die had mij ingehaald en niet herberekend en had dus die secundaire weg en was er eerder dan wij. Willeke en Janneke reden achter ons aan en vroegen zich af waar ik in vredesnaam helemaal langs ging.

De camping valt best wel mee, er is nog 1 andere gast en we hebben de keukenruimte na half zes helemaal tot onze beschikking want dan zijn zij klaar met eten koken.

Toen we aankwamen zat Geertje al te wachten, die was rechtstreeks gekomen en even later was Willem er ook, die kwam van Zwolle, waar hij boekhoud les  krijgt.

Toen alles opgebouwd was eerst maar geluncht en naar het museum 40-45 hier vlak bij. Zoals de naam al deed vermoeden en museum over de tweede wereld oorlog en speciaal de rol van Arnhem daarin. Een rondleider die ons enige details vertelde over de politieke aanleidingen tot deze oorlog en later een collega die iets vertelde over het wapentuig en de bijzondere dingen die ze hebben, zoals een bank uit 1 van zijn huizen waar Hitler zelf op gezeten heeft, kruising tussen een tank en een motorfiets en, goed beveiligd, een schilderijtje dat Hitler zelf heeft geschilderd.

Toen we alles zo’n beetje gezien hadden was het ook tijd om terug naar de caravans te gaan. Daar eerst koffie of thee, desgewenst met slagroom. Daarna toverde Hessel** een voortreffelijk maal tevoorschijn. 4 gangen**. 1 een amuse bestaande uit stokbrood met kruidenboter. 2 gehaktballetjes in bouillon, 3 peertjes met kaas puree en reuze gehaktballen. 4 toetje van vanille/griesmeelpudding, met aardbeiensaus en slagroom en koffie met een bonbon toe.

Na de afwas allemaal verhuisd naar die genoemde keuken en daar spelletjes gespeeld, eerst ‘’wie is de ezel’’, daarna ezelen. Bij dit laatste moest je proberen 4 gelijke kaarten te krijgen en als dat gelukt was moest je je duim op de rand van de tafel houden. Dan is het de bedoeling dat de medespelers dat zien en ook de duim op tafel leggen. Maar omdat je fanatiek bezig bent ook een kwartet te krijgen zie je dat te laat (vooral ik) en ben je de laatste die de duim op tafel legt en dus de ‘’ezel’’.

Om 11 uur hadden we ‘’ons nocht’’ en zijn we gaan slapen.

Zaterdag 4 oktober.

Met zijn allen in de zon ontbeten. Toen ik rustig op de wc zat ging ineens het licht uit. Er zitten namelijk sensoren op de lampen zodat ze automatisch aangaan als je binnenkomt. Na enige minuten gaan zo ook automatisch uit en omdat op de wc’s geen sensoren zitten zit je dus in donker. Er zitten ook geen ramen in dus het was echt donker, volgende keer neem ik een zaklantaarn mee.

Douches niet bijzonder warm maar wel gratis en voorzien van die drukknoppen die 5 seconden water geven en dan weer dicht gaan.

De dames wilden shoppen. 4 man in de ene auto, 4 man in de andere, beide auto’s een parkeergarage in en winkels in en uit, wat een lol. Toch wel wat kleren gekocht. Op het laatst zelfs de bijenkorf in, tijdens de 3 dwaze dagen. Ik kon me inhouden maar Hessel heeft een printer op batterijen gekocht op labels op cd te printen.

Na het winkelen een kerk in, ook dat is onderhand traditie en we vonden de Eusebius kerk. Beetje vreemd; er stonden geen banken of stoelen in en zo’n lege kerk ruimt doet toch wel wat raar aan. De enige andere lege kerk in die ik ken is de Sint Pieter in Rome.

Ik heb gevraagd en de kerk was leeg omdat hij binnenkort voor een occulte markt gebruikt gaat worden. Hij wordt 1 zondag per maand gebruikt voor erediensten en dat zetten ze hem vol stoelen.

Toen met zijn allen in de lift naar boven; mooi uitzicht over Arnhem.

Terug naar de parkeergarage en naar de camping.

Daar eerst koffie/thee met gebak, traktatie van Willeke en nu zitten we allemaal in de keuken en zijn Jan Auke en Janneke aan het koken en de rest zit te lezen. Herstel: Jan Auke kookt en Janneke zit huiswerk te maken.

We hebben de overname van Fortis al besproken en ook diverse andere wereld problemen zijn opgelost.

Morgen naar het openluchtmuseum, waarschijnlijk in de regen want de verwachting is storm en regen, heerlijk kampeerweer.

Zondag 5 oktober

Dankzij de diverse Karins binnen de familie in 1 keer goed nar het parkeerterrein van het openluchtmuseum gereden. Tarief 6 euro per auto. Dat wisten we van te voren en daarom met 8 personen in de enige 2 auto’s waar 4 personen in konden**.
hal met een soort mengeling van boerengolf met petanque; je moest met een schep de bal door hoepels spelen

Beetje miezerende regen, eerst met de tram, bij de eerste halte de 4 huisjes bekeken die in verschillende stijlen zijn ingericht, passend bij bepaalde jaartallen, de zuivelfabriek ‘’ Frisia'' uit Veenwouden bekeken en ook de tram remise, waar we een veel informatie kregen van een vrijwilliger en toen naar de loods van ‘’Van Gent en Loos’’, allemaal virtueel ritje met de postkoets gemaakt. De houtzaagmolen was dicht. Het was ook lerarendag. Omdat ik het met het leraar-zijn wel wat gehad heb wou ik er niet aan mee doen, maar ik werd door een collega aangesproken en expliciet uitgenodigd om met Kamerleden in discussie te gaan. Dus dat gedaan. Op de vraag wat en moest gebeuren om het onderwijs weer vlot te krijgen heb ik geantwoord dat ze eenmalig de primaire en secundaire arbeidsvoorwaarden van docenten en Kamerleden moesten ruilen. Ben je ook in 1 keer van het leraren tekort af.

 Daarna nog gesproken met een ander die van het UWV afwist, grotere club criminelen heb ik nog nooit meegemaakt, maar hij herkende mijn frustraties, zoals de eis dat een bedrijf mij alleen een stage/werkervaring plek mag aanbieden als ze me een vast contract toezeggen.

Op die manier kom je nooit weer aan het werk.

Maar terug naar het museum:

Uiteraard was ik de rest van de groep kwijt, op eigen gelegenheid even bij de touwmaker gekeken en de papier fabriek. Ondertussen werd ik gebeld door Janke waar ik was en afgesproken dat we elkaar weer in de aankomsthal zouden treffen. wel een hele verzameling reclame borden.

 Ik was te laat voor HollandRama. De anderen hadden het wel gezien en vonden het wel aardig maar niet bijzonder daarom de rest niet laten wachten en terug naar de camping.

Willeke en Willem hebben zich uitgesloofd op een heerlijke maaltijd, en daarna munchkin gespeeld en niet al te laat naar bed. Voor sommigen was het voor een zaterdagavond zelfs extreem vroeg.

Zondag 5 oktober.

Vandaag stond de dierentuin op het programma. De meesten van ons hadden om die reden gister een combiticket gekocht omdat het onder dezelfde beheersstichting valt als het openluchtmuseum. Parkeren was iets goedkoper: 4 euro per auto, = 1 euro p.p.

Eerst de pinguïns, minder koddig dan in Munster, daar hebben we ons scheel gelachen om die beesten, beetje dom in een hoekje staan duf te kijken, maar deze waren iets actiever.

Route gevolgd, olifanten, beren tijgers en ook de thema parken zoals dessert, met o.a. mijn favoriete beest de Lynx. En de mangrove met bijbehorende planten en als je goed zocht ook wel beestjes en, in de Bush, ook een hangbrug.

Op de safari uiteraard giraffen en zebra’s maar ook een dik-dik. Het mooist was toch wel het aquarium, ‘’Ocean’’ kwallen, roggen haaien, het zwom allemaal om je heen.

Omdat alle kinderen hun etensbeurt gehad hadden was het oorspronkelijke idee om pizza’s te halen, maar Jan Auke en Willen wilden ook wel koken en daarom naar een supermarkt en ingrediënten voor boerenkoolstamppot gekocht. Op de camping smaakte die best.

’s Avonds weer spelletje doen.

Dinsdag 6 oktober.

Hessel om half zeven met stille trom vertrokken, die had les, leert voor slager/manager o.i.d.

Rustig opstaan, in de zon ontbeten en alle natte spullen opgepakt en vertrokken naar voorst, daar wist Geertje een bakkerij waar ze erg lekkere brood spullen verkopen.

Was wel leuk, aldaar met die spullen geluncht en na een lastige manoeuvre met caravans op een krap parkeerterrein zonder problemen via Nij beets, alwaar koffie en gebak, naar huis.

Allemaal helpen, caravan en auto leeg. Alle natte spullen uithangen.

Morgen zal ik zien of de beide luchtbedden van W&W inderdaad lek zijn en zijn te plakken.

Allemaal Patat, Geertje op tijd weg zodat ze om 6 uur in Thialf kon zijn en ik nog even de post door en om 8 uur naar Amfora.

Al met al weer een geslaagd weekend, het weer viel, neffens de verwachting, mee.

Frits Jan

**  wij eisen onmiddellijke rectificatie:

    * er was geen 4 gangen menu geserveerd maar: maar liefst 5 gangen....

      en niet alleen door mij maar ook door Geertje (en haar moeder)

    * er waren 3 auto's waar 4 pers in konden. (in een punto past

      alles... behalve je vakantie uitrusting.)

    * de fryske bakkerij bevind zich al jaren in Boornbergum, in Nij

      Beets hebben ze nooit gezeten.

Groeten H. Eizema en G. Baarsma

met een knipoog dat wel, voor iemand die jaartallen niet uit elkaar kan houden vinden we dit best een goed mailtje.

20100702 vr2jul Van Husem naar huis en slot 17

20100702 vr2jul Van Husem naar huis en slot 17

Het is warm

In Noorwegen was het een stuk kouder.

Om 6 uur zijn we maar opgestaan, we hadden allebei de slaap uit.

Gisteravond genoten van het lekkere en betaalbare Duitse bier, mijn meegenomen voorraad was op.

Rustig ons ochtend ritueel afgewerkt, heerlijke douches, de sproeier niet op schouder hoogte, geen plotselinge koude plons als de tijd om was, voldoende haken om je spullen aan op te hangen zelfs een zeepbakje.

De winkel ging pas om half acht open en we hadden broodjes besteld.

Eerst het oude brood maar opgemaakt en crackers gegeten en om half acht afgerekend en de broodjes gekregen.

Kwart voor acht reden we. Een record!

Toch nog maar even DDD getankt, op het laatste kwart zouden we Drachten niet halen (in Drachten was er nog ¾ van deze DDD over, Maar het prijsverschil is minder groot dan dat het wel geweest is.)

4 jaar terug hadden we het Elbe veer ook genomen en toen moesten we uren wachten, nu konden we gelijk met de eerst boot die net aankwam.

Er varen maar liefst 4 boten op deze veer. En die voeren toen wij daar waren bijna helemaal vol. Op de overkant stond zelf een file.

We vinden allebei die kortere landschappelijke route veel mooier dan dat geraas over de snelweg.

Van Husem over de B5, voor Itzehoe eraf en over de Elbe. Dan over de B 495, 14 km over de A27 en via Jade naar Westerstede waar we de A28 opdraaiden voor de laatste 2 uur naar Drachten.

Kwart over 2 is een mooie tijd om thuis te komen, er lagen stapels post en 337 e-mails moesten bekeken, gewist of beantwoord..

We hebben ongeveer 5000 km gereden. Als je niet van autorijden houdt, maar de auto ziet als noodzakelijk om van A naar B te komen, kun je beter niet naar Noorwegen gaan.

Van de 8 kratten met eten hadden we nog 3 over.

De caravan is leeg en de auto ook, Janke is druk aan het wassen en ik heb alle mails bekeken en zal nu aan het beantwoorden en alle andere post verwerken.