2013 04 03 Amsterdam Hermitage, Paleis op de Dam.

2013 04 03 Amsterdam Hermitage, Paleis op de Dam.
Uitje Amsterdam.
Amsterdam Hermitage en Paleis op de Dam mei 2013

Eind vorig jaar bezochten we met enige regelmaat mijn Tante Nienke in Amsterdam.

We parkeerden de auto dan vlak bij haar appartement en gingen dan van te voren de stad in

Dit voldeed wel goed en u deze tante overleden is en we in de krant lazen van een nieuwe tentoonstelling in de Hermitage, dacht we; we doen het nog eens.

Zo gezegd zo gedaan en op woensdag 3 april 2013 met de auto over de Afsluitdijk
Bij Amsterdam kreeg Karin kuren en misten we de goede afslag.

Dan de volgende afslag op de A10 ''de zuidas'' en enig zoekwerk vonden we dezelfde parkeerplaats terug.

De eerst tegenvaller was dat ook daar nu betaald parkeren gold, 1euro40 per uur.

Dat hakt er toch wel in we schatten om half zes terug te zijn – zolang zullen we toch wel niet in de Hermitage zijn- en pinden 8 euro 40.

Op de fiets richting centrum. Dit keer kwamen we over de Minervia laan, met mooie bomen.

Janke vroeg wat voor bomen of het waren? ;''Minervialaanbomen''

Bordjes centrum volgen en via de museumtuin achter het Rijksmuseum vonden we een weg naar het oosten en over de Torontobrug en moeilijk linksaf kwamen we voor de Hermitage.

Je moet er eerst in, dan een binnenplaats oversteken en dan pas kom je bij de entree waar je kaartjes kon kopen, met lange rijen voor de kassa.

Dank zij onze onvolprezen museumkaart hoefden we daar niet aan aan te sluiten, maar konden we onze museumjaarkaart laten lezen en als dat lukte (systeem Ov-chipkaart) werd er een entre kaartje geprint voor de tentoonstelling over Tsaar Peter.

WC en garderobe beide gratis, en door een poortje het museum in.

Veel leuke dingen, uiteraard vele schilderijen en informatie over zijn bezoek aan Nederland, ook spullen van zijn medische belangstelling (arme patiënten) en over de hervormingen die hij heeft doorgevoerd.

Daarna naar de andere afdeling van de Hermitage, waar een tentoonstelling over Vincent van Goch werd gehouden.

Snel achter iemand aan, het poortje deed er vrij lang over om dicht te gaan, maar Janke was minder snel en het poortje weigerde open te gaan toen ze haar entree bewijs voor de scanner hield.

We moestent terug naar de entree en een nieuw ander kaartje halen bij een andere machine om deze tweede tentoonstelling in te mogen.

Het eerste wat opviel is de duidelijk levensloop boom, met zijn woonplaatsen en in welke stijl hij daar schilderde.

Meerder keren beschilderde hij ook de achterkant met een zelf portret, vaak om nieuwe stijlen of technieken te proberen.

Zijn aardappeleters hing er ook en uiteraard ontbraken de zonnebloemen niet.

Rond half vier hadden we het wel bekeken en omdat we pas half zes weer bij de auto moeten zijn stelde ik voor een stukje om te fietsen en zo kwamen we op de Dam uit, waar kermis werd gehouden.

Het paleis op de dam was open en we konden me onze museumkaart gratis naar binnen. Het ging over een halfuurtje dicht, maar dan moesten we ook op weg naar de auto, dat kwam goed uit.

De grote hal bekeken met de 3 platte globes, een paar pronk kamers, en ook de kamer waar straks de abdicatie zal worden getekend en de balkon kamer.

We hadden een dik half uur om terug te fietsen naar de auto, moest lukken, we kwamen bij het Rijksmuseum en daar achter weer een straat in die tegen de zon in liep, zo hoopten we weer tegen de zuidas aan te fietsen en daar te zien welke kant het op was naar de auto. Maar toen we onder de A10) door waren zagen we niets bekends. Karin erbij, maar die gaf geen gedetailleerde informatie en ook geen afstanden, dus geen idee waar we heen moesten.
Een aardige Amsterdammer vroeg ons of we het konden vinden en toen bleek dat we in ''west'' stonden in plaats van ''zuid''

We moesten terug, weer onder de A10 door dan langs het stadion en dan weer onder de A10 door.

We vonden een fiets route en volgde nu de bordjes ''zuidoost'' en kwamen na lang dwalen weer bij de auto, dank zij Karin die aangaf of de afstand groter dan wel kleiner werd.

Later de boel nog eens bekeken en de detail kaarten van Amsterdam waren niet geladen, vandaar dat ze het zo liet afweten.

We waren een kwartier te laat bij de auto, helemaal bezweet van het snelle fietsen omdat een parkeerboete begint bij 95 euro en Amsterdam berucht is om zijn wielklemmen en wegsleepregeling.

Op de borden de route naar eerst Utrecht, dan Groningen en later Lelystad en zo kwamen we langs Almere.

Het was al lang etenstijd dus Karin een restaurant laten zoeken, we konden nog net de laatste afslag Almere nemen en na veel gehobbel kwamen we voor een restaurant wat dicht was.

Karin de dichtstbijzijnde laten zoeken, weer veel drempels en we vonden een etensgelegenheid waar de gok automaten voor het raam stonden.
Volgens ons was het een soort snackbar, dus weer de volgende.

We hadden een Chinees gezien aan de andere kant van de weg, dus zoeken op Chinees/Indies .

Wel de verkeerde kant uit, maar na weer vele drempels kwamen we bij een mooi chinees restaurant uit, met een maand menu wat we gelijk bestelden.

Het schaaltje kroepoek was snel leeg , maar daar was de hoofdschotel ook al en die was goed.

Nog een ijsje na en voor 50 euro wel eens slechter gegeten.

Zonder verder bijzonderheden om 9 uur thuis, de ketelbrug bleef keurig dicht toen we er overheen reden, iets wat niet iedereen kan zeggen.

Naderhand ontdekt dat, als je het kaarten gebied in de Zumo laad, je Amsterdam apart moet aanklikken omdat ie dat anders overslaat.

Amsterdam Hermitage

Vrijdagmorgen nog ernstig getwijfeld of het wel door moest gaan; er ligt hier 40 cm sneeuw en het gaat ook nog waaien.

Maar de snelwegen waren goed berijdbaar en in Amsterdam ligt haast geen sneeuw.

Dat van de wegen hoorde ik van de visboer die uit De Knipe kwam en dat er in Amsterdam geen sneeuw lag hoorde Janke toen ze de Buurt in was voor een ochtendjas.

7 uur op, gebruikelijke rituelen en tegen achten de auto uitgraven en sneeuwvrij maken en al slippend en glijdend naar de snelweg, die inderdaad sneeuwvrij was.

Wel ontwaarden we een geel bord langs de weg waar gewaarschuwd werd voor ernstige verkeershinder bij de ketelbrug, en dat was wel onze geplande route

Toen het bord ook nog eens herhaald werd voor de rotonde bij Joure besloten we om dan maar half om in plaats van driekwart om te rijden en over de afsluitdijk naar Amsterdam te rijden.

Bij Sneek Karin op herbereken en het was maar 5 minuten meer.

Halverwege even gestopt bij een Mac Donalds, Janke’s plaspil deed zijn werk.

In noord Holland lag minder sneeuw als in Friesland. En zonder problemen bereikten we Amsterdam, daar even de kaart erbij om te zien waar we de A10 moesten verlaten om Buitenvelder te bereiken, maar ook dat ging goed ondanks dat Karin het onder de bomen liet afweten, we passeerden het straatnaambord Goudestein en even verder was een royaal parkeerterrein, waar we eerst onze koffie hebben opgedronken. De wegen waren goed, maar op het parkeerterrein lag vast gereden sneeuw die erg glad was.

Ik had van te voren met behulp van Mapsource een mooie route beschrijving gemaakt om van Goudestein bij de hermitage te komen, maar ondanks zoeken konden we die niet vinden, waarschijnlijk lag die nog in Drachten, altijd handig.

Dus de laptop opgestart en het stratenboek erbij en de route op de kaart uitgetekend.

Toen de fietsen uit de auto, de laptop verstopt en op weg. Het was kouder dan we dachten. Het speet mij na enige tijd dat ik mijn muts in de auto had laten liggen wat ik ontdekte toen ik hem uit de fietstas wilde halen.

Janke’s muts was stuk uit de wasautomaat gekomen en ze wilde geen kapotte muts dragen.

Onderweg maar 1 keer even op de kaart gekeken en vlot de Hermitage aan de Amstel gevonden.

Lange rijen voor de kassa’s, maar wij hadden een museum jaarkaart en die moest in een speciale automaat, met een kortere rij en hulp bij het invoeren (dat kon maar op 1 manier van de 4 mogelijke) en dan kwam er een dubbele entree kaartje uit met een Barcode die je voor een lezer moest houden en dan ging er een poortje open en kon je het museum in.

De trap was een normale museum trap, ze hadden niet eens een poging gedaan om hem te laten lijken op de trap in de echte Hermitage, waar ik in 1993 geweest ben.

De collectie bestaat uit japonnen en uniformen die gedragen zijn aan het Tsaren hof en schilderijen.

Eigenlijk wel mooi en ik kan we wel indenken dat er op een gegeven moment een revolutie uitbrak vanwege de enorme weelde aan het hof en de slechte omstandigheden van het gewone volk, die dat allemaal wel mocht opbrengen.

Ook de linken tussen ons koningshuis en dat van de Romanovs, werd middels stambomen duidelijk gemaakt.

Na een paar uur hadden we het wel bekeken en wilden we een kop koffie nemen in het restaurant en daar onze boterham opeten, maar alle tafels waren bezet, dus dan maar aan de bar, maar na enige tijd wachten kwam er iemand melden dat de bar niet bediend werd, toen hebben we een ander bankje gezocht en daar onze boterhammen opgegeten. De normale entree is 15 euro en dan ook nog 2,50 euro per kop koffie is ook redelijk aan de prijs.

Halverwege naar de uitgang bleek die de andere kant op en via een onduidelijke omweg vonden we de fietsen terug die met dubbele sloten ( je bent in Amsterdam) vastgezet waren.

Terug over de beroemde Albert Kuip markt, wel mutsen gezien, maar niet naar de zin, wel nog even kaas gekocht en toen zonder fouten terug naar de Goudenstein.

Halverwege kwamen we langs de bouwput voor de metro, die niet alleen een gat in de grond, maar een groter gat in de financiën maakt.

De fietsen terug in de auto en de laptop eruit en lopende naar Tante Nienke, ze woont in een appartement met een overdekte binnenstraat waar de voordeuren op uit komen.

Om in die gang te komen moest je eerst aanbellen en dan kon de persoon die je wilt bezoeken de buitendeur opendoen.

Het was erg gezellig, de ziekte geschiedenis meerdere malen gehoord, en ook nog de adressenlijst ingetikt in de Laptop, om er thuis adresstickers van te kunnen maken.

Janke had 2 ochtendjassen op zicht meegenomen en de tweede was erg naar de zin, die trok ze meteen aan., de prijs van 45 euro viel haar niet tegen, de vorige die ze via een winkel liet komen kostte 140 euro.

Een 2 persoons nasi rames besteld en dat was 3 keer te veel. Wij hebben de rest meegenomen, kunnen we nog wel minstens 1 keer van eten. Erg lekker en erg gezellig.

Ze was niet bang dood te gaan, ze heeft nu ook kanker maar wil niet behandeld worden.

Ze heeft veel wrok naar haar vader, mijn opa.

Ik vond haar er goed uitzien, dankzij de zuurstof die ze via een lange slang krijgt heeft ze het niet benauwd en ze praat honderduit.

Na het eten was het 8 uur geweest en zijn we weer vertrokken. Nog even op teletekst gekeken of de ketelbrug nog gestremd was, maar daar werd niets over vermeld zodat we de gok namen

Vlot de stad uit, en via de Flevopolder, langs de olifanten en zonder problemen over de ketelbrug hoewel de waarschuwingsborden van:’’afsluitbomen sluiten automatisch’’ wel aangevuld mogen worden met:’’brugdek gaat onverwacht omhoog’’.

Hoe dichter bij Drachten, des te meer sneeuw, maar tot de rotonde bij de flats geen sneeuw op de weg, maar daarna des te meer.

Op de Ropta zat zelfs nog een auto vast, maar met een beetje snelheid houden konden we er langs.

Auto weer voor de garage, fietsen + laptop eruit en nog even wat gedronken.