2017 09 25 06 Naar de Grot, tolerantie pad

2017 09 25 06 De Grot, tolerantie pad.

Maandag Grot

Willy en ik hadden van te voren al bekeken dat de voorgestelde route van de VVV met zijn 19 km veel te lang zou zijn.

De vorige keer is iedereen met een taxi naar een parkeerterrein er vlak bij gebracht en via de grot teruggelopen.

Besloten dat dit jaar weer te doen. Alleen was een taxi voor 13 personen pas na 10 uur beschikbaar, zodat we wat langer over het ontbijt konden doen.

Klaar voor de wandeling

Voor mijn navigatie was het vervelend dat we op een ander parkeerterrein uitstapten dan ik dacht, maar, niet getreurd, ik had de locatie van de grot er wel in en er was maar 1 pad naar boven, dus welgemoed op weg over de Dachstein Runde.

Na ongeveer anderhalve km een afslag naar links, mooi bospaadje, maar dat werd snel slechter.

Heije kwam teruglopen om Willy en Johanna te waarschuwen dat het vrij steil naar beneden liep.

Het was een teleurstelling voor Johanna, maar ze is met Willy en Janke teruggegaan.

De groep van 10 personen werd aan mijn zorgen toevertrouwd, maar omdat de navigatie wel aardig goed was heb ik beloofd de groep veilig terug in het Hotel te brengen.

Ik achter de rest aan naar beneden, de anderen hadden de grot al gevonden.

Gepauzeerd, grot bekeken, stelde weinig voor, het was maar 1 ruimte.

De Ingang 

Er stond water in.

Van binnen naar buiten.

Toen het steil pad af naar beneden, wat een heel avontuur was omdat het eigenlijk voor Jos veel te zwaar was, hij deed een stuk zittend en daarna op zijn knieën, die daar ook niet beter van werden en Ineke had geen bergschoenen aan, wat voor een dame op haar leeftijd (ze was, op Willy na, (maar die kun je niet rekenen) de oudste van de groep) het er niet makkelijker op maakte.

Halverwege gelukkig een bankje. de 3 dames, Hieke, Hilda en Jeanette hebben de knieën van Jos schoongemaakt en verbonden en op een heel blikje Red Bull is hij verder gelopen.

Waar zijn we en welke kant moeten we op?

Het speet mij niks toen we bij een ski-loipe aankwamen.

Vanaf daar was het makkelijk lopen naar beneden.

Jos wilde niet opgeven, maar ik zag hoeveel moeite hij moest doen en via Willy een taxi geprobeerd te regelen, maar er was ook een heftig weekend geweest waarvan een groep terug naar Bad Goisern gebracht moest worden, dat gaf nogal wat verwarring.

De wandeling was prachtig

Volgens ons was dit de Predigstuhl.

Toevallig of niet, passeerden ons toch 2 taxi's en 1 daarvan wilde Jos en Ineke wel naar het hotel brengen.

Een paar km voor dat we er waren zijn de 3 dames nog afgeslagen om een extra stukje te lopen en Heije en Saphia gingen om een ijsje, dat ik kwam met 3 personen aan in het hotel.

Jos en Ineke waren er al en Johanna ook.
Willy, Johanna en Janke hadden daarboven nog een stuk gelopen
tot het voor Johanna te ver was.
Ze hebben een passerende auto aangehouden en zo zijn ze terug naar de taxi plaats gekomen. maar omdat het met de taxi niet opschoot stonden ze lang te wachten en toen heeft een aardige boerin, die toch naar Bad Goisern moest, Johanna meegenomen en Willy en Janke hebben samen een prachtige wandeling gehad naar beneden.

2015 09 27 16 zondag Mullerthal

2015 09 27 16 zondag Mullerthal
Zondag 27 september 2015 Mullerthal.

Het was alweer mooi zonnig weer.
Dus een stukje wandelen lokte wel.
Op de receptie was nu iemand aanwezig en daar lagen ook meer folders, o.a. 1 van de burcht Vianden, wat volgens hem erg mooi was en ook nog open en de vvv in Mullerthal was volgens hem ook open.
Karin op Mullerthal en even zoeken om de vvv, die achter een hotel bleek te zitten.
In dat hotel had ik al een folder gevonden met wandelingen en de kortste was 9 km, maar dat was Janke veel te lang, daarom wilden we maar een eindje het dal in lopen en dan via dezelfde weg terug, maar toen vonden we die vvv, die wist een rondwandeling van 5,4 km die volgens haar erg mooi was en goed bepijld, dus die gelopen. Inderdaad erg mooi.
Rond 2 uur terug bij de caravan en lekker zitten lezen en freecellen.
Morgen naar Vianden

2015 09 23 12 woensdag De Sentier, Roc des Hourtons.

2015 09 23 12 woensdag De Sentier, Roc des Hourtons.
Woensdag 23 september 2015
Vandaag de lang verwachte bergwandeling; dat was de hoofdreden om deze camping in la Malene te nemen.
De raad van de beheerder opgevolgd en eerst de 3 km langs de rivier en dan omhoog.
We konden niet altijd wijs worden over de markering, er stonden gele en groene strepen, maar niet waarheen die leidden.
En er stond een kruis van een gele en een groene streep op een boom, maar volgens de teasi one, K3 moesten we daar wel langs.
Een heel eind verder weer een kruis, nu een geel, en de andere weg liep naar beneden, kon nooit goed zijn, de weg daar het kruis was duidelijk vaak belopen en ging verder de berg op, die andere kwam veel verder op dezelfde auto weg uit en de linker bij het parkeerterreintje, waar het uitzichtpunt was, dus de linker genomen.
We kwamen in een gehucht, daar stond een weg wijzer en als we datzelfde pad 10 Franse minuten terug liepen kwamen we bij  Roc de Serre, maar dan moesten we ook dezelfde weg weer terug.
En als de deze autoweg de andere kant uitlopen kwamen we bij het uitzichtpunt Roc des Hourtons, maar er stond niet hoe ver of het was, we zijn wel even die kant uitgelopen, maar het punt kwam niet in zicht, dus keren.
Op die kruising stond een kaart, zonder schaal, daaruit kon ik opmaken dat we bij dat gele kruis, dus wel die weg naar rechts hadden moeten hebben, dan waren we bij Roc des Hourtons uitgekomen.
De route die we nu liepen was wel korter, maar we zijn dus in Rome geweest en hebben de Paus niet gezien.
Weg naar beneden was minder steil dan die omhoog en had ook geen afslagen, dus na 5 uren stonden we weer bij de brug over de Tarn vlakbij La Malene.

Later ontdekte ik dat op de oude laptop, de Amilo, nog de kaarten van de Cevennen van vorig jaar stonden, en dat op die Openstreetmap kaarten de beide uitzichten en de wegen (Sentiers) goed vermeld werden.
Als ik die in de Montana had kunnen krijgen (wat overigens zeer de vraag was) hadden we foutloos kunnen lopen.

Niettemin is de opzet geslaagd; we wilden een bergwandeling maken en dat is goed gelukt en dat hij wat korter uitviel is geen ramp, hij was zo lang genoeg.

Geen Paus.

2014 06 01 17. Obere schleusse .Kahnfahrt.

2014 06 01 17. Obere schleusse .Kahnfahrt.
17 Obere schleusse zondag 1 juni 2014.

Omschrijving vanaf de site:

Hinterhermsdorf - Obere Schleuse - Hermannseck - Königsplatz

Länge:	ca. 9 km
Dauer:	ca. 3 h
Level:	mittel
Parken:	Parkplatz an der Buchenparkhalle

Familienausflug zur Oberen Schleuse in Hinterhermsdorf

Ausgangspunkt für diese angenehm zu laufende Wanderung ist die Buchenparkhalle in Hinterhermsdorf. Von dort folgen Sie der blauen Markierung auf einem breiten ebenen Forstfahrweg zwischen Wald und Kleingartenanlage, bis Sie der sogenannte Hohweg halb links bergab in Richtung Bootsanlegestation Obere Schleuse führt. Die Kahnfahrt in der Kirnitzschklamm ist eine beliebte Attraktion für Jung und Alt, die Sie unbedingt erleben sollten, bevor Sie auf schmalem Wanderweg oberhalb der angestauten Kirnitzsch in Richtung Hermannseck weiter wandern. Eine kurze Rast in einer kleinen Schutzhütte sei Ihnen gegönnt, denn nun müssen Sie sich entscheiden: Wählen Sie den bequemen Wanderweg zum Hermannseck oder den steil über eine enge eiserne Treppe zum Aussichtspunkt hinaufführenden Pfad. Vom Hermannseck aus richten Sie sich nach der roten Markierung. Über einen leicht ansteigenden Wanderweg erreichen Sie den Wettinplatz. Von hier geht es talwärts bis an eine ausgeschilderte Wegkreuzung. Rechterhand folgt ein steiler und doch romantischer Anstieg zum Königsplatz. Hier oben vergessen Sie dank einer herrlichen Aussicht auf die Sächsische und Böhmische Schweiz sämtliche Anstrengungen. Nach einer kleinen Rast treten Sie den Rückweg (rote Markierung) an.

Deze route kon ik herleiden op de kaart die we gekocht hadden en hij ging door een dal langs water, dat leek ons een mooie afwisseling.
Het was weer mooi wandelweer, dus maar niet te laat weg, stel je voor dat het parkeerterrein vol is.
Het was verder rijden als gister, maar geen verkeerslichten of weg afzettingen en het parkeerterrein wel goed in Karin, dus 10.15 liepen we al
Omdat we nu zeker waren van de route liep het veel ontspannender en konden we veel meer genieten van de mooie paadjes.

Eerst groen/geel, daarna alleen geel naar een uitzichtpunt en op de rode rechts af naar het boot station.
Daar bleek de '' Kahnfahrt'' een tochtje te zijn met een bootje, lopen was sneller geweest, maar lang zo mooi niet.

Na het aanleggen op het eindpunt was er de keuze tussen: ''bequemen Wanderweg zum Hermannseck oder den steil über eine enge eiserne Treppe zum Aussichtspunkt hinaufführenden Pfad.''
Avonturiers als we zijn; natuurlijk de ijzeren trap, dan konden we met de bequeme terug.
Eng was het zeker, ik kwam klem te zitten, moest een stukje weer naar beneden, rugzak af en diep bukken om de trap te kunnen beklimmen.

Dit was hem.

Terug hoefden we niet, dus rode route volgen. [Voor diegenen die deze wandeling ook willen lopen: neem de ''bequeme''!].
Mooie afwisselende route, zelfs door een tunnel en weer een mooi uitzichtpunt de Koningshohe, genoemd naar de Saksische koning Frederik. Die mocht hier graag wandelen.

Boomwortels als treden

Uitzicht Königsplatz

Als de schrijver van de routes meer aanwijzingen had gegeven over de route in plaats van over de restaurants, hadden we meer routes kunnen lopen. 
Nu blijkt dat veel routes niet op de kaart terug te vinden zijn en ook niet gemarkeerd zijn en de ervaring van de eerste tocht leert dat ze dan ook niet te vinden zijn.

2014 05 31 16 Pfaffendorf.

2014 05 31 16 Pfaffendorf.
16 Pfaffendorf 31 mei 2014

Thuis had ik op
http://www.erlebnis-kompass.de/wandern-schrammsteine-affensteine/articles/heilige-stiege-idagrotte.html
7 wandelroutes gevonden, uitgeprint en zelfs in Marsource kunnen krijgen.
Nr. 4 was het korst, ¨6,5 km en leek ons daarom het meest geschikt.
Voor de zekerheid toch maar een wandelkaart gekocht
Dit is de omschrijving vanaf de site:

Pfaffendorf (Königstein) - Quirl - Pfaffenstein

Länge:	ca. 6,5 km
Dauer:	ca. 2,5 h
Level:	mittel
Parken:	Parkplatz Pfaffendorf

Wanderung auf dem Malerweg zum Pfaffenstein
Vom Wanderparkplatz in Pfaffendorf bei Königstein geht es leichten Schrittes in Richtung Quirl, an dessen Fuß sich eine unerwartet große Höhle mit dem Namen „Diebskeller“ befindet. Der Weg zweigt nach etwa 350 m links ab und führt zum Plateau mit guter Aussicht auf die Festung und Stadt Königstein sowie den Pfaffenstein. Folgen Sie dem Weg weiter bis zum Pfaffenstein hinauf. Nach einer ausgiebigen Einkehr in die Berggaststätte mit Biergarten sollten Sie unbedingt bis zur Barbarine gehen, der höchsten freistehenden Felsnadel der Sächsischen Schweiz. Weitere Aussichtspunkte und ein steinerner Turm mit 123  Stufen bieten viel Weitblick. Spektakulär gestaltet sich auch der Abstieg durch das Nadelöhr. Hier führt eine Leiter durch eine wirklich sehr enge Felsspalte. Unten angekommen leitet Sie der Weg bequem zum Parkplatz zurück.

Dus op naar Pfaffendorf.
Toen we het dorp doorgereden waren, op zoek naar het parkeerterrein, was de weg afgesloten.
Ik zag op Karin een smal weggetje dat voorbij de wegafzetting weer op de route uitkwam dus daar maar in.
Alter Schulweg heette het en het gravel ging over in modder en keren was geen optie omdat het daarvoor veel te smal was.
Over boomwortels en door kuilen, tot een splitsing en geen idee welke kant we op moesten.
Uitstappen en lopende de weg verkennen.
Wegen liepen beide niet dood, maar de linker kwam weer op een gravel weg uit. Janke ging wel lopen.
Ik heb de auto door het bos gereden, het ging naar beneden, omhoog was het zeker niet gelukt vanwege de modderige ondergrond en mijn enige angst was dat de bodemvrijheid niet groot genoeg zou zijn, daar heb ik ooit de bruikbare inhoud van een brandstof tank aardig mee verminderd.
Karin had de tweede, verbeterde versie van de route niet geladen, en daarom moesten we zoeken naar een parkeerterrein.
Toen we dat gevonden hadden bleek dat er betaald moest worden en ook dat het vol was. Er waren blijkbaar meer mensen die de mooie zaterdag gebruikten om een stuk te wandelen.
Er was een groot trottoir naast en daar maar geparkeerd en drinken uit de koelbox in de rugtassen, samen met een trui of vest en vooral een regenjas.
Terwijl we daar mee bezig waren kwamen er meer auto´s naast ons staan, parkeren op dat stuk stoep zal dus wel mogen.
Volgens de omschrijving moesten we de weg naar Quirl hebben, alle wandelaars gingen naar links dus daar maar achteraan. Vragen aan een Duitser of we zo richting Quirl gingen, maar we moesten toch de andere kant uit, want daar lag Quirl.
Halve dorp door en toch maar weer vragen.
Quirl lag wel in die richting, maar vanaf het parkeerterrein links af kwamen we op een veel mooiere weg. Dus weer terug, langs het zelfde parkeerterrein en omhoog en daar rechts af en een mooie wandel weg de goede kant op.
Behalve de omschrijving was er ook een GPS route gegeven en die had ik uitgeprint, maar omdat de onderliggende kaart niet alle weggetjes geeft bleef er eigenlijk alleen een oleaat over.
We moesten links af, maar waar?
K3 had ik ook mee en verder kon niet, dus links een weg een weiland in. Wat op de gok het bos in, want in de omschrijving werd een ´´Diebskeller´´ genoemd.
Weer vragen of we op de goede weg zaten, maar dat zaten we niet, we moesten terug.
Ander bosweggetje in en min of meer toevallig zagen we de '' unerwartet große Höhle mit dem Namen „Diebskeller“

Volgende punt:'' Der Weg zweigt nach etwa 350 m links ab und führt zum Plateau mit guter Aussicht auf die Festung und Stadt Königstein sowie den Pfaffenstein.''
Dat afbuigen deed de weg pas veel later.
We hebben de bocht omgelopen, maar die was veel flauwer dan de oleaat.
Op de omschrijving werd een uitstapje naar een uitzichtpunt gegeven en we konden linksaf een weggetje omhoog dus daar maar in en omdat het zo druk was konden we anderen vragen of zagen we dat ze allemaal dezelfde kant uitliepen en zo vonden we het uitzichtpunt met zicht op de vesting en stad Koningstein.

Dit de andere kant: Pfaffenstein.

Op de wandelkaart stond een rode route aangegeven, die maar gevolgd en later zagen een bordje met richting Pfaffenstein en een bord met een kaart.
Dat vergelijken met de kaart die we bij ons hadden en het Oleaat en toen konden we aardig reconstrueren waar we langs moesten.
Omhoog en bordjes Barbarine volgen.
Volgens Janke liep het dood, maar dat was toch niet zo, maar erg duidelijk was het niet. Later moesten we door een kloof die zo smal was dat de rugtas af moest.
De Barbarine was mooi, het is verboden hem nog te beklimmen, omdat ze daar te veel van te lijden heeft.   Link: http://de.academic.ru/dic.nsf/dewiki/140025

De Barbarini, de grootste vrijstaande rots

Terug vonden we het vermelde restaurant en Janke bestelde koffie met appelgebak omdat ik nodig naar de wc moest.
Lekkere koffie en de appelpunten waren groot. Mocht ook wel, ik moest € 11,80 afrekenen. Doen we niet weer.
Toen op zoek naar het '' Nadelöhr''.
Het was een spectaculaire afdaling door een rotsspleet naar beneden.

Bovenin hadden we zicht op het parkeerterrein en we konden zelfs onze auto zien staan. Eenmaal beneden waren we snel weer bij de auto.
Op de heenreis hadden we lang stil gestaan omdat ze bij Porsdorf met de weg bezig zijn, daarom terug over Koningstein, Bad Schandau en Gossdorf
Eenmaal bij de caravan de route nogmaals bekeken en we hadden 350 m na de grot een trapje moeten hebben dat sneller uitkwam bij dat uitzichtpunt.
Omdat het niet aangegeven werd, was het onvindbaar.
Met dit voortschrijdend inzicht een route gezocht voor morgen die ik wel op de kaart kon terug vinden en die over gemarkeerde paden voert.
Van de 7 routes lijkt me die van Obere Schleusse het beste, ook omdat hij niet erg lang is.

2012 09 16 05 Wandelen bij Bathmen

2012 09 16 05  Wandelen bij Bathmen 

Zondag 16 september.  wandelen bij Bathmen 5

Op de fiets naar Bathmen en daar een wandeling gelopen. 
Tegen het eind ontdekte Janke dat ze haar vest kwijt was, daarom de route ook nog eens gefietst. Vrijwel aan het begin hing haar vest aan de kant van de weg. 
Iemand had het blijkbaar gevonden en opgehangen.

2012 05 24 18 Donderdag Agostoli schildpad.

2012 05 24 18 Donderdag Agostoli schildpad

Donderdag de 24 mei 2012  Griekenland do24mei12 Argostoli

Argostoli ligt aan een baai en op de kaart stond een brug, maar die is afgesloten.
Als je van Sami komt is er vlak voor dat je de weg langs de baai krijgt een kloof waar je overheen rijdt.
Er is daar een stalen brug, type Bailly met ijzeren rij-platen, en daar kun je meters diep beneden een kloof zien.
Er staan ook gebouwen, want ik zag daken.

De afgesloten brug/dam. In het midden het monument voor de vermoorde soldaten.

Het leek ons wel een leuk idee om op de fiets die afgesloten brug over en dan zien of we door die kloof kunnen wandelen.

Op de fiets van de camping, eerst nog even gekeken bij dat gat waar het zeewater in verdwijnt om bij Sami weer boven te komen.
Ook hier stond een waterrad, vrij wat beter in conditie dan die bij Karavomylos, met een informatie bordje dat het water hier verdwijnt en dat ze er in 1963 achter zijn gekomen dat het na 14 dagen terecht komt bij Karavomilos. 

Hoe het dan kan dat het beide aan de Ionisch Zee ligt en dat er 2 keer een waterrad aangedreven kan worden?
Het water moet hier dus naar boven stromen.
Het is een geologisch fenomeen.

Verder fietsen, langs het water van de baai van Argostoli en daar zagen we de beroemde zeeschildpadden ook nog zwemmen, het zijn, volgens de informatie boekjes, onechte karpet schildpadden, maar ik vond ze mooi.

Het onechte Karpet schildpad

De brug was definitief afgesloten en volgens de informatie opgedaan bij heuse toeristinformation. (die me overigens geen kaartje van het eiland konden verkopen. Hadden ze niet.)
Dan maar de baai omgefietst, laatst stukje pas omhoog en weer naar beneden omdat de ingang van die kloof nu eenmaal niet boven zal zijn.
Eerst bakje koffie, karrenspoor naar rechts en daar zaten we toch aan het begin van die kloof, maar geen pad te zien, wel een boerderij en de bewoners konden ons duidelijk maken dat de kloof was geblokkeerd met grote rotsblokken en dat we er met bergschoenen en zeker niet op sandalen, misschien langs konden.

begin van de kloof.

Dat werd dus niets, terug naar de camping via een spar supermarkt en de rest van de dag niets meer,
We hadden nog wel naar de diverse mooie dorpjes gekund maar we hebben al zo veel gezien.

Janke ontdekte daar er wel degelijk een gewone wc was; 4 hurktoiletten, maar toch 1 normale poepdoos.

Anne en Maaike zijn nog even langs geweest en hebben de trouwjurk en de cadeaus gebracht zodat wij die kunnen mee terug nemen,
2 kratten vol.

Later kwamen Albertina en Hendrik ook nog even om de gehuurde auto te showen, gezellig.

Morgen naar Sami en dan met de boot naar Patra.

2011 04 14 05 do. Chora kerk , wandeling

2011 04 14 05   donderdag wandelen Chora kerk 5 donderdag 14 april 2011 

Vandaag maar de extra wandeling nr. 4 uit de ANWB boekje, die begon bij de Tekfur Sarayi, dat moet een oud paleis zijn, al jaren slechts zeer gedeeltelijk te bezichtigen.
Maar hoe kom je daar als je best last hebt van je kuiten vanwege het al 3 dagen bewandelen van soms steile straten en stegen?
Gezocht op de stadsplattegrond en we konden met de tram die zowat voor het hotel langs loopt en dan bij Aksaray overstappen op een andere lijn en na 2 haltes uitstappen bij Ulubati, van daar was het nog stevige wandeling naar Tekfur.
Maar eens beneden op de receptie vragen, die verwezen naar de bus, dat was veel korter dan die ommelandse reis met de tram, maar welke lijn en welk station?
Hij zoeken op zijn computer en dat viel schijnbaar tegen want het duurde nogal lang, blij dat hij het deed, maar hij gaf alleen maar een nummer en dan moesten we in de bus maar vragen, ja ja
Er rijden honderden bussen van diverse maatschappijen door Istanboel.
Maar het regende vrij hard, dus even wachten, de informatie nog eens bekeken en de bushalte was bij de Galata brug, ook nogal even lopen.
Onderweg reden er diverse taxi's voorbij en misschien was dat wel een beter idee.
De eerst volgende stopte meteen en voor 8 euro waren we in de buurt van Tekfur.
Volgens de chauffeur was het gesloten vanwege verbouwing, maar dat wisten we al.

Hij zetten ons uit bij de Chora kerk,
Kariye Muzesi op de kaart, entree 15 TL pp maar wel de moeite waard,

Hij is enige tijd in gebruik geweest als moskee en toen hebben ze veel vernield en overgekalkt, maar wel aardig gerestaureerd en veel afbeeldingen konden we thuisbrengen, de vlucht naar Egypte, de bruiloft te Kana en zo, en met behulp van het boekje ook nog de voorspraak van Maria en Johannes de doper bij Christus, iets wat volgens mij niet nodig is, maar het was een katholieke kerk (oosters orthodox) en die fantaseren er wel meer bij.

In de kerk was het ten minste droog, buiten niet,
Toch maar aan de wandeling begonnen, maar ik had het kunnen weten, bij de ANWB kunnen ze niet wandelingen of routes aangeven.
Ik heb het nu 3 keer geprobeerd en alle keren verdwaald omdat essentiële informatie ontbreekt.
Hier ondersteunde te tekst niet de route op de kaart en binnen de kortste keren liepen we in de stromende regen door verlaten en rommelige straten.
Er bestaan grotere genoegens.
Maar wat nu?
Onderhand was het haast 1 uur en nergens een restaurant in deze verlaten negorij.
In een winkeltje vragen naar de route, we zaten er niet eens zo ver naast en daar werd de wereld wat bewoonbaar en in een soort konditorei Turkse koffie met luxe broodjes gegeten, daar werd het niet minder van, maar we hadden weinig animo om op deze slechte route nog langer in de regen te lopen, maar vlak daarbij stonden bussen, kaart erbij waar we heen wilden en vragen: we moesten die andere bus hebben, die stond er achter, wij daarin en vragen, maar nee de bus reed niet, we moesten die bus hebben die voor ons stond.
Toen maar weer een taxi aangehouden en voor 8 euro terug naar de Galata brug, de chauffeur maakte duidelijk dat helemaal terug naar het hotel erg veel tijd koste en dat daar uitstappen beter was,
We kwamen door een leuke overdekte winkelstraat, daar was het droog, en voor een paar Lira een zak vol noten gekocht, toen ik die later tijdens het mailen zat leeg te eten bleken er ook pistache noten tussen te zitten en dat die schillen niet te eten zijn, werd weer bevestigd.
Ook een fotozaak gevonden en een ander USB kabeltje gekocht zodat de foto's uit het toestel van Janke nu ook op de laptop staan.
Rustig aan gedaan, om 5 uur naar de lounge voor koffie en nu verslag typen en straks weer een restaurantje zoeken voor het diner.

Voor 22 Tl een Mexicaanse biefstuk bestelt, toen ik hem vanwege de vele pezen eens onder de saus vandaan haalde, leek hij toch echt veel op een doorregen lap.
Verder was alles wel lekker, pilsje erbij kost onderhand ook 10 tl.

Die overdekte winkelstraat bleek later de beroemde kruiden bazaar te zijn, we kochten die nootjes voor de prijs die erop stond, later kochten we 5 mandarijnen = 1 kg voor 4 TL, pas later realiseerden we ons dat we hadden kunnen afdingen.
Waar dat sprookje toch vandaan komt dat ik zo zuinig ben????

20100615 Gammele Bergen, wandeling Ulrieken 7

maandag 14  juni Rustdag, en dinsdag 15 Gammele Bergen en wandeling Ulrieken 7
07 04 Bratland Camping tot P Ulrikken 13.9 km 0:24:32

Maandag dus een rustdag. Janke heeft alle was in een wasmachine gestopt en het was mooi drogend weer dus alles op het wasrek in de zon, waaide alleen 2 keer om, maar alles is nu weer schoon.

Ik heb het boek; ‘’Winden waaien om de rotsen’’ in een ruk uitgelezen. Ik wil die andere ook lezen.

Ik ontdekte via mapsource dat er een technisch museum was in Bergen maar omdat het niet in het boekje van Bergen stond, maar even gevraagd op de receptie en het was onderhand gesloten. Is dat zelfde boekje stond ook dat de beroemde Maria kerk waar we voor gestaan hebben gesloten was. Toch beter lezen.
Toch even een wandeling gemaakt rond de camping.

Losse stenen naar beneden.

Wel wilden we naar het openluchtmuseum Gammele Bergen en we wilden de wandeling doen die in onze wandelgids van Noorwegen beschreven staat en 4 uren duurt.

We verwachten dat het museum eerder dicht zal zijn dan de kabelbaan, dus eerst naar Gammele Bergen en dan die wandeling doen.

Karin op Gammele Bergen en we kwamen er zonder problemen. 20 km en een lange tunnel. Wel werden we weer gefotografeerd voor de tol, maar ik verwacht niet dat ze dat op ons in Nederland gaan verhalen.

Het museum bleek gratis. Het waren houten (uiteraard) huizen van vroegere vakmensen; een bakker, een glazenzetter, een tandarts enz. jammer alleen dat je nergens in kon, je kon wat door de ramen turen, maar dat was het dan. Alleen het kerkje was open. Als we een half uur hadden gewacht zou er een ‘guided tour’ zijn in het engels, maar dat duurde ons te lang.

De wandeling stond in het boek als gemakkelijk en over licht glooiend terrein en ging van de Floybaan naar de Ulrieken als je bij het eind was moest je dus weer terug naar het begin.

Ik had gisteren bij onze tour door Bergen een enorme rij wachtend gezien voor de floybaan en wist waar die was en ook dat je daar absoluut niet kon parkeren dus met de auto eerst naar het eindpunt, daar vragen naar een bus verbinding en die was er. Duurde wel even maar er kwam een bus die ons samen voor 50 kronen = 7€ op 5 minuten lopen van de floybaan bracht. –Best genoch-

Met de floybaan naar boven. Het is een finiculair, 2 trams op rails die tegengesteld rijden en elkaar de berg op trekken.

Eenmaal boven een mooi uitzicht over Bergen en toen boekje erbij en op weg. Het begon met een mooie brede weg die al slingerend vrij stijl omhoog ging.

Na een uur even gerust op een bankje met mooi uitzicht over de baai waar Bergen aan ligt.

De beschrijving in het boekje was niet altijd even compleet en duidelijk, maar de route werd meer gelopen en om de 10 meter stonden bordjes met aan de enen kant ‘’Flo baan’’ en de andere kant ’Ulrieken’. De wandeling over de bergen was globaal genomen inderdaad glooiend, maar er moesten regelmatig dalen worden overgestoken en dan moest je steil naar beneden en dan weer steil omhoog en dat was bepaald niet glooiend, nee klauteren op handen en voeten soms en naar beneden soms alleen te doen als je eerst ging zitten en dan op 2 voeten kon landen en hopen dat je niet voorover viel.

Op de heft van de tijd waren we nog niet op een derde van de route.

De temperatuur was ideaal en de tocht was prachtig, maar we hebben er 6 uren over gedaan en waren wel moe toen we eindelijk op de Ulrieken stonden.

Ik heb nog voorgesteld om daar te eten, maar het restaurant zag er erg duur uit en er was zo te zien een besloten party aan de gang, dus maar een cornetto gekocht. Het meisje was erg druk en we hadden trek dus geld op toonbank en meteen eten. Toen ze aan ons toe was kon ze niet meer scannen, maar met een ander ijsje uit de bak ging dat toch.

Even kijken waar we een kaartje konden kopen en toen kwam ze ons achterna en vertelde dat we 20 kronen te veel hadden betaald en die bracht ze ons na. Wat een land!

We moesten beneden betalen en wij in de gondel [het was een kabellift].

Beneden: niemand, we konden dus niet betalen en zijn in onze auto gestapt die daar nog steeds stond, zonder weggesleept te zijn, zonder wielklem en zelfs zonder parkeer bon omdat we 2 uren later terug waren dan gepland en 1 uur later dan we betaald hadden omdat we al met 1 uur vertraging rekening hadden gehouden.

Om half negen smaakt de rode kool met blik gehaktbalen heel best.

2009 09 07 15 ma. Van Houyet naar Dochamps. wandeling

2009 09 07 15 ma. Van Houyet naar Dochamps.  wandeling

30 De la Lesse tot 35 Camping Petite Suise 58.1 km 0:57:33 84             
Maandag 7 sep. 09

Op 3 uur kanoën is het goed slapen.

Lekker in de zon ontbeten en geconcludeerd dat het vandaag een betere dag zou geweest zijn om de Lesse af te kanoën als gister, maar dat wisten we gister nog niet.

Een mooie Karin route over binnenwegen naar camping Petite Suisse vlak bij Dochamps.

Je kunt hier in België nog fatsoenlijk rijden en alleen de grotere plaatsen hebben soms een drempel.

In Nederland is binnendoor rijden onderhand een kwelling, zelf op grote doorgaande wegen wordt je op de gekste plaatsen geconfronteerd met de vreemdste obstakels en bij elk uitgestorven dorp wordt je, zowel aan het begin als het eind getrakteerd op minstens 1 drempel en bordjes van 30.
Hier mag je op vergelijkbare plaatsen zelfs 80, niet dat ik dat deed, maar normaal door een dorpje rijden kan hier dus nog.

Nederlandstalige receptie, welkom.
Hoewel we later in de folder lazen dat we pas om 11 uur op de plek mochten was kwart over 10 geen enkel bezwaar, de auto kon geparkeerd zodat hij niemand in de weg stond en we mochten eerst rustig rondkijken wat we de mooiste plek vonden.
We staan op 188, schitterend uitzicht en een mooie royale plek van 10 bij 14 meter.

Gratis internet over de hele camping, vanmiddag al mail gelezen en via Hotmail en g-mail geantwoord.

Op de site staat ook de naam van hun mail server, zodat misschien outlook ook gebruikt kan worden, dat zal ik morgen proberen.

Op het eind van de middag nog 1 van de wandelingen gelopen die in een boekje staan dat Janke bij de receptie gekocht heeft, we deden 1 uur over een wandeling van 3 kwartier, maar we bekijken ook dingen onderweg.

Puur genieten

Van twee bomen naar 1 boom.

Lekker gegeten, rode kool uit de pot en biefburger uit aluminium folie, als je maar ver genoeg loopt is alles lekker.

Morgen maar eens kijken wat hier nog te doen is.
Misschien naar La Roche.

Het enige wat we deze vakantie nog willen zien is de grot van Remouchamps, maar de reis heen en terug is vrij ver.
We zijn van plan hem te bekijken op weg naar huis, er zal vast wel gelegenheid zijn de auto + caravan daar te parkeren.