2015 09 24 13 Donderdag van Malene naar Herrison.

2015 09 24 13 Donderdag van Malene naar Herrison.
Donderdag 24 september.
31a Camping  48 La Malène tot 51a Les Merilles 506 km 5:29:21
Tol:
24-09-15 APRR 21850 ST APOL FR Af € 13,80 24-09-15 ASF PISTE NPCI 4540817 92RUEIL MALMA FR Af € 22,10

Een reisdag.
Route gereden zoals Mapsource het had bepaald, maar de auto wordt ouder, je moet nu bij een stijging van 3 of 4 % al terug naar de 4 en bij 6% naar de 3.
We hebben ook het verbruik bijgehouden: met caravan 1 op 10, word je ook al niet blij van.
Bij Lyon moesten we weer eens tol betalen, eerst 2 aparte pootjes links, voor telepass en de rest: allemaal grote borden er boven: verboden voor caravans!
Wat nu, midden op de weg blijven stilstaan ? en dan?
Dus keren of we misschien toch bij die eerst poortjes helemaal links iets gemist hadden.
Gelukkig was het even rustig, maar nee; alleen telepass, alarmlichten aan en wachten op een rustig moment en weer keren.
Toen zagen we dat er helemaal rechts ook nog 2 poortjes waren, waar vrachtauto's door gingen.
Daar achteraan.
De man in het hokje hield een heel boos Frans verhaal, zwaaide met zijn vinger en had het over: Gendarmerie.
Ik heb hem in het Nederlands beantwoord dat een betere bebording en een pijl voor Caravans misschien konden helpen.
Ik heb het idee dat ik hem beter begreep dan hij mij.

Na Lyon, hield de A404 al voor Oyonnax op, wat een heel geklooi opleverde om door dat plaatsje heen te komen, daarna een prima geel weggetje, vaak zelfs dubbelbaans, en de camping Les Merilles was precies waar Karin zei dat die was, dat hebben we ook wel minder beleefd.
Vrij grote camping, afgebakende plaatsen die meestal zelfs voor onze kleine caravan al te krap zijn, veel Chalets en de helft van het sanitair dicht, maar de rest is prima.
Wel erg modderig en die modder plakt vreselijk, na een uur stelde Janke de regel om de schoenen op de mat uit te doen.

2015 09 23 12 woensdag De Sentier, Roc des Hourtons.

2015 09 23 12 woensdag De Sentier, Roc des Hourtons.
Woensdag 23 september 2015
Vandaag de lang verwachte bergwandeling; dat was de hoofdreden om deze camping in la Malene te nemen.
De raad van de beheerder opgevolgd en eerst de 3 km langs de rivier en dan omhoog.
We konden niet altijd wijs worden over de markering, er stonden gele en groene strepen, maar niet waarheen die leidden.
En er stond een kruis van een gele en een groene streep op een boom, maar volgens de teasi one, K3 moesten we daar wel langs.
Een heel eind verder weer een kruis, nu een geel, en de andere weg liep naar beneden, kon nooit goed zijn, de weg daar het kruis was duidelijk vaak belopen en ging verder de berg op, die andere kwam veel verder op dezelfde auto weg uit en de linker bij het parkeerterreintje, waar het uitzichtpunt was, dus de linker genomen.
We kwamen in een gehucht, daar stond een weg wijzer en als we datzelfde pad 10 Franse minuten terug liepen kwamen we bij  Roc de Serre, maar dan moesten we ook dezelfde weg weer terug.
En als de deze autoweg de andere kant uitlopen kwamen we bij het uitzichtpunt Roc des Hourtons, maar er stond niet hoe ver of het was, we zijn wel even die kant uitgelopen, maar het punt kwam niet in zicht, dus keren.
Op die kruising stond een kaart, zonder schaal, daaruit kon ik opmaken dat we bij dat gele kruis, dus wel die weg naar rechts hadden moeten hebben, dan waren we bij Roc des Hourtons uitgekomen.
De route die we nu liepen was wel korter, maar we zijn dus in Rome geweest en hebben de Paus niet gezien.
Weg naar beneden was minder steil dan die omhoog en had ook geen afslagen, dus na 5 uren stonden we weer bij de brug over de Tarn vlakbij La Malene.

Later ontdekte ik dat op de oude laptop, de Amilo, nog de kaarten van de Cevennen van vorig jaar stonden, en dat op die Openstreetmap kaarten de beide uitzichten en de wegen (Sentiers) goed vermeld werden.
Als ik die in de Montana had kunnen krijgen (wat overigens zeer de vraag was) hadden we foutloos kunnen lopen.

Niettemin is de opzet geslaagd; we wilden een bergwandeling maken en dat is goed gelukt en dat hij wat korter uitviel is geen ramp, hij was zo lang genoeg.

Geen Paus.

2015 09 22 11 dinsdag Abime de Bramabiau.

2015 09 22 11 dinsdag Abime de Bramabiau.
44 Saint-Sauveur-Camprieu 43.3 km 0:38:04

Dinsdag 22 september, eerst maar overleg gepleegd met de camping beheerder; de verwachting was vandaag kans op regen, en morgen weer zon, dus vandaag naar de onderaardse rivier Abime de Bramabiau en dan morgen de wandeling.
Ik kon hem de trail laten zien op K3, en zijn advies was om eerst naar het einde van het pad aan de overzijde van de Tarn te lopen, daar omhoog en dan kom je langs uitzichtpunt Roc des Hourtons en Roc de Serre en dan naar beneden en je komt vlak bij de brug uit.
Maar vandaag dus naar die onderaarsdse rivier.
Op naar Saint-Sauveur-Camprieu, onderweg een stop in Meyrueis, waar ik een jaar geleden gelogeerd heb en een hele dag omgelopen in de regen.
5 km eerder dan verwacht werd Abime de Bramabiau al aangegeven, ik had de entree in het dorpje Saint-Sauveur-Camprieu verwacht, maar de ontvangst [accueil] was even verder als het uitzichtpunt. Eerst nog een kopje koffie en stukje brood bij de auto, het was tegen 12 uur en de rondleiding duurt een uur, dus dan wordt het te laat.
Eenmaal binnen, jawel, de gids had pauze en de eerstvolgende rondleiding was om 1 uur, en we hadden de koffie net op.
Maar even bij de brug gezien waar je zicht hebt op het punt waar de rivier uit de rots stroomt.
Vorig jaar, toen ik hier was op weg naar Marokko, gaf hij meer water.

Uitzicht vanaf de brug op de kloof waar het water uit komt.

Omdat we toch tijd over hadden, doorgereden naar het dorpje Saint-Sauveur-Camprieu om te zien of daar misschien ook een onthaal was, maar geen enkele verwijzing naar de grot, noch rivier kunnen ontdekken; het adres op internet is anders dan dat volgens Mapsource.
Op het parkeerterrein troffen we een paar andere Nederlanders die hem net gezien hadden, hij was wel indrukwekkend en ik wilde hun laten zien waar de Chaos van Monpelier was, maar Janke moest even naar het toilet en had de auto op slot gedaan, met mijn sleutels er in (terwijl ik er het zicht op had), en dus kon ik hem de kaart niet laten zien.
Tot overmaat van ramp kwam de gids melden dat de start van 1 uur, beneden bij de rots was en niet in de hal van het gebouw, wat 10 minuten lopen verschil maakte, die we dus nu niet meer hadden omdat mijn koffie en brood ook in de afgesloten auto lag en we ook nog kaartjes moesten kopen.

We gingen in, waar het water uit kwam

Vanuit de ingang kon je de brug zien vanwaar de eerste foto is genomen.

We waren maar 5 minuten te laat, gelukkig hebben ze even gewacht.
De groep was 10 personen; 8 Nederlanders en 2 Fransen; uitleg van de gids uitsluitend in Frans.
We moesten het doen met een gedrukte vertaling, die je in de grot, vanwege het spaarzame licht slecht of niet kon lezen, net als in Aven Armand.
De grot was de moeite waard en langs een rivier lopen in een ruimte die soms 70 meter hoog is was wel een ervaring.

de voetafdruk van de Dino.

Er waren ook nog dinosaurus voetafdrukken te zien en een dik uur later stonden we weer bij de auto.

We besloten om niet de kortste weg te nemen, maar vanaf Meyrueis de Gorges de la Jounte te rijden en dan via Le Rozier nog een stuk Tarn.
In Meyrueis vonden we een supermarkt, op het parkeerterrein een hele rij wachtende mensen. Ik vroeg of ze op de bus wachtten, was niet zo, het was 3 voor 3 en de winkel ging 3 uur weer open.
Ook de Georges de la Jounte is mooi.

2015 09 21 10 Ma. fietsen naar Sint Enemie.

2015 09 21 10 Ma. fietsen naar Sint Enemie.
Maandag 21 september.

Fietsweer,
's Morgens eerst per fiets het pad verkend dat stroomafwaarts gaat en deel uit maakt van een omschreven route die langs de Roc des Hourtons liep die ik op internet gevonden had.
Ik wilde weten hoe ver het was en of het inderdaad een rondwandeling was langs Roc de Serre en  Roc des Hourtons.
Punt gevonden waar deze weg uitkomt op dit pad langs de Tarn.
Volgens de omschrijving is het een heel eind en dat klopt ook wel, mijn fiets teller gaf 3 km.
Die route/sentier gaan we dus nog lopen.
De Tarn is het mooiste tussen  Le Rozier en Sainte-Enimie en vanaf onze camping in La Malene is het, volgens Karin, 13 km naar St Enimie.
Het leek mij een ideale fietsafstand en ik verwachte dat de weg, omdat hij langs de Tarn loopt, niet veel zal stijgen en dalen.
Janke had haar twijfels, maar het weer was schitterend en zoveel hadden we nog niet gefietst, dus de fiets de helling opgesjouwd die de Camping scheidt van de doorgaande weg en op naar St Enemie.
Het was wel een succes, we moesten maar 2 keer een eindje lopen omdat de stijging vrij groot was, maar lang was dat nooit.
Op de fiets geniet je meer van de mooie hellingen en uitzichten dan in de auto en het was zo warm dat we zonder jas of trui konden fietsen en ook niet ze warm dat het zweet je bij alles neer liep,  nee , eigenlijk gewoon ideaal weer.
In St Enemie wat rondgelopen, de geschiedenis van st Enemie gelezen die zowaar ook in het engels op een informatie paneel stond en ook nog even de plaatselijke kerk gezien en een ijsje gekocht.
Toen maar weer terug, helemaal zonder te moeten lopen, het ging stroomafwaarts.

's Avonds kreeg ik, met hulp van de camping beheerder, internet werkend op de smartphone en las de oproep van Willeke of we vrijdag 1 oktober op 3 kinderen konden passen,
Janke wil wel, maar dan niet donderdag avond, vlak voor Ab, ook niet woensdag middag, maar al dinsdagmiddag thuis komen.
Ook omdat Willem en Jan Auke dan komen eten, en dan moet je wel wat fit zijn.
Dan hebben we nog 2 dagen om hier dingen te ondernemen en dan moeten we de rustdag bij Harrison laten vallen.

2015 09 20 09 Zondag rustdag, Maria kapel.

2015 09 20 09 Zondag rustdag, Maria kapel.
Zondag 20 september.

Ontbijt aangevuld met crackers, je moet wat.
De bakker was nu wel open, en de slager ook en zelfs het souvenir winkeltje, daar verkochten ze ansichtkaarten, en ook postzegels zodat we kaarten hebben gestuurd aan de mensen die we niet via internet een groet kunnen sturen.
Maar weer een rustige dag, mooi boek gelezen over de opkomst en strijd van de socialistische beweging in Friesland.
Ook naar het Maria beeld gelopen dat halverwege die 10 haarspeldbochtenstaat en vanwaar je een mooi uitzicht hebt op La Malene.

De Kapel.

uitzicht vanaf de kapel op La Malene

2015 09 19 08 Za. Tarn, Chaos van Monpellier, Aven Armand.

2015 09 19 08 Za. Tarn, Chaos van Monpellier, Aven Armand.
Zaterdag 19 september.

Tis wat; Binnen 1 jaar voor de 2de keer naar deze mooie wandeling.
Heenreis langs de mooie Tarn, onderweg nog een uitzichtpunt beklommen voor €1 samen, plaatje voor Jankes wandelstok gekocht en de versperring in de Tarn van bovenaf bekeken.

Van boven af bekeken 

Uitzicht vanaf datzelfde punt.

De Chaos is nog steeds mooi, we liepen maar 1 keer fout omdat het uitstapje over de gele route een kortere terugweg had dan wij wilden.
Waardoor we weer bij de Arc de triomf uit kwamen in plaats van een stukje verder op de rode route.

De Barbarini van de Chaos van Monpellier

De Arc de triomf

Hij had 2 poorten

Zie je het gezicht? Op wie lijkt het?

Genoten van alle uitzichtpunten en na 3 uren waren we terug bij de auto.
Toch maar door naar Aven Armand, hoewel de combi-ticket van € 31 nog wel een paar dagen geldig bleef.
De aangegeven route ging over de D996 via Meyrueis, maar Karin gaf de D63 die minstens de helft korter was.
Was wel smaller weggetje en veel korter.
Royale gratis parkeerplaats en een kabeltreintje naar beneden.
We hoefden maar 10 minuten te wachten voordat de volgende groep naar beneden ging en de grot was schitterend.
Het is slechts 1 ruimte, maar een zeer indrukwekkende verzameling stalagmieten.
Leuke show er om heen en goed uitgelicht.

Met 1 uur stonden we weer boven en terug naar de caravan, laatste stukje weer de krappe afdaling langs de 10 haarspeldbochten.
Ik was blijkbaar wel moe want ik moest nu ook 1 keer steken om niet de rotsmuur langs de bocht te raken.
We konden geen brood krijgen, de bakkerin het dorp bleek dicht.

2015 09 17 06 Donderdag Camisars, grot.

2015 09 17 06  Donderdag Camisars, grot.
Donderdag 17 september
regen, regen, wat een water.
Ideale dag voor een museum en ik wilde naar het museum van de Camisars, dat is een groep protestanten die zich verzette tegen het intrekken van het Edict van Nantes.
Vooral vanwege de onmenselijke maatregelen die de Katholieke overheid meende te moeten nemen om de protestantse ketters weer op het recht pad te brengen, zoals daar zijn: Inkwartiering van soldaten en dan wel de meest onbeschoftste; de Dragonders, het sturen van de mannen naar de galeien, het onteren en gevangen zetten van vrouwen en het plaatsen in kloosters van kinderen.
Het heet  Musee du Dessert, = Museum van de woestijn, maar omdat ik alle keren weer die naam kwijt was, heb ik het het Hemdenmuseum genoemd. Cammisair = hemd.
Onderweg kwamen we langs een pootafdruk van een dinosaurus.
Scherp rechtsaf en Janke dacht al dat we een boerenerf opreden, maar er was een smalle doorgang en even verder een heus parkeerterrein.
Tussen de buien door, wat niet helemaal lukte, de site op en op een informatiebord stond een nagemaakte afdruk zodat je wist waar je om moest zoeken: Een wat vergrote afdruk van een struisvogel, ik had iets groters verwacht en Janke al helemaal, de afdruk was iets van 20 cm lang, vooral omdat er plaatjes bijstonden van een Tyrannosaurus Rex en Tricheratops.
We vonden de afdrukken wel, maar als je het over inlegkunde hebt vind je meer voorbeelden bij de evolutie theorie dan in de uitleg van de bijbel, i.t.t. Wat veel mensen denken.

het info bord, zodat je wist wat je moest zoeken.

Hier staan ze dan, goed zoeken.

Janke was snel uitgekeken in de regen.

Door naar het museum, door Florac, wat een hele kunst is omdat daar 2 auto's elkaar alleen met veel moeite kunnen passeren en als er een vrachtauto bij is, moet je achteruit, en dat voor een hoofdweg.
We waren er om 10 over 1 en het museum was open van 9 tot 12 en van 2 tot 6.
Geen kaart bij ons en er stond ook geen wandelroute aangegeven, wel een grot.
Op 1,6 km,
Janke wilde er heen lopen, we hebben ook een eindje gelopen maar die Franse kilometers zijn aanmerkelijk langer dan de onze, dus ik wilde met de auto en ging alleen terug om die op te halen.
Op weg naar de grot, en Janke nergens te vinden, ze zal wel doorgelopen zijn, maar dan loopt ze sneller dan ik dacht en er was ook nergens een plek om fatsoenlijk te keren.
Toen ik terug reed vond ik ze wel, ze had de dampen in dat ik haar niet gezien had, maar later bleek dat ze zich om sanitaire redenen in de bosjes verstopt had.
Ja, wel of niet die grot in?
Er stapten mensen in een auto en die raadden hem aan, dus toch maar vragen naar de volgende rondleiding, maar we kregen een geluidsding, zowaar in het Nederlands.
En € 9 p.p.
Zonder wachten op een gids die dan weer extra geld moest hebben.
Bijzondere grot,
Onderaardse waterval, grote zaal en een ondergronds meertje met daarin pilaartjes. Niemand weet hoe die kunnen ontstaan, maar ze staan daar.
Inderdaad het geld wel waard.

De bijzondere pilaartjes in de Grot

Terug en om half 3 waren weer bij het museum.
Het is gedeeltelijk in het huis van 1 van de voormannen van de Cammisairs.
Het Edict van Nantes gaf vrijheid van Godsdienst., maar omdat de koning 1 rijk, 1 volk en 1 geloof wilde  (waar kwamen we dat meer tegen (1 volk, 1 rijk, 1 Führer.) heeft hij onder druk van de katholieke kerk dit edict ingetrokken.
Opvallend vond ik de meerdere Nederlandstalige stukken. Volgens mij omdat in die tijd de RK kerk in Nederland onderdrukt werd (de 80 jarige oorlog ging dus niet om godsdienstvrijheid)  en ze in Nederland dus graag wilden lezen hoe de roomsen te keer gingen tegen de protestanten. En ze hadden daar aanleiding genoeg voor.

In het Nederlands

Wat een ellende

Hoewel hun het emigreren werd verboden slaagden velen er in wel te vluchten, o.a. naar Nederland. [er hingen daar zelfs 2 stadsplannen, 1 van Amsterdam en 1 van Den Haag.], daar hebben wij onze gouden eeuw aan te danken, het waren wel de slimsten en de rijksten die weg konden komen, de armen stierven daar wel.
Het was 3 uren rijden, zowel heen als terug, op de terugweg een supermarkt gezocht en gevonden.
Toen we dat uur moesten wachten hadden we ook 1 gevonden, 10 km verder, maar dan kon je aanmerkelijk voordeliger de spullen kopen in dat dure dorpswinkeltje in La Malene.

La Malene ligt op de kruising van de D907 en de D43. De D43 loopt ten zuiden van la Malene over een bergpas, die weg is zo smal en de haarspeldbochten zo nauw dat hij verboden is voor auto's langer dan 8 meter en ook voor caravans.
Bij veel bochten had ik de hele breedte van de weg nodig om de bocht te halen. En het scheelde weinig of ik raakte het muurtje of de rotswand.

Al met al een wel bestede dag dus besloten we om uit eten te gaan.
Grootste restaurant op de kruising, prijzen redelijk, maar alles rustig, vragen; ze gingen om 7 uur open. Het was nog geen half 7 en we hadden trek.
Daar tegenover een pizzeria, ook vragen, ook 7 uur.
Terug naar de caravan, dan hadden we dank zij de onvolprezen kookkunsten van Janke (blik opendraaien) eerder iets te eten.

La Malene ligt links naast de foto, de dam was voor de watermolen, dat gebouw is links te zien.

2014 09 26 01 vr29sep tm wo1okt.2014 Heenreis, Autozug, Meyrueis, 1

2014 09 26 01 vr29sep tm wo1okt.2014   Heenreis, Autozug, Meyrueis, 1vr26sep tm wo1okt.2014   Heenreis, Autozug, Meyrueis, Chaos van Monpellier 1

Vr26sep          10 Vertrek naar Dusseldorf 

Drachten tot Schlagelstrasse    272 km    3:35:02   

Za27sep          Van Narbonne naar Meyrueis. Lege lelefoon. 

01 Cathédrale Saint-Just tot HOTEL Saint-Sauveur    238 km    4:18:12   

Zo28sep          Chaos van Montpellier + viaduct van Milau..

40 HOTChaos+Milau    203 km    3:31:58    

Ma29sep         regen; rustdag

Di30sep          Met Engelsman langs Abime de Bramabiau en gravelweggetje.

wo31sep         van hotel Saint-Sauveur in Meyueis naar boot Sete

Laatste week voor vertrek nogal wat problemen: de nieuwsbrief en de enquête van de anders actieven wilden niet lukken en de incasso run van scouting kon ik ook niet foutloos krijgen zodat de run van 1 oktober niet geïnd kon worden.

Janke zei op het laatst: ''ik zal blij zijn als je op de motor zit''.

Vrijdag 26 oktober op tijd weg voor een mooie route zonder veel snelweg.

Al vrij snel ging het mis: De Zumo navigeerde niet goed en na herberekening kwam ik pas aan nadat de trein vertrokken was. De oude 2610 deed het nog wel, maar is niet erg betrouwbaar meer, dus na een stop waarin ik ook meer kleren aangetrokken heb omdat het kouder was dan verwacht, over de snelweg en op de borden naar Düsseldorf en Autozug.

Ik moest er om 2 uur zijn en was er al om 1 uur.

Niks te krijgen en opstelterrein afgesloten.

Er kwamen meer auto's en alles moest op het krappe terreintje voor de afsluiting.

Pas kwart over 2 kwam er iemand die ons controleerde en toen mochten we het afgesloten terrein op en vrij vlot daarna van achter naar voren door alle andere wagons de motoren beneden stallen. De auto's kwamen boven. De bagage mee voor 1 nacht en alle losse spullen en wachten tot de rest van de trein voor de auto wagons gerangeerd werd en daarna op zoek naar goede wagon en gereserveerde zitplaats.

Mijn motor als 2de, achter mijn bagage.

Vertrektijd was 4 uur, maar we reden pas 16.35.

Wat zitten puzzelen en niet te laat naar de Speisewagen, maar ik was blijkbaar toch aan de late kant want alle tafeltjes waren al bezet.

Toch maar besteld om het bij een sta tafel op te eten, even later vertrokken er mensen en kon ik zitten.

De portie was voor mij te klein; ik had eerst Salat moeten bestellen, toetjes hadden zo ook niet, wel een rol koekjes, dus die maar opgekaand.

Tussen 9 en 10 stonden we stil omdat de trein anders gecombineerd moest worden vanwege verschillende vertrekplaatsen en bestemmingen.

Wel gezellige coupe-genoten en om half 11 de rugleuning horizontaal en zo werden er 6 slaapplaatsen gecreëerd waarvan er 5 bezet waren. Ik mocht gelukkig op een onderste.

De matras is normaal een zitting en knoerthard, maar toch goed geslapen en het ontbijt kwam niet al te vroeg, maar hield met 2 broodjes ook niet over.

Beetje opgefrist in een hokje waar je je kont niet kon keren, weer wat genieten van het zonnige uitzicht en na de stop in Avignon kon ik de brug ook nog even zien. Tegen 11 uur de warme motorkleren aan en volgens planning aankomst in Narbonne.

Buiten in de zon wachten op een pendelbus die ons naar de autowagons moest brengen, maar die bus was vol, en na lang wachten kwam er weer 1 en na een rondje Narbonne uitstappen en wachten tot alle auto's waren afgereden en toen alle spullen weer vast op de motor en al met al was het 1 uur voordat ik weer op de motor zat. Je bent dus 24 uren onderweg, waarvan je 6 uur staat te wachten. Kost ongeveer € 350 zonder diner.

De Cathédrale Saint-Just moet bijzonder zijn en ik had ook een mooie beschrijving gevonden op internet, maar kon geen veilige plek voor de motor vinden en had geen zin me om te kleden, wat voor de warmte wel noodzakelijk was dus rijden richting Cevennen.

1ste probleem: de accu van de smart phone was leeg en het laadsnoertje onderin de kano rol omdat ik dacht die pas in Meyrueis nodig te hebben.

2 de probleem: de Zumo deed het niet, hij gaf alleen een paarse lijn en meldde steeds: ''nadert'' meer niet en dat nam ook nog eens het hele scherm in beslag, op OK en binnen een paar seconden weer:''Nadert” over het hele scherm, erg irritant.

3 de probleem: de oude 2610 kon geen satellieten vinden.

Op goed geluk de stad uitgereden en na een herstart deed de 2610 het en zo op weg,

Onderweg lekker een pizza gegeten.

Ik vond ook dat klooster, Saint-Guilhem-le-Désert, erg toeristisch geen bewaakte parkeerplek dus de waardevolle spullen in de broekzakken en om de nek en met de warme motorspullen aan toch even rondgelopen.

In de Cevennen verreed ik me, ik reed links van water en had rechts moeten rijden.

Ik denk: er komt nog wel een brug, maar die kwam niet en de weg boog van de rivier af de bergen in.

Karin op her berekenen, aankomsttijd bleef hetzelfde dat bespaarde keren en terug rijden.

Even later stuurde ze me rechtsaf een geiten pad in. Toch maar proberen, maar het werd een gravelweggetje vol bochten en losse stenen D349 a. Ik dacht: '' het hoeft niet spannender, als ik hier kom te vallen vinden ze me nooit en bellen word ook niets met die lege accu.

Eerst ook nog bij de Grotte Des Demoiselles langs gereden en de afstand viel tegen, het begon donker te worden.

In donker haarspelden rijden had ik ook nog nooit gedaan, hoefde alweer niet spannender.

2 keer in verkeerd hotel en toen ik eindelijk de goede had, Saint-Sauveur, hadden ze geen kamer voor me. Ze hadden vaker problemen met My Booking.com (vreemd, ik nog nooit)

Ik mocht voor 1 nacht in het hotel van de buurman.

Beetje ingericht, motor in een garage die volgens hun niet op slot hoefde en vervolgens werd ik bij 2 restaurants geweigerd omdat ze gingen sluiten, de derde lukte wel en lekker gegeten, een Menu: eerst een salade en dan de hoofdschotel met toetje en drinken voor nog geen € 25.

Zondag de zelf gemaakte route over de nieuwe brug bij Milau.

Op de heenreis langs de Chaos van Monpellier, daar ben ik al eens geweest met mijn gezin in 1988, ik heb de kinderen geappt, maar ze wisten zich er niets van te herinneren.

De rode wandeling gelopen en die was mooi.

De Clown

Mooie wegen, droog, voor de brug moet tol betaald en dat bleek alleen te kunnen met een creditcard en die lag veilig in het hotel.

Geen andere optie dan achteruit, alle auto's achter mij ook en keren mocht ook niet.

Gezocht op de borden boven de tolpoortjes. Allen iets van speciale kaarten voor abonnementen.

Later kwam er iemand aanlopen die mij iets probeerde duidelijk te maken, waarschijnlijk dat ik daar niet mocht staan, maar ik kon hem duidelijk maken dat ik geen creditcard maar alleen contant geld bij me had.

Hij wees op een ander tolpoortje waar wel geld in kon.

Vroeger stond dat boven de poortjes aangegeven.

€5 biljet erin, 40 ct. terug, poort open, en rijden!

Vlak voor de brug was een parkeerterrein, daar koffie en toen de dure brug over, 1ste afslag er weer af en een twijfelachtig weggetje in wat volgens OSM wel een weg was en volgens CNE niet. CNE had gelijk, keren op een gravelweg omdat de weg was afgesloten met een slagboom, het was militair terrein.

Hele mooie route met ideale bochten, maar de weg werd druk bereden door campers, inhalen kon niet, jammer van de bochten.

Onder de brug door, daar was een parkeer terrein, met een gebouw waar je een (dure) rondleiding kon krijgen over de bouw van de brug, foto gemaakt en doorgereden.

Terug langs het riviertje de Tarn, weer onder de brug door gereden, In Milau over de oude brug over de tarn en via de D159 terug naar Meyrueis.

Zondag ook gereden. Maandag regende het, rustdag gehouden, 's avonds liep ik door Meyrueis en zag een motor staan en even verder zat een motorrijder, het bleek een Engelsman en we raakten aan de praat en later trof ik hem ook bij het eten.

De volgende dag dinsdag, hebben we samen gereden, was heel gezellig en toen we weer eens op een onverharde weg zaten vond ik het echt niet jammer dat ik niet allen was.

Normaal kampeerde hij altijd, maar moest in deze tijd van het jaar wel vroeg gaan slapen met dit slechte weer zat hij in het hotel naast mij.

Woensdag moest ik om half 11 in Sete zijn en het is volgens Truus 2 uren rijden, dus reken maar rond de 3 uren en daarom wilde ik om half 8 vertrekken uit hotel Saint-Sauveur in Meyrueis.

Ik vroeg of ik om 7 uur ontbijt kon krijgen. Dat kon niet.

Half 8 dan? Nee, half 9, verteld dat ik de boot moest halen, en als uiterste tijd hebben we kwart voor 8 afgesproken, hij zou regelen dat de persoon die het ontbijt verzorgde eerder kwam.

Ik dacht: half 7 op, motorkleren aan, spullen op de motor, motor voor de eetzaal, dan kan ik om 8 uur rijden.

Kom ik met mijn tassen en kanorol om half 8 bij de garage, zit die op slot. Rammelen, geen reactie. Spullen onbeheerd achter gelaten op de stoep tegenover de garage en naar de receptie, waar alleen een telefoon staat, alleen Frans, ik verstond ''un moment'', terug naar de garage, niemand en nog steeds op slot.

Dan maar naar de eetzaal, het liep tegen kwart voor 8, Niemand.

Weer naar de garage, ook niemand, terug naar de receptie, hoop Frans gepraat weer ‘’un moment’’.

Er zat niets anders op dan te wachten tot er iemand kwam, nu die kwam 5 over 8 en begon toen met koffie zetten, tafels dekken enz. pas om 20 over 8 kwam er iemand brood brengen.

Ik was zover dat ik dacht; ''vriezen we dood dan vriezen we dood'' de boot vertrok pas om 2 uur, maar die extra tijd was nodig voor laadtijd en de douane.

Om half 9 had ik genoeg gehad en ik vroeg de ontbijt man of hij wist hoe ik in de garage kon komen omdat daar mijn motor stond, Jawel! Hij had een sleutel.

Dus toen de motor uit de garage, alle spullen erop (later bleek dat er een flesje bier gebroken was en pas aan boord kwam ik daar achter.) dat het was 9 uur voordat ik reed.

Ik heb alles uit de kast gehaald en was om 11 uur in Nador, overigens is dat laatste stuk snelweg prachtig.

Op het haven terrein lang in de file, en geen idee waar ik moest zijn. Toen ik het opstel-terrein op reed vroeg iemand Motorgroupe ANWB? Ik blij. En even verder zag ik een groep motoren staan en een gele ANWB auto. Nog nooit zo blij geweest een ANWB auto te zien. Verteld waarom ik te laat was, was niet erg de boot had nu al een uur vertraging.