20100615 Gammele Bergen, wandeling Ulrieken 7

maandag 14  juni Rustdag, en dinsdag 15 Gammele Bergen en wandeling Ulrieken 7
07 04 Bratland Camping tot P Ulrikken 13.9 km 0:24:32

Maandag dus een rustdag. Janke heeft alle was in een wasmachine gestopt en het was mooi drogend weer dus alles op het wasrek in de zon, waaide alleen 2 keer om, maar alles is nu weer schoon.

Ik heb het boek; ‘’Winden waaien om de rotsen’’ in een ruk uitgelezen. Ik wil die andere ook lezen.

Ik ontdekte via mapsource dat er een technisch museum was in Bergen maar omdat het niet in het boekje van Bergen stond, maar even gevraagd op de receptie en het was onderhand gesloten. Is dat zelfde boekje stond ook dat de beroemde Maria kerk waar we voor gestaan hebben gesloten was. Toch beter lezen.
Toch even een wandeling gemaakt rond de camping.

Losse stenen naar beneden.

Wel wilden we naar het openluchtmuseum Gammele Bergen en we wilden de wandeling doen die in onze wandelgids van Noorwegen beschreven staat en 4 uren duurt.

We verwachten dat het museum eerder dicht zal zijn dan de kabelbaan, dus eerst naar Gammele Bergen en dan die wandeling doen.

Karin op Gammele Bergen en we kwamen er zonder problemen. 20 km en een lange tunnel. Wel werden we weer gefotografeerd voor de tol, maar ik verwacht niet dat ze dat op ons in Nederland gaan verhalen.

Het museum bleek gratis. Het waren houten (uiteraard) huizen van vroegere vakmensen; een bakker, een glazenzetter, een tandarts enz. jammer alleen dat je nergens in kon, je kon wat door de ramen turen, maar dat was het dan. Alleen het kerkje was open. Als we een half uur hadden gewacht zou er een ‘guided tour’ zijn in het engels, maar dat duurde ons te lang.

De wandeling stond in het boek als gemakkelijk en over licht glooiend terrein en ging van de Floybaan naar de Ulrieken als je bij het eind was moest je dus weer terug naar het begin.

Ik had gisteren bij onze tour door Bergen een enorme rij wachtend gezien voor de floybaan en wist waar die was en ook dat je daar absoluut niet kon parkeren dus met de auto eerst naar het eindpunt, daar vragen naar een bus verbinding en die was er. Duurde wel even maar er kwam een bus die ons samen voor 50 kronen = 7€ op 5 minuten lopen van de floybaan bracht. –Best genoch-

Met de floybaan naar boven. Het is een finiculair, 2 trams op rails die tegengesteld rijden en elkaar de berg op trekken.

Eenmaal boven een mooi uitzicht over Bergen en toen boekje erbij en op weg. Het begon met een mooie brede weg die al slingerend vrij stijl omhoog ging.

Na een uur even gerust op een bankje met mooi uitzicht over de baai waar Bergen aan ligt.

De beschrijving in het boekje was niet altijd even compleet en duidelijk, maar de route werd meer gelopen en om de 10 meter stonden bordjes met aan de enen kant ‘’Flo baan’’ en de andere kant ’Ulrieken’. De wandeling over de bergen was globaal genomen inderdaad glooiend, maar er moesten regelmatig dalen worden overgestoken en dan moest je steil naar beneden en dan weer steil omhoog en dat was bepaald niet glooiend, nee klauteren op handen en voeten soms en naar beneden soms alleen te doen als je eerst ging zitten en dan op 2 voeten kon landen en hopen dat je niet voorover viel.

Op de heft van de tijd waren we nog niet op een derde van de route.

De temperatuur was ideaal en de tocht was prachtig, maar we hebben er 6 uren over gedaan en waren wel moe toen we eindelijk op de Ulrieken stonden.

Ik heb nog voorgesteld om daar te eten, maar het restaurant zag er erg duur uit en er was zo te zien een besloten party aan de gang, dus maar een cornetto gekocht. Het meisje was erg druk en we hadden trek dus geld op toonbank en meteen eten. Toen ze aan ons toe was kon ze niet meer scannen, maar met een ander ijsje uit de bak ging dat toch.

Even kijken waar we een kaartje konden kopen en toen kwam ze ons achterna en vertelde dat we 20 kronen te veel hadden betaald en die bracht ze ons na. Wat een land!

We moesten beneden betalen en wij in de gondel [het was een kabellift].

Beneden: niemand, we konden dus niet betalen en zijn in onze auto gestapt die daar nog steeds stond, zonder weggesleept te zijn, zonder wielklem en zelfs zonder parkeer bon omdat we 2 uren later terug waren dan gepland en 1 uur later dan we betaald hadden omdat we al met 1 uur vertraging rekening hadden gehouden.

Om half negen smaakt de rode kool met blik gehaktbalen heel best.

20100613 Bergen; vismarkt en Bryggen 6

20100613 Bergen; vismarkt en Bryggen 6
6          zondag 13 juni.Bergen; vismarkt en Bryggen

6 04 Bratland Camping tot P Solheimsviken 15.0 km 0:18:32

Beetje bewolkt, beetje fris, maar geen regen!

De route nog even omgegooid omdat ik toch de computer moest opstarten omdat ik gisteravond vergeten was de routes in Karin te laden en meteen maar de volgorde veranderd; eerst het voetbalstadion omdat dat het dichtst bij de stad ligt, daarna het ziekenhuis en als derde en verste mogelijkheid dat sportcentrum.

Vlot op weg, halverwege had Karin kuren; het scherm bibbert en de cursor loopt van het scherm af, laten herbereken en toen werd het beter, erger was dat we terug moesten naar de caravan omdat we de kaarten van Bergen in de caravan hadden laten liggen. Maar we waren nog niet zo ver, dus dat kostte maar een kwartiertje. Op weg naar bergen werden we gefotografeerd, een poort boven de weg, met het verzoek niet te stoppen. Dat was dus de tolpoort. We moesten rechtsaf slaan naar dat voetbalstadion, maar dat mocht niet; bord verboden rechts af te slaan. Dan maar even verder links af, zien of we konden keren. Maar daar zag ik een groot parkeerterrein, dus daar naar toe.

Moeilijk Noors bord waaruit was op te maken dat het allen voor eigen mensen was met dreigementen van wegslepen, zoveel Noors hoefde je daarvoor niet te kennen, dus keren, maar daar was nog een parkeerterrein, ook met een moeilijk Noors bord, maar daar mocht iedereen wel parkeren, er stond zelfs kaartjes automaat, even vragen aan een paar Noren maar op zondag mocht je daar gratis parkeren, dus wij de fietsen uit de auto en de fietsroute volgen de stad in.

De gratis plattegrond was niet erg duidelijk, en op een gegeven moment zijn we gestopt bij een park om te zien waar we waren, maar we konden het niet vinden. Even vragen, maar dat waren allemaal toeristen en die hadden ook geen flauw idee, maar op laatst een paar Noren en die wezen waar we waren en toen herkende ik het museum waar we zicht op hadden en de odeon waar we naast stonden stond ook op de kaart. Toen nog uitvinden waar het noorden was en zo vonden we de vismarkt, eerst nog even door de tourist information,

Hier was de toerist informatie.

 daar een boekje over Bergen gevonden, maar het was er ontstellend druk, dus de markt even over, vossevellen, rendiervellen, Noorse truien, petje en T-shirts van Noorwegen, de gebruikelijke spullen, maar niets wat we nodig hadden. Weg oversteken en de vismarkt over, ontstellend veel verschillende soorten vis, met Noorse namen stokvis en zalm konden we herkennen maar je kon ook kaviaar kopen en broodje krab, losse krabben en kreeften, die zwommen in grote bakken water.

Kant-en-klaar : een spies met garnalen en een broodje walvisvlees.
Wij aten ons eigen boterhammen met kaas en worst uit Nederland.

Toen over de kade tegenover de Bryggen gewandeld en even bij de cruise schepen gezien, daar lagen er wel 3 waaronder 1 die groter was dat een gemiddeld flatgebouw, vandaar dat het zo druk was bij de toerist informatie.

.

Tegenover die cruise schepen was de oude vesting, met de kroningszaal van Haakon, een soort ridderzaal zoals wij die hebben. Toen terug langs de Bryggen en dat viel mee omdat we een steegje ontdekten en het een heel houten dorpje bleek te zijn. Noorse truien, petjes, T-shirts en meer van dat soort.

Janke had wel idee bij een echt Noors vest, maar daar zat geen voering in of de kleur was niet mooi en ze waren ca 150 euro.

Terug bij de fietsen eerst op de kaart gekeken waar de Maria kerk (6 Mariakirken)  was en er naar toe. Ingang moeilijk te vinden, of beter die was er niet. Kerk gesloten vanwege restauratie, dan maar naar de Dom kerk (Bergen Domkirke) , even zoeken, fietsen tegen de eenrichtingsborden in, tot schrik van een paar automobilisten, maar die kerk was ook dicht, daarnaast was een school museum, (Holbergmuseet) dan dat maar, heel verhaal en tentoonstelling over ene Holger in Noors en Engels en een paar lokalen over de geschiedenis van die school, met uitleg in Noors, we kregen een boekje met de vertaling in het engels, maar het viel tegen. Op de bovenverdieping nog een tentoonstelling over de zending, met dezelfde soort platen die ik mij van mijn schooltijd wist te herinneren. Het meest opvallend was een rijtje houten gezichten van een bosjesman, een indiaan, een Numidier, kaukasier, dat zie je tegenwoordig nergens meer.

Hier rechts was het schoolmuseum.

Toen op zoek naar de derde kerk op het andere eind van de stad, mooie kerk maar ook dicht.

Dan maar terug naar de auto, eerst de verkeerde brug, maar we vonden hem spoedig terug.

Terug naar de caravan misten we een afslag, de kaart van bergen e.o. lag achterin, wat de sfeer en niet beter op maakte.

Ik heb voorgesteld morgen een rust dag te houden en niets te ondernemen.

Die wandeling boven Bergen kan ook wel een dag later en ik heb nog last van mijn kuiten van

het beklimmen van de Preikestolen.

Wel schijnt intussen de zon en dat is mooi meegenomen.

Ik heb bij de receptie van de camping gevraagd of de kerk in Trontheim wel open was omdat de meeste kerken in Bergen dicht waren, maar die in Trontheim is alle dagen open.

Lekker macaroni gegeten en een planning gemaakt van deze vakantie, zowel Geiranger als Mo I Rana moet haalbaar zijn.

20100612 van Preikestolen naar Haukeland bij Bergen 5

zaterdag 12 juni. 5 naar Haukeland bij Bergen

5 03 preikkamping tot 04 Bratland Camping 367 km 5:59:27

Gisteravond had ik verwacht dat Janke met het voorstel zou komen om alvast de luifel af te breken en samen met de stoelen alvast in de auto te doen, maar dat deed ze niet, toen heb ik het maar gedaan en ze vond het een heel goed idee.

En dat was inderdaad heel goed want vanmorgen regende het en nu hadden we het vrij droog in de auto en anders was het kletsnat geweest.

Nog even bij de wc-leeg-plaats langs en met doorslaande voorwielen de helling op en toen op weg.

Ik had gister avond nog voorgesteld de route die Mapsource had berekend te vergelijken met de route kaart van de ANWB, maar Janke had ‘geen nocht’ meer dus vertrouwd op de truckstand van Karin.

Ging lang goed totdat we ergens rechts moesten en Janke er te laat achter kwam dat de ANWB ons linksaf had willen laten afslaan en het vervolg wegnummer E39, was ook links.

Mooi smal weggetje, de 45, en in Oltedal linksaf via schitterende uitzichten maar veel bochten en veel stijgen en dalen via de 508 weer op de 13, de doorgaande ANWB weg.. Janke zat met kromme tenen in de schoenen, ik vond het wel gaan, de combinatie auto en caravan is goed en een paar haarspelden meer maakt mij niet uit, maar ik kon me uitleven.

Noorwegen is mooi.

Bij Odda stuurde Karin ons over de linker oever, waar de ANWB een blauwe caravan bij had gezet, maar die weg viel erg mee. Conclusie: blauwe caravans stellen niets voor.

2 keer een pont, beide keren nog geen 20 euro, viel niet tegen.

Na een brug over de Fykesund, moest ik van Karin rechts, maar nu was Janke wel wakker en zei:’’weg 7 volgen! Dat ander weggetje is een klein geel weggetje en linksaf is de doorgaande hoofdweg en die nemen we!

Naderhand even vergeleken en de Karin route zit vol bochten. Maar in de doorgaande route, de 7, zaten verkeerdrempels, van die minne.

We staan nu op een camping in Haukeland, er waren 2 en de goedkoopste genomen.

We staan op camping NC057 Bratland, ongeveer 14 km met de auto naar Bergen

Bij aanmelden zagen we de weersverwachting en dat lijkt eg goed.

Na aanmelden eerst terrein verkend voor een mooi plaatsje, maar het zijn allemaal camper plekken op gravel, dus daar maar 1 van genomen en met enige moeite de caravan daar achteruit in gekregen, het waterpasje op de vloer en proberen of we hem recht konden krijgen.

Met de hand de steunen extra uitgedraaid omdat de boormachine te weinig kracht had en toen stonden we vlak, maar toen moest de luifel er nog voor en daar was te weinig plaats voor. De ene band stond een kleine halve meter van de afscheidingsbalk en dat kon wel beter. Ik groef een gat in het gravel op de plaats waar de band moest komen met een diepte gelijk aan het hoogteverschil en daarna de steunen weer omhoog en met hulp van een aardige Duitse buurman de caravan heen en weer tot de band in die kuil stond en tot ieders verbazing de caravan in 1 keer recht.

Samen de mooie nieuwe luifel opgebouwd, geen ruimte voor de scheerlijnen, die zitten nu aan een spijker in de afrasteringsbalk.

Van een andere Duitse buurman hoorde ik dat de wegen bij het Geiranger fjord met een caravan niet te rijden zijn; hij heeft het gedaan en remmen oververhit en de lagers beide kapot. Hij heeft nu een camper maar de bochten zijn erg nauw en lastig te nemen. Hij rade aan bij Hellesyt te gaan staan en met de veerpont naar Geiranger en dan eventueel de zuidelijke helling omhoog te nemen.

Voor de ingang van deze camping is een veldje dat ook bij de camping hoort; mooie plaatsen op groen gras tussen bomen.

We bouwen niet voor de derde keer op!

Ik heb gevraagd naar mogelijkheden om met de auto bij de stad te komen en daar gratis te parkeren en dan met de fiets de stad in, maar dat is lastig.

Ze wilde me geen advies geven, als het parkeren toch verboden blijkt te zijn zou ik bij haar verhaal kunnen gaan halen. Ik zag op de plattegrond een voetbalstadion liggen, maar ze wist niet of je daar mocht parkeren. De boetes zijn hier hoger dan in Nederland; ze had een gast gehad die een snelheidsboete kreeg van enige duizenden kronen.

Later zelf even op Mapsource gezocht en er is een groot sport centrum op 3 km van de stad dat zullen we eerst proberen, daarna het zieken huis, en dan nog dat voetbalstadion.

Er staan de wereld aan tolpoorten op de kaart, we zien wel hoeveel ik er kan omzeilen door buiten de stad te parkeren.

We hebben een lijst je gemaakt van wat we willen zien: de vis markt, de Duitse straat en de Maria kerk en dan overmorgen misschien met de finiculair naar boven en daar wandelen.

2010 06 11 Preikestolen 4 vrijdag 11 juni.

2010 06 11 Preikestolen 4 vrijdag 11 juni. 

4 03 preikkamping tot Preikestolen 6.6 km 0:06:10 heen en terug weer hetzelfde

Vandaag stond de Preikestolen op het programma.

Ik had gevraagd bij de receptie naar de weersverwachting en die was hetzelfde als donderdag en toen was het droog, dus niets te klagen.

Ook wist ik dat er ook een bus ging, maar die was duurde dan het parkeergeld van 80 nokken = 10 euro.

De dag begon goed, buiten ontbeten, met uitzicht op het fjord en toen met de auto die 17 km naar het parkeer terrein .

Toen zagen we al dat de toppen van de bergen in de wolken staken, dus we verwachten niet veel van het uitzicht, maar we waren er nu eenmaal.

We reden onder een slagboom door en lazen dat we bij uitrijden moesten betalen.

Het eerste stuk was mooi, beetje stijgend, toen een stuk met rotsen. We kwamen al mensen tegen en het was nog maar 10 uur. Maar ze hadden kampeerspullen bij zich, die hadden boven gebivakkeerd.

Soms steeg het heel erg dan weer een vlak stuk, het leek wel een Karin-route: van alles wat.

Daar stond de auto.

De Route.

Jammer dat het niet droog bleef. Eerst mocht het geen naam hebben, het was wel niet droog maar regende zo weinig dat je er niet nat van werd, maar verderop moest toch de regenjas aan.

Er stond 2 uur voor de beklimming en wij waren er in 2 uur en een kwartier en vonden dat lang niet slecht.

Maar ja, het regende en we waren in de wolken dus het zicht was nihil.

We hebben wat foto’s genomen van elkaar op niet te grote afstand en de truck van ‘’eindje achteruit’’ was te bekend.

De meegebrachte verrekijker leverde alleen een hilarische foto op.

Je kon ook nergens zitten, alle stenen waren nat.

Wat mij wel verbaasde was, wat sommigen mee naar boven slepen, niet een thermosfles maar een pomp-kan met koffie, flesjes bier en zelfs een fles wijn, met glazen. Ook veel jongelui in T-shirt, geen regenkleding.

Wij hadden het vrij vlot bekeken en aanvaarden de terugweg, in de regen en vooral naar beneden was dat best lastig. Mijn bril werd steeds nat en dan had je erg slecht zicht. Ik heb hem af gedaan, dan had ik weliswaar geen scherp zicht maar het vertekende tenminste niet.

Janke had er meer last van en die ziet zonder bril ook minder (nee, geen grappen over normaal ook niet) die heeft een paar keer gewisseld, maar heeft het laatste stuk ook zonder bril op gelopen. Je kon slecht schatten hoe ver de afstap was op de volgende steen.

We waren blij dat we weer bij de auto waren, de natte regenjassen achterin en de kachel op vol. Toen naar de poort. We hadden geen 80 kronen aan munten, maar een kaart kon ook, geen cirrus logo, wel een mastercard en die had onze creditcard ook dus die langzaam door de sleuf, op het scherm verscheen iets van ‘’bearbeiten;; en toen ging de boom omhoog.

Onvoorstelbaar.

Op de terugweg nog afgeslagen naar Jorpeland omdat we brood moesten hebben. Dat vonden we in een supermarkt en toen terug naar de caravan, daar de kachel aan en Janke te douchen. Ik wilde niet

Ik had op de heenweg al last van een rechterteen, de middelste. Ik dacht van een te lange nagel. In de caravan schoenen uit en inderdaad de derde teen was blauw en gezwollen.

Janke kwam terug en heeft mij ook richting douche gepraat. Was maar goed ook; ik had geen droge draad meer aan mijn lijf.

Morgen een reisdag naar Bergen.

Het kan over de N31 maar dan moeten we die dure pond terug hebben en 3 keer een vrij groot stuk varen. Het alternatief is over Odda, in afstand wel langer, maar veel minder varen.

We willen boven het geirangerfjord de kust route doen en dat is ook veel varen dus we nemen de land route. 314 km en 6 uren rijen volgens Mapsource.

20100610 van Mandal naar Preikestolen 3

3.; donderdag 10 juni 2010.Solvik van Mandal naar Preikestolen / Jorpeland  

02 Sjøsanden feriesenter AS - Camping tot 03 preikkamping 200 km 3:06:57

De af leggen afstand was vandaag niet al te groot, 225km, dus rustig aan gedaan.

Ik was vroeg wakker en de zon scheen, dus tafel en stoelen uit de auto.

Nadat we gedoucht en aangekleed waren was de zon weg en waaide een koude wind, dus toch maar binnen eten.

Gisteravond bij het strand een weggetje ontdekt richting stad en na het ontbijt, dat bestond uit het laatste brood uit Drachten, richting dorpje/stad Mandal.

Mooi paadje langs het fjord en we kwamen bij en supermarkt, maar daar was geen pin automaat en we moesten onderhand nokken hebben.

Weg volgen naar centrum en daar was een bancomaat die nokken leverde, vlak daarbij een supermarkt en daar brood gekocht en 7 paar sokken voor Janke. Langs de haven terug en daarna hetzelfde bos/strandpad terug naar de camping.

Alsnog lunchpakket gesmeerd en alles in de auto en op weg naar de Preikestolen.

Noorwegen is een prachtig land, maar de wegen zijn lang en bochtig en vol hoogte verschillen.

Ondanks dat ik de snelheden in mapsource al naar beneden had gebr acht deden we toch langer over het traject dan mapsource berekend.

We hadden een stukje tolweg, maar daaromheen liep een landschappelijk mooie route en omdat de af te leggen afstand niet groot was wilden we die nemen.

Karen kende de tolweg niet, dus we misten een afslag en kwamen wel voor de tolpoort uit. Dan maar die tolweg, het tol station was zelfbediening, in vloeiend Noors werd uitgelegd dat je voor een truck 50 en voor een personenauto 25 nokken moest betalen. Niets over caravans.

Voor ons reed een Duitse kamper met 2 dames er in die tijden werk hadden.

Er was een sleuf voor een betaalpas, dus daar de credit kaart door zonder enig resultaat, toen gevraagd of Janke nog munten had en 30 nokken in de geldsleuf, wederom zonder dat er een bonnetje uitkwam. En het licht bleef rood.

Er zat een knop en uit de omschrijving maakte ik op dat je die 3 seconden moest indrukken voor hulp, het duurde even en een rad pratende Noorse vrouwenstem zie iets, ik in mijn beste Engels dat ik 30 kronen betaald had en dat er geen bonnetje uit kwam, nog enig onverstaanbaar Noors terug en toen werd de verbinding verbroken. Een andere automobilisten die het station ernaast probeerde om raad gevraagd en die zei: ‘gewoon doorrijden’.

Dat maar gedaan en meteen was daar de afslag over die landschappelijk mooie route die we toch maar genomen hebben. Was inderdaad prachtig.

Volgens Karin reden we een stukje dwars door de bergen maar even later weer op de goede weg.

Vlak voor Stavanger moesten we rechts en dat deden we ook, alleen op een weggetje dat niet op de kaart stond, maar het viel mee, wel veel bochten en heuvels, later moesten we aan boord veerpont, (Lauvvik-Oanes) zoals Karin melde (dit deed ze eerst niet, maar dat is door Garmin veranderd omdat er mensen het water in reden). Alleen klopte volgens Janke de bestemming niet, zodat we op een lege opstelstrook uit kwamen.

Achter een afrastering stonden ook auto’s te wachten, dus ik vraag naar de Preikestoelen. Was het wel de goede veerpont, Janke had niet goed genoeg op de kaart gekeken, maar met kleine letters stond daar toch dezelfde naam als die boven die andere opstelstrook. Op het eind kon je wel invoegen, maar diezelfde chauffeur vertelde dat we helemaal aan het begin een kaartje moesten kopen. Auto+caravan gekeerd en terug, alleen kon je daar niet keren, wel een u bocht maken, maar dan kwam je niet langs het loket.

Combinatie maar voorbij het loket geparkeerd en terug gelopen en kaatje gekocht, 40 euro.

Toen wel op de juiste opstelstrook en even later op de pont. We konden de Preikestoelen niet zien,

Bij deze preikestoelen zijn 2 campings, die er vlak bij was het duurste en die andere is maar even verder en je moet toch met de auto naar het parkeer terrein dus die goedkopere genomen. = ND014Jorpeland Solvik.

Op de receptie weer niemand, eerst maar plek zoeken . Een mooie plaats met uitzicht over een fjord.

Omdat we 2 dagen willen blijven besloten we om de nieuwe luifel op te bouwen. We hadden bij van de Horn geoefend, maar daar was het terrein vlak, hier niet. Bij het stellen van de caravan tijden bezig geweest. Er lagen stukken hout klaar op de camping om onder de pootjes te doen en daar hadden we 13 van nodig voor dat je hem recht konden krijgen.

De grote waterpas zijn we op de eerste camping in Denemarken al kwijt geraakt en dat kleine rode dingetje gaf op de dissel steeds iets anders aan omdat de bovenkant van de dissel niet vlak bleek te zijn, toen maar op de vloer voor de deur, en nadat de accu boormachine leeg was, met de hand slinger verder en toen we ter controle de waterpas omdraaiden bleek die ook niet te deugen.

We staan nu op een gemiddelde.

Morgen de preikestoelen beklimmen, 2 uren heen, en 2 uren terug vanaf een duur parkeerterrein.

Ook nog met de planning bezig geweest en besloten Odda te laten vallen. Vanmorgen bij de toerist informatieon in Mandal een plaatje gezien van de rotspunt die ik wilde bezoeken op de Hardanger vida maar dat was 5 uren lopen heen en 4 uren terug, onder leiding van een gids vanuit Odda en dat is ons te ver.

Dan rechtstreeks naar Bergen, maar dat is volgens mapsourse 6 uren rijden, en volgens ons dus wel 8 uren.

Gekeken of we de hoofdweg 31 kunnen volgen, maar dan moeten we eerst met de boot terug naar Stavanger en dan nog 2 keer een aardig eind met een boot en geen idee wat dat gaat kosten. Omrijden over Odda is zeer waarschijnlijk veel goedkoper. We zullen morgen, als we terug komen van de Preikestolen een beslissing nemen.

2010 06 09 02 Wo.overtocht Hobro - Mandal

2010 06 09 02 Wo. overtocht Hobro - Mandal
Woensdag 9 juni 2010.overtocht 2  Van Hobro naar Mandal
  01 Hobro tot Mandal 303 km 8:36:37

Gisteravond wilde Janke de wekker zetten; batterij leeg. We gebruiken de kookwekker als wekker door de op-sta tijd te verminderen met de tijd dat we hem instellen = aantal uren slaap, maar dat lukt dus niet.

Ik opperde het idee om dan maar de telefoon te gebruiken, maar daar hadden we geen ervaring mee. We hadden geen alternatief maar het werkte: We werden wakker van een vreemd gebrom dat werd veroorzaakt door de trilfunctie van de telefoon die op het metalen aanrecht lag.

Het regende, dus eerst maar aankleden en dan naar het toiletgebouw i.p.v. in de badjas.

Na ontbijt de spullen gepakt en we reden keurig voor half tien zoals Janke gepland had.

De boot naar Kristiaansand vertrok om kwart over 12 en het was 1 uur en 17 minuten rijden volgens Karin. Zelfs voor Janke''s begrippen ruim op tijd.

Maar halverwege: weg werkzaamheden. We hadden de keuze: links voor spookrijder spelen of rechts de afrit. Aan het eind van die afrit nergens een pijl o.i.d. dus op goed geluk linksaf. Karin op herbereken maar die stuurde ons op de eerste de beste rotonde terug naar diezelfde afslag, dat schoot niet op.

Dan maar op gevoel richting noorden en weer herberekenen en nu bracht ze ons keurig naar Hirthals. (Toen we weer de snelweg opreden zagen we dat die spookrijders ingang bedoeld was om te gebruiken; het was een aparte afgezette rijstrook)

Ik wist dat we de ‘’Color Line’’ moesten hebben, die andere was nog duurder. Voorsorteren, auto’s met caravans in aparte rijstrook. We kwamen bij een loket en ik vertelde dat we naar Kristiansand wilden, hij noemde een bedrag en ik gaf hem de credit kaart omdat we geen Deense kronen hadden, we kregen het apparaat met de creditkaart erin terug en moesten onze pin code ingeven, er kwam een bonnetje uit en klaar was het, even verder werd de hoogte van de caravan gemeten met een soort peil stok waarmee wij de schofthoogte van paarden meten en die persoon wist ons te vertellen dat we alleen voor de auto betaald hadden en dat we terug moesten om ook voor de caravan te betalen, Janke uit de auto en terug en extra betaald.

We kregen een voor-sorteer laan toegewezen en moesten nog meer dan een half uur wachten Onderwijl de stapel bonnetjes bekijken en er was 1 voor de auto en 1 voor de auto met caravan, zodat we 2 keer voor de auto betaald hadden, Janke terug.

Even later was ze er weer, klopte wel, het tweede creditkaart bonnetje gaf alleen het prijsverschil van beide bonnetje, we moesten die ene weggooien.

Mooie grote boot, vlot erop, boot niet vol, de Nederlander achter ons verteld dat ze hem bij de ANWB dringend geadviseerd hadden te reserveren, wat dus helemaal niet nodig is.

Aan boort wat gepuzzeld, even de dure taxfreeshop door en toen was Noorwegen in zicht en scheen de zon.

Eenmaal van boord kwamen we weer op een terrein met voorsorteerstroken terecht, dus wij aanschuiven, maar andere stroken reden wel maar de onze niet. Ik eruit: in de eerste auto zat geen bestuurder, dus stukje achteruit (we waren de laatste) en eromheen, weer in een file. Eerst 2 stroken daarna weer op 1 en langs de douane, die ons amper een blik waardig keurde,

Gelukkig maar want we hebben voor 3 weken drank bij ons en dat is ver boven de toegestane hoeveelheid.

Maar de file bleef; er moesten diverse rotondes genomen worden en dat gaf oponthoud.

Buiten de stad schoot het nog niet op; er zat een langzame Nederlander voorop, grote caravan, kleine auto, toen die een parkeerterrein opdraaide ging het iets vlotter.

We hebben nog overwogen om meteen door te rijden naar de Preikestoelen maar volgens Karin werd dat 8 uur en onze ervaring is dat het fors later wordt dus de eerste camping genomen in Mandal. Was wel een mooie rit.

Ik kon de camping niet vinden op mapsourse, dus had de plaats in geprogrammeerd omdat in de campinggids stond dat de camping in de plaats was aangegeven, dat klopt wel, maar sporadisch, je moest weten wat de hoofdweg was en als er niets stond, moest je die volgen.

Dan moest je ook wel eens op een rotonde links i.p.v. rechts, wat wij dus niet deden en op een te klein pleintje moesten keren.

Buiten de Mandal stonden weer bordjes en zo kwamen we bij de camping. De receptie was verlaten, een briefje op de deur vertelde dat we, als de receptie gesloten was, we zelf plek mochten zoeken en later terug komen op te betalen, maar de deur was open; de receptie was dus niet gesloten.
Toch maar eerst plaats gezocht. Een mooie ruime camping onder bomen.

Later kwam er een Zweed naast ons staan en die vertelde dat er nu wel iemand op de receptie was, dus wij erheen te betalen. Iets van 30 euro voor 1 nacht en dan is de winkel dicht en maar 1 toiletgebouw open. En 10 kronen voor de douche

Nog even bij het strand gekeken.

Lekkere gehaktballen van thuis met rodekool uit de pot gegeten.

Nu eerst de route van morgen in Karin en dan kijken hoe we verder moeten en een globale planning maken.

Naam van de camping: ND 26 Sjosanden Feriesenter

2010 06 08 01 Vertrek van Drachten naar Hobro.1

2010 06 08 01 Vertrek van Drachten naar Hobro.1
1          Dinsdag 8 juni 2010.
1 Ropta tot Hobro 718 km 6:52:56

Het is toch altijd een heel gedoe voor je weg bent.

Busje met de nieuwe caravan

Zo veel laatste dingen die nog even gedaan moeten worden.

Ik heb nog even de kaarten van Noorwegen en de toegangsroutes in de streetpilot geladen.

We zouden half negen vertrekken, het werd 20 over 9, toch niet slecht, ik ben ook wel pas om half vier vertrokken.

De nieuwe caravan rijdt prima, onderweg in Duitsland even en stuk langzaam aan vanwege een file.

In Denemarken een weg afsluiting vanwege een ongeval en daardoor meer dan een half uur vertraging.

Ik had een camping uitgezocht halverwege Denemarken en die hebben we ook gehaald, maar het was wel een heel eind; we waren om 7 uur aan en onderweg alleen kort gestopt.

Totale afstand 716 kmin 7 uren,  plus het misrijden. meer dan genoeg

Gelukkig had Janke macaroni uit de diepvries meegenomen en terwijl ik zorgde voor de stroom heeft zij die opgewarmd, Smaakte best, maar ja, om half acht is alles lekker.

Daarna nog even over het camping terrein gewandeld, er zijn niet veel gasten, wel veel seizoen plaatsen en huur caravans, herkenbaar aan een identieke inrichting.

Nu Karin programmeren voor morgen. Vanmorgen duurde het lang voor dat ze het deed, ik had haar een z.g. harde-reset gegeven omdat ze kuren had, waarschijnlijk omdat er verkeerde kaarten en routes in geladen zijn voor de elfstedentocht.

Verder bracht ze ons netjes in Hobro. We staan op een mooie camping met uitzicht op het plaatsje en het fjord.

De naam van de camping is Gattenborg

Nu nog de route voor morgen. Zien hoe ver we komen en welke camping haalbaar zijn.

Als we half tien rijden zijn we een uur van te voren op de kade.

We nemen de eerste camping, van daar zijn we in 4 uur bij de preikestoelen, nemen we een hele dag voor.

Onderhand is het 10 voor elf, tijd om te gaan slapen.