2015 09 17 06 Donderdag Camisars, grot.

2015 09 17 06  Donderdag Camisars, grot.
Donderdag 17 september
regen, regen, wat een water.
Ideale dag voor een museum en ik wilde naar het museum van de Camisars, dat is een groep protestanten die zich verzette tegen het intrekken van het Edict van Nantes.
Vooral vanwege de onmenselijke maatregelen die de Katholieke overheid meende te moeten nemen om de protestantse ketters weer op het recht pad te brengen, zoals daar zijn: Inkwartiering van soldaten en dan wel de meest onbeschoftste; de Dragonders, het sturen van de mannen naar de galeien, het onteren en gevangen zetten van vrouwen en het plaatsen in kloosters van kinderen.
Het heet  Musee du Dessert, = Museum van de woestijn, maar omdat ik alle keren weer die naam kwijt was, heb ik het het Hemdenmuseum genoemd. Cammisair = hemd.
Onderweg kwamen we langs een pootafdruk van een dinosaurus.
Scherp rechtsaf en Janke dacht al dat we een boerenerf opreden, maar er was een smalle doorgang en even verder een heus parkeerterrein.
Tussen de buien door, wat niet helemaal lukte, de site op en op een informatiebord stond een nagemaakte afdruk zodat je wist waar je om moest zoeken: Een wat vergrote afdruk van een struisvogel, ik had iets groters verwacht en Janke al helemaal, de afdruk was iets van 20 cm lang, vooral omdat er plaatjes bijstonden van een Tyrannosaurus Rex en Tricheratops.
We vonden de afdrukken wel, maar als je het over inlegkunde hebt vind je meer voorbeelden bij de evolutie theorie dan in de uitleg van de bijbel, i.t.t. Wat veel mensen denken.

het info bord, zodat je wist wat je moest zoeken.

Hier staan ze dan, goed zoeken.

Janke was snel uitgekeken in de regen.

Door naar het museum, door Florac, wat een hele kunst is omdat daar 2 auto's elkaar alleen met veel moeite kunnen passeren en als er een vrachtauto bij is, moet je achteruit, en dat voor een hoofdweg.
We waren er om 10 over 1 en het museum was open van 9 tot 12 en van 2 tot 6.
Geen kaart bij ons en er stond ook geen wandelroute aangegeven, wel een grot.
Op 1,6 km,
Janke wilde er heen lopen, we hebben ook een eindje gelopen maar die Franse kilometers zijn aanmerkelijk langer dan de onze, dus ik wilde met de auto en ging alleen terug om die op te halen.
Op weg naar de grot, en Janke nergens te vinden, ze zal wel doorgelopen zijn, maar dan loopt ze sneller dan ik dacht en er was ook nergens een plek om fatsoenlijk te keren.
Toen ik terug reed vond ik ze wel, ze had de dampen in dat ik haar niet gezien had, maar later bleek dat ze zich om sanitaire redenen in de bosjes verstopt had.
Ja, wel of niet die grot in?
Er stapten mensen in een auto en die raadden hem aan, dus toch maar vragen naar de volgende rondleiding, maar we kregen een geluidsding, zowaar in het Nederlands.
En € 9 p.p.
Zonder wachten op een gids die dan weer extra geld moest hebben.
Bijzondere grot,
Onderaardse waterval, grote zaal en een ondergronds meertje met daarin pilaartjes. Niemand weet hoe die kunnen ontstaan, maar ze staan daar.
Inderdaad het geld wel waard.

De bijzondere pilaartjes in de Grot

Terug en om half 3 waren weer bij het museum.
Het is gedeeltelijk in het huis van 1 van de voormannen van de Cammisairs.
Het Edict van Nantes gaf vrijheid van Godsdienst., maar omdat de koning 1 rijk, 1 volk en 1 geloof wilde  (waar kwamen we dat meer tegen (1 volk, 1 rijk, 1 Führer.) heeft hij onder druk van de katholieke kerk dit edict ingetrokken.
Opvallend vond ik de meerdere Nederlandstalige stukken. Volgens mij omdat in die tijd de RK kerk in Nederland onderdrukt werd (de 80 jarige oorlog ging dus niet om godsdienstvrijheid)  en ze in Nederland dus graag wilden lezen hoe de roomsen te keer gingen tegen de protestanten. En ze hadden daar aanleiding genoeg voor.

In het Nederlands

Wat een ellende

Hoewel hun het emigreren werd verboden slaagden velen er in wel te vluchten, o.a. naar Nederland. [er hingen daar zelfs 2 stadsplannen, 1 van Amsterdam en 1 van Den Haag.], daar hebben wij onze gouden eeuw aan te danken, het waren wel de slimsten en de rijksten die weg konden komen, de armen stierven daar wel.
Het was 3 uren rijden, zowel heen als terug, op de terugweg een supermarkt gezocht en gevonden.
Toen we dat uur moesten wachten hadden we ook 1 gevonden, 10 km verder, maar dan kon je aanmerkelijk voordeliger de spullen kopen in dat dure dorpswinkeltje in La Malene.

La Malene ligt op de kruising van de D907 en de D43. De D43 loopt ten zuiden van la Malene over een bergpas, die weg is zo smal en de haarspeldbochten zo nauw dat hij verboden is voor auto's langer dan 8 meter en ook voor caravans.
Bij veel bochten had ik de hele breedte van de weg nodig om de bocht te halen. En het scheelde weinig of ik raakte het muurtje of de rotswand.

Al met al een wel bestede dag dus besloten we om uit eten te gaan.
Grootste restaurant op de kruising, prijzen redelijk, maar alles rustig, vragen; ze gingen om 7 uur open. Het was nog geen half 7 en we hadden trek.
Daar tegenover een pizzeria, ook vragen, ook 7 uur.
Terug naar de caravan, dan hadden we dank zij de onvolprezen kookkunsten van Janke (blik opendraaien) eerder iets te eten.

La Malene ligt links naast de foto, de dam was voor de watermolen, dat gebouw is links te zien.

2015 09 16 05 Woensdag Tarn en Point Sublime.

2015 09 16 05 Woensdag Tarn en Point Sublime.
Volgende dag, Woensdag 16 september 2015

Rustig aan, maar een stukje lopen;,
Janke had een kaartje gezien met daarop een voetpad langs de Tarn.
Er was een voetpad, sentier heten die hier, langs het riviertje de Tarn en dat leek ons wel wat.
Vanaf de camping kon je al langs het water lopen, bij de brug nog getwijfeld over de linker- dan wel rechter zijde, maar op een info bord op de brug stond een voetpad aan de rechterzijde, (voor ons de linker, maar dat komt omdat we stroomopwaarts liepen en de linker en rechter zijde worden stroomafwaarts gerekend)
Het paadje was afwisselend genoeg met grote gaten, maar bood helemaal geen zicht op de rotsen rondom omdat alles vol bomen en struikgewas stond.
Toen na een paar km het pad ook nog eens in een wildernis scheen dood te lopen zijn we gekeerd. Even later een weggetje dwars en zo het laatste stukje langs de auto weg, die niet druk was, maar wel beter zicht op de mooie rotsen rondom, waar dit gebied ze beroemd om is.
Eerder dan verwacht terug en we besloten om naar het uitzichtpunt te rijden dat ik van te voren op internet gevonden had, maar ik wist de naam niet meer.
Vergelijken met de kaart op de receptie van de camping gaf dat we iets terug moesten en daar had ik wel een Waypoint gemaakt, dus dat zou het wel zijn, bleek wel 20 min rijden volgens Karin en dus meer dan het dubbele omdat je nu eenmaal geen 90 rijd is de bergen.
Eindpunt bleek een parkeerterrein in het dorpje Saint-Georges-de-Lévéjac en een info bordje gaf aan dat daar een sentier begon.
Paadje in, maar we kwamen op een erf en nergens weer een richting bordje te vinden,
Janke de andere kant uit, naar beneden, waar volgens mij nooit een uitzichtpunt kan zijn, maar ze vond een informatie bordje met een trail / sentier naar ''Point sublime'' van 11 km, 4 uren lopen (voor geoefende Fransen) maar dat ''Point sublime'' kwam mij bekend voor, toch een fransman gevraagd en met enige moeite kwamen we er achter dat het uitzichtpunt maar 2 km verder was,
Janke wilde nog lopen, maar die Franse kilometers zijn langer dan de onze, toch maar de auto, bleek zelfs een wegwijzer te staan die we eerder nooit gezien hadden, en zo geraakten we bij het sublime uitkijkpunt. Inderdaad Subliem!

Uitzicht over de Tarn, die daar een bocht maakt, zodat je 2 kloven in kijkt.
Nog €1 en een stuiver besteed aan een herinneringsmunt die je ter plekke zelf moet slaan door 10 keer aan een hendel te draaien, maar de munt die eruit kwam was van de brug bij Millau,
We hadden eerst 20 loze slagen moeten maken om die van het Point Sublime te krijgen, maar dat stond nergens, alleen zaten er stickers op en daar konden we het achteraf uit opmaken.
Andere weg terug.
We reden niet langs de Tarn. wel zagen we nu een wegwijsbord waarop piont sublime werd aangegeven langs hetzelfde binnendoor weggetje.

(de munt thuis gemaakt op de wandelstok van Janke)

2015 09 14en15 04 ma&di van Bourges naar La Malene. Autopech.

2015 09 14en15 04 ma&di van Bourges naar La Malene. Autopech.

2015 09 14 van Bourges naar La Malene in 2 dagen 3

2 Municipal Robinson tot 3 Camping - 2* municipal nv - 48 La Malène 383 km 3:51:59

Maandag 14 september.

Van Bourges naar de Gorges du tarn is niet ver.
Rustig tussen de buien door gepakt

Naast de camping een tankstation waar de diesel wel 20 ct goedkoper was dan langs de snelweg.
Met de losse auto daar getankt en toen de tolweg op.

Janke hoorde gesis en de auto wilde ook minder goed trekken.

Later bij de kleinste hellingen al in de 4 en later zelfs op de vlakke weg.

Toch maar een Aire op.
Ik kon niets vinden, alle banden waren heel, genoeg olie dus maar verder, maar de prestaties liepen steeds verder terug, dus Karin gevraagd naar een garage, 10 km verder was er 1, wilden ons niet helpen, maar verwezen naar Aurilac, 70 km verder.

Weinig keus, de auto deed het steeds slechter.
Maar in het stadje Saint-Flour reden we langs een citroen garage Automobiles Sanfloraines, dus stoppen en vragen.
Ze hadden weinig tijd en spraken uitsluitend Frans en mijn wijzen op de uitlaat en ''noir' gaf geen soelaas.

De buurman was een Peugeot garage Montplain Automobiles en daar werkte een aardige dame die Engels kon.
Zij begreep ons verhaal van weinig vermogen en zwarte rook.

Caravan los en voor de garage aan de kant van de weg, auto omgereden, maar de toe rit werd geblokkeerd door een busje en daar waren ze mee aan het repareren, weer wachten.
Eindelijk had de monteur tijd.
Hij verstond zijn vak wel, want vond meteen een lek in de luchtleiding tussen turbo en radiator, maar liep daarna weg.

Daarom maar weer naar die dame van de Peugeot daarnaast en toen kwamen we te weten dat het onderdeel er de volgende morgen zou zijn en dat de auto met een beetje goede wil rond 10 uur klaar zou zijn.

Ze wist ook wel een camping, heeft die zelfs voor ons gebeld, maar geen gehoor, ander camping geprobeerd, ook niets, de site gezocht, geen openingsperiode.
Nog een keer bellen en ja, de camping Mun. Intern. Roche Murat was open en had plaats.

Alle spullen voor 1 nacht uit de auto, ook een snoer en ze vonden een aardige fransman bereid om ons naar de camping te brengen.
Moest wel eerst een auto met trekhaak worden gevonden en toen ze die hadden bleek die een 7 polige stekkerdoos te hebben, waar onze 13 polige met geen mogelijkheid in kon,.
Geen nood; ik had een verloopsnoer in de auto, maar die 7 polige bleef niet zitten. (ander klem systeem)
Dus ten lange leste de caravan zonder verlichting, richtingaanwijzers, remlichten of wat dan ook de 5 km gesleept naar de camping.

Caravan redelijk op een plek (later erg veel moeite moeten doen hem enigszins recht te krijgen)

de man 10€ en toen hij weggereden was ontdekte Janke dat die grote tas met alle spullen voor het avond eten, het snoer en nog veel meer nog in die auto stond.

Ik naar de receptie, maar kon niet duidelijk maken wat nu het probleem was.

Later samen met Janke er heen en toen wilde ze wel even bellen naar de garage waar we het nummer van hadden gekregen en later bood ze zelfs aan zelf die tas, na het werk voor ons op te halen.

Maar rond 5 uur kwam dezelfde auto, met dezelfde fransman ons de tas brengen en konden we de stroom aansluiten.
Janke de pot snijbonen uit de tas en een paar aardappels en de bekende onbestemde stukken vlees uit aluminium, zonder jus, maar toch wel lekker.

Eerder had ik al gevraagd op de receptie naar een restaurant, volgens hun was het ''une klometre'', maar ze zijn in hen eerste grap niet gesmoord; het was minstens 3, en dan moest je ook nog terug en de weg was verre van vlak.
Blij dat we de tas met avondeten terug hadden.

Zonder stroom gestaan, geen auto voor reserve licht en mijn zaklampje was in Sauerland vakkundig door Jorrit gemold.

Diverse Fransen gevraagd, niemand die Engels kon, wel meer mensen die met stroom bezig waren.

Op het laatste met verloopstekker en lamp de andere palen langs, maar waar ik stoom vond was ons beschikbare snoer tekort omdat het langste snoer in het busje lag.

Op een gegeven moment deed het het weer.
Zaten we niet in donker.

Koude nacht, dekbed+slaapzak over volgende morgen rustig aan, pas 10 uur konden we bellen of het busje klaar was.
We waren van plan om de juffrouw van de receptie te laten bellen, ook omdat het een Frans telefoonnummer was en we de landcode van Frankrijk niet wisten, die er wel voor moest, dat hadden we al ontdekt.

Maar rond 10 uur ging mijn telefoon – die ik al sinds gister weer eens kwijt was en waarvan we dachten dat die in het busje lag, maar hij zat in Jankes tasje.

Die aardig Engels sprekende dame en of het goed was dat ze met een half uurtje met onze auto kwam om ons op te halen.

Prima.

Rond half 11 was ze er en ze wilde meteen de caravan aankoppelen, maar de camping was vlak bij de A75 dus handiger was het om met de losse auto heen en weer te rijden.

De vorige keer dat het zelfde onderdeel stuk was, in Griekenland, duurde het een halve dag voordat de oorzaak gevonden was en koste de reparatie €20, nu was de diagnose binnen 1 minuut gesteld (buiten het half uur wachten) maar kostte de reparatie €228,35. waarschijnlijk gouden schroefjes en zo gebruikt want er stond € 30 voor los materiaal.

De idioot dure rekening.

Maar enfin, hij deed het weer en na de koffie vlot naar la Malene.

Ik had van te voren op Google Earth de camping gevonden, een afrit verder dan dat Mapsource hem aangaf en we waren er tegen 2en.
Bord met vermelding eerst te melden bij de receptie voordat je plaats zocht, maar daar was niemand en een info bordje gaf aan dat er pas om 5 uur iemand kwam, toch maar plaats gezocht en luifeltje gebouwd.

Plaatsje La Malene verkend; alles dicht, pas om 5 uur open.

Stukje lezen, en om 5 uur was er nog niemand op de receptie, maar de bakker was wel open en verkocht ook nog wat groente en de Boulangeri/Patisserie had iets wat op gehakt leek voor € 10 per kg, daar maar een pond van; ik dacht: mooi royaal, maar Janke dacht: kunnen we mooi 2 keer van.

Later, toen we thuis waren heb ik nog een mail gestuurd naar Citroen Nederland, met de vraag waarom ze voor buitenlanders zo veel meer in rekening brengen, maar kreeg een ontwijkend antwoord over andere kosten in het buitenland.

2015 09 13 03 Zondag Bourges, Kathedraal.

2015 09 13 03 Zondag Bourges, Kathedraal.

Zondag gevraagd naar het fietspad langs het water waar we onderweg iemand hoog van hoorden opgeven, was de andere kant uit en ook veel langer, maar toch wel mooi fietsen.
Dankzij onze verkenning van de vorige avond konden we de steile hellingen omzeilen en vonden de Cathédrale Saint-Étienne.
Hij was open en mooi.

Op de gebrandschilderde ramen konden we weinig voorstellingen herkennen; zullen wel heiligenlevens zijn en die kennen we nu eenmaal slecht.

Stond wel een astronomisch uurwerk.

De crypte hoefden we niet in, maar de toren beklimmen leek ons wel wat en de entree betaald en haast 400 treden omhoog.
Wel mooi uitzicht en toen we weer beneden waren was Janke misselijk van het draaien op de trap.
Op her kerkplein was een internationale markt en een gratis museum waar techniek als kunst werd getoond.
Toen we weer bij de caravan waren ontdekken we dat we de buitenkant van de kathedraal hadden overgeslagen.
Gister avond wel in donker bekeken , maar nu niet overdag terwijl de middelste het laatste oordeel moest uitbeelden.
Janke wilde er niet weer heen.
Dus we zullen het moeten doen met de avond opname en de plaatjes van internet.
De camping is niet duur, en de plaatsen zijn van gravel, waar geen haring in te krijgen is en niemand deed het ook dus pogingen maar gestaakt.
Dan maar geen luifel.
Zag er wel verzorgd uit, maar die steentjes plakten aan je schoenen en na dat Janke voor de zoveelste keer de caravan had uitgeveegd stelde ze de regel om de schoenen op de mat uit te doen.
Wel gratis WiFi, maar appen werkte niet.
Je moest op de site van de stad al je gegevens invullen en dan kreeg je inlog gegevens.
Op de smartphone te veel gedonder, maar later op de laptop lukte het wel en het werkt ook nog vrij goed.
Ik heb allemaal onzin gegevens opgegeven, behalve Mail adres en telefoonnummer omdat daar de SMS met inlog gegevens op binnenkomt.
Als je de postcode 9202 KE opgaf werd die ongeldig verklaard, dus je moest wel een fake Frans adres invullen.

2015 09 12 02 Zat. Van Charleroi naar Bourges

2015 09 12 02 Zat. Van Charleroi naar Bourges.
11a deze Trieu Du Bois tot 2 Municipal Robinson 564 km 6:54:28 2

Zaterdag vroeg wakker en vlot op weg omdat we een lang stuk moesten.

Mooi dat we regelmatig konden wisselen. 
Rond 5 uur in Bourges en de municipal Robinson zat in de navigatie van zowel Zumo als Montana.

Na het eten lopende naar de kathedraal Cathédrale Saint-Étienne omdat de folder met stadsplan die we bij de receptie kregen een indrukwekkende illuminatie opgaf.

hoofdingang bij avond.

Lopen met de navigatie is lastig omdat hij bij elke scherm aanraking vraagt of ie daar heen moet navigeren.

Kerk wel mooi verlicht en het oude centrum is niet zo groot dat je erg kunt verdwalen, wel een beetje, maar we vonden de caravan toch terug.

Mail gelezen, en gezocht hoe of je de Montana op de fiets-modus kon krijgen, maar niets gevonden.

Mijn zus Willy gebeld omdat ze jarig was; niet thuis.

2015 09 10en11 01 Do&vr. Vertrek en Charleroi,

2015 09 10 01 vertrek naar Charlerio,1 Belgie  en Eglise Saint-Christophe 1
2015 09 10en11 01 Do&vr. Vertrek en Charlerio,

00 thuis Ropta tot 11a Trieu Du Bois 367 km 3:35:18

Donderdagmorgen ging om 7 uur de telefoon niet.
En om kwart over 7 had nog steeds niemand gebeld.
Hoera,
Janke hoefde niet in te vallen.

We konden nu rustig de laatste spullen pakken en reden om half 11.

Zonder files of andere ongemakken een mooie rit naar de eerste halteplaats: camping  Trieu Du Bois bij Charleroi.

Ik had daar via Mapsource een camping Trieu Du Bois gevonden, maar die op Google Earth niet terug kunnen vinden, maar wel een site gevonden, daarop geen openingstijden kunnen vinden, maar wel een Mail adres en dat reageerde en de camping was open. En zou te vinden moeten zijn.

Dat was ze ook, alleen een km eerder dan Mapsource aangaf.

Aardige beheerder, toiletgebouw zonder warm water, alleen voor de douche wel, die overigens van een normale mengkraan was voorzien, zonder muntjes of drukknop.

Toen ik hem probeerde gaf hij na het scheren echter alleen nog koud water, daar kun je je ook wel mee afspoelen.
Janke heeft het ook geprobeerd en die had een prima warme douche.

Drukknoppen voor de verlichting zodat je, als je niet snel aan poepte in het donker zat. (Laat maar)

Camping lag aan het Canal du centre en langs dat kanaal een mooi fietspad naar Charleroi.

Volgende dag, vrijdag 11 september, mooi op weg, prachtig fietspad, maar waar het kanaal eindigde in de Sambre stopte het fietspad ook en moesten we bij een drukke weg langs fietsen en zo kwamen we in Charleroi.

Vonden de kerk Eglise Saint-Christophe, vlot dankzij de nieuwe Montana en K3.

Het was geen kathedraal, maar had de vorm van een Basiliek en er waren veel spullen uit andere kerken in verzameld.

Het mozaïek was indrukwekkend, mooi uitgelicht, zonder dat je daarvoor extra moest betalen zoals bij Paulus buiten de muren in Rome.
Het waren scenes uit openbaringen, je zag het rode paard, de Leviatan en we konden haast alles herkennen.

De kerk is gewijd aan de reus Christoffel.

Die wilde zich nuttig maken en speelde voor veer man en bij gebrek aan een boot, droeg hij de mensen op zijn schouders naar de overkant.

Op een dag droeg hij een kind over wat echter hoe langer hoe zwaarder werd.

Toen hij het neerzette sprak hij:'het lijkt wel of ik de hele mensheid op mijn schouders heb gehad.

Dat was ook zo want dat kind was de Here Jezus. (Wie deze legende nog korter kan samenvatten, mag het proberen)

De Heilige reus Christoffel.

Ook nog de kazerne gevonden van de jagers te voet = Musée Des Chasseurs À Pied , maar het museum was dicht en de maquette niet gevonden.

Brood opgegeten bij een Odeon, de pilaren zagen er uit als van hout, maar ik vroeg mij af hoe ze bomen konden vinden in precies de juiste vorm, dus controleren: het was beton.

Op K3 en Montana de weg terug gevonden, Stad uit, weer langs die drukke weg en onderweg nog bij de sluis gekeken [Ecluse de Marchienne-au-Pont sur le canal Charleroi-Bruxelles], er werd een Nederlands schip geschut en nog even bij een supermarkt aan en mooi op tijd terug.

Veel later, thuis, ontdekt dat er wel degelijk een fietsroute was geweest in plaats van dat stuk over de drukke weg., maar dat stond op een andere kaart.

2015 08 27 tm 09 01 Motorweekend Sauerland.

2015 08 27 tm 09 01 Motorweekend Sauerland.

Zondagavond 2015 08 23 kon iedereen eindelijk.
Vergaderen bij heit,
Janneke was voorzitter en notulist en de sfeer zat er meteen goed in.

Heities patat bak kon de vraag niet bijhouden, gelukkig had Hessel zijn air frituur mee en zo kreeg iedereen genoeg.

Hessel heeft een grote kar en deed inkopen

Plan was om vanaf de Smaragd te vertrekken, maar de avond van te voren kwam Willeke er achter dat ze onmogelijk met kinderen en spullen op de motor naar H&G kon komen, dus werd de vertrekplaats verplaatst naar de Velden.

Zelfs mijn plunje baal paste er nog bij.

Donderdag 2015 08 27 

Iedereen was mooi op tijd, alleen deed Heit zijn Zumo het niet en zijn reserve navigatie, een Montana was nog niet binnen bij Waypoint.

Het probleem zat in de voeding, enig meetwerk met de universeel meter van Hessel gaf dat er wel spanning op stond, maar geen 0/massa. kabeltjes volgen en de kabel die op de + hoorde, zat aan de – op de accu, scherp van Hessel. Kabeltje omgezet en voile de Zumo deed het!

Heit had een hele mooie route binnendoor, maar met algemene stemmen besloten de snellere route te nemen richting Emmen, bij Hoogeveen langs en dan de A31 naar beneden omdat er regen verwacht werd.

Een ''Onsi'' van Willeke tijdens een stopje.

Nu waren we rond 2 uur al in Medebach zonder noemenswaardige regen.

Met enige moeit was er iemand die het telefoonnummer van Herr Heinrich kon achterhalen en na een half uur kwam die.

Toen de kamers indelen, Jorrit kwam bij Heit en de 4 andere kinderen, als experiment, samen op 1 kamer.

Willen kwam na zijn werk vanuit Coevorden en had de hele weg in de regen gereden.

Vrijdag, zaterdag, zondag en maandag schitteren gereden, mooie droge wegen en meestal prima asfalt.

Mooi weggetje, eigenlijk was het een fietspad.

Je kon er met de motor ook wel langs.

Daar viel Willeke

Even bijkomen

Alle kinderen overdag naar de dierentuin.

Of thuis, gezellig spelen en elkaars spullen afpakken.

We vonden ook nog een verlaten gebouw dat door een schiet vereniging gebruikt werd.

Rikst had het wel eens wat zwaar.

ook wel eens niet.

Ook nog rodelen:

Meestal wel plezier:

Maandag wilden we zwemmen in het openluchtbad bad in xxxxxx

We pasten niet allemaal in de 2 auto's dus Hessel op de motor en Jan Auke deed een poging hem bij te houden, wat haast het einde van de Volvo was:

Plotseling sloeg de motor op hol, dus snel een plaatsje naast de weg en de ANWB/ADAC gebeld.

Duurde lang, ondertussen de kinderen in de andere auto naar het zwembad en de ploeg die was gaan zwemmen vond een ADAC auto en die op weg naar ons gestuurd.

De diagnose spullen eraan gehangen en toen de olie gepeild; ver boven het maximum.

Waarschijnlijk bij het verversen wel de nieuwe erin gedaan en de oude er niet goed uit.

De Monteur was aanmerkelijk langer bezig met het invoeren van alle gegevens dat dat het diagnose stellen geduurd had.

Hij stelde voor dat de auto langzaam rijdend terug reed naar Medebach en daar een garage te zoeken.


Hij reed er achteraan.

Benieuwd of daar een rekening van komt en zo ja, hoe hoog.

Heit en HP nog een vader en zoon rit gedaan omdat heit anders de beroemde haarspelden zou missen.

De avonden werden nuttig besteed: Janneke had een spelletje waarbij je iets moest uitbeelden.
Rein Willem moest een hertje voorstellen wat meer op dit plaatje leek.

Rein Willem, Sprekend.

Dinsdag 2015 09 01  terug, de verwachting was regen en dat stelde niet teleur.

De nieuwe waterdichte handschoenen voldeden prima, de laarzen zijn nog steeds niet waterdicht.

Pauzeren bij een McDonald's.
Tot onze verbazing stopten de beide auto's daar ook net.

De natte motor spullen zorgden voor een natte bende en de 5 kinderen voor de gebruikelijke troep.
Er werd niet eens boos gekeken.

Afgesloten met de gebruikelijk patat maaltijd bij Heit en Janke.

Hele vakantie niet geschoren (badkamer altijd bezet)