vrijdag 25 september 2015

2015 09 25 14 Vrijdag Cascades du Herrison.

2015 09 25 14 Vrijdag Cascades du Herrison.
Vrijdag 25 september.

In het dorpje Doucier, waar de camping Les Merilles is, wordt de Cascade du Herrisson al aangegeven.
Aldaar een groot en gratis parkeerterrein, ('s zomers moet je wel betalen)
Rugzakken met eten en drinken op en op naar de waterval.
De eerste is de hoogste, er zijn er een stuk of 7, we liepen maar 1 keer haast fout omdat ik dacht dat de weg naar rechts een andere sentier was, maar de weg naar links ging over het water en dat was dus het verkeerde zijpad.
Het laatste stuk boven is vlak.
Bij een restauratie wilden we een warme lunch, ik bestelde iets met Ham en worst, de plaatselijke specialiteiten, maar we kregen brood met vleeswaren.
Wel lekker, maar dat hadden we ook in onze rugzakken.
Daar tegenover was de laatste waterval.
Ik wist mij van de vorige keer te herinneren dat je achter de waterval langs kon lopen en dat was daar.
Uit de wegwijzers konden we niet wijs worden hoe we boven aan die laatste waterval konden komen. Er was wel een plateau te zien.
Janke wilde eerst terug, maar omdat we dan weer de paus niet zagen, toch maar via Ilay naar de auto weg en waar de brug over de Herrisson was, vond ik dat plateau waar je de waterval van boven zag.
Toen het hele eind terug, we deden 3 uren om boven te komen, en waren in 2 uren weer beneden.
Janke is nog uitgegleden leverde wat schrammen en blauwe plekken op.
Ze had toch niet naar dat laatste uitzichtpunt gewild, en wilde nu niet eten koken, 2 keer brood kon ook wel.
Die dure lunch gaf wel houvast in de maag, we konden nu tot 7 uur wachten en zijn uit eten geweest.
Bij La Tonnelle.
Dik € 66 voor Trouth, (ik denk Forel) met salade en Creme Brulee als toetje.
Redelijk.


Het bovenste vlakke stuk

Dit is de bovenste. hier vlakbij hebben de geluncht.

Dit is de onderste en de hoogste

Het pad / Le Sentier.

donderdag 24 september 2015

2015 09 24 13 Donderdag van Malene naar Herrison.

2015 09 24 13 Donderdag van Malene naar Herrison.
Donderdag 24 september.
31a Camping  48 La Malène tot 51a Les Merilles 506 km 5:29:21
Tol:
24-09-15 APRR 21850 ST APOL FR Af € 13,80 24-09-15 ASF PISTE NPCI 4540817 92RUEIL MALMA FR Af € 22,10

Een reisdag.
Route gereden zoals Mapsource het had bepaald, maar de auto wordt ouder, je moet nu bij een stijging van 3 of 4 % al terug naar de 4 en bij 6% naar de 3.
We hebben ook het verbruik bijgehouden: met caravan 1 op 10, word je ook al niet blij van.
Bij Lyon moesten we weer eens tol betalen, eerst 2 aparte pootjes links, voor telepass en de rest: allemaal grote borden er boven: verboden voor caravans!
Wat nu, midden op de weg blijven stilstaan ? en dan?
Dus keren of we misschien toch bij die eerst poortjes helemaal links iets gemist hadden.
Gelukkig was het even rustig, maar nee; alleen telepass, alarmlichten aan en wachten op een rustig moment en weer keren.
Toen zagen we dat er helemaal rechts ook nog 2 poortjes waren, waar vrachtauto's door gingen.
Daar achteraan.
De man in het hokje hield een heel boos Frans verhaal, zwaaide met zijn vinger en had het over: Gendarmerie.
Ik heb hem in het Nederlands beantwoord dat een betere bebording en een pijl voor Caravans misschien konden helpen.
Ik heb het idee dat ik hem beter begreep dan hij mij.

Na Lyon, hield de A404 al voor Oyonnax op, wat een heel geklooi opleverde om door dat plaatsje heen te komen, daarna een prima geel weggetje, vaak zelfs dubbelbaans, en de camping Les Merilles was precies waar Karin zei dat die was, dat hebben we ook wel minder beleefd.
Vrij grote camping, afgebakende plaatsen die meestal zelfs voor onze kleine caravan al te krap zijn, veel Chalets en de helft van het sanitair dicht, maar de rest is prima.
Wel erg modderig en die modder plakt vreselijk, na een uur stelde Janke de regel om de schoenen op de mat uit te doen.


woensdag 23 september 2015

2015 09 23 12 woensdag De Sentier, Roc des Hourtons.

2015 09 23 12 woensdag De Sentier, Roc des Hourtons.
Woensdag 23 september 2015
Vandaag de lang verwachte bergwandeling; dat was de hoofdreden om deze camping in la Malene te nemen.
De raad van de beheerder opgevolgd en eerst de 3 km langs de rivier en dan omhoog.
We konden niet altijd wijs worden over de markering, er stonden gele en groene strepen, maar niet waarheen die leidden.
En er stond een kruis van een gele en een groene streep op een boom, maar volgens de teasi one, K3 moesten we daar wel langs.
Een heel eind verder weer een kruis, nu een geel, en de andere weg liep naar beneden, kon nooit goed zijn, de weg daar het kruis was duidelijk vaak belopen en ging verder de berg op, die andere kwam veel verder op dezelfde auto weg uit en de linker bij het parkeerterreintje, waar het uitzichtpunt was, dus de linker genomen.
We kwamen in een gehucht, daar stond een weg wijzer en als we datzelfde pad 10 Franse minuten terug liepen kwamen we bij  Roc de Serre, maar dan moesten we ook dezelfde weg weer terug.
En als de deze autoweg de andere kant uitlopen kwamen we bij het uitzichtpunt Roc des Hourtons, maar er stond niet hoe ver of het was, we zijn wel even die kant uitgelopen, maar het punt kwam niet in zicht, dus keren.
Op die kruising stond een kaart, zonder schaal, daaruit kon ik opmaken dat we bij dat gele kruis, dus wel die weg naar rechts hadden moeten hebben, dan waren we bij Roc des Hourtons uitgekomen.
De route die we nu liepen was wel korter, maar we zijn dus in Rome geweest en hebben de Paus niet gezien.
Weg naar beneden was minder steil dan die omhoog en had ook geen afslagen, dus na 5 uren stonden we weer bij de brug over de Tarn vlakbij La Malene.

Later ontdekte ik dat op de oude laptop, de Amilo, nog de kaarten van de Cevennen van vorig jaar stonden, en dat op die Openstreetmap kaarten de beide uitzichten en de wegen (Sentiers) goed vermeld werden.
Als ik die in de Montana had kunnen krijgen (wat overigens zeer de vraag was) hadden we foutloos kunnen lopen.

Niettemin is de opzet geslaagd; we wilden een bergwandeling maken en dat is goed gelukt en dat hij wat korter uitviel is geen ramp, hij was zo lang genoeg.





Geen Paus.

dinsdag 22 september 2015

2015 09 22 11 dinsdag Abime de Bramabiau.

2015 09 22 11 dinsdag Abime de Bramabiau.
44 Saint-Sauveur-Camprieu 43.3 km 0:38:04

Dinsdag 22 september, eerst maar overleg gepleegd met de camping beheerder; de verwachting was vandaag kans op regen, en morgen weer zon, dus vandaag naar de onderaardse rivier Abime de Bramabiau en dan morgen de wandeling.
Ik kon hem de trail laten zien op K3, en zijn advies was om eerst naar het einde van het pad aan de overzijde van de Tarn te lopen, daar omhoog en dan kom je langs uitzichtpunt Roc des Hourtons en Roc de Serre en dan naar beneden en je komt vlak bij de brug uit.
Maar vandaag dus naar die onderaarsdse rivier.
Op naar Saint-Sauveur-Camprieu, onderweg een stop in Meyrueis, waar ik een jaar geleden gelogeerd heb en een hele dag omgelopen in de regen.
5 km eerder dan verwacht werd Abime de Bramabiau al aangegeven, ik had de entree in het dorpje Saint-Sauveur-Camprieu verwacht, maar de ontvangst [accueil] was even verder als het uitzichtpunt. Eerst nog een kopje koffie en stukje brood bij de auto, het was tegen 12 uur en de rondleiding duurt een uur, dus dan wordt het te laat.
Eenmaal binnen, jawel, de gids had pauze en de eerstvolgende rondleiding was om 1 uur, en we hadden de koffie net op.
Maar even bij de brug gezien waar je zicht hebt op het punt waar de rivier uit de rots stroomt.
Vorig jaar, toen ik hier was op weg naar Marokko, gaf hij meer water.

Uitzicht vanaf de brug op de kloof waar het water uit komt.
Omdat we toch tijd over hadden, doorgereden naar het dorpje Saint-Sauveur-Camprieu om te zien of daar misschien ook een onthaal was, maar geen enkele verwijzing naar de grot, noch rivier kunnen ontdekken; het adres op internet is anders dan dat volgens Mapsource.
Op het parkeerterrein troffen we een paar andere Nederlanders die hem net gezien hadden, hij was wel indrukwekkend en ik wilde hun laten zien waar de Chaos van Monpelier was, maar Janke moest even naar het toilet en had de auto op slot gedaan, met mijn sleutels er in (terwijl ik er het zicht op had), en dus kon ik hem de kaart niet laten zien.
Tot overmaat van ramp kwam de gids melden dat de start van 1 uur, beneden bij de rots was en niet in de hal van het gebouw, wat 10 minuten lopen verschil maakte, die we dus nu niet meer hadden omdat mijn koffie en brood ook in de afgesloten auto lag en we ook nog kaartjes moesten kopen.

We gingen in, waar het water uit kwam

Vanuit de ingang kon je de brug zien vanwaar de eerste foto is genomen.

We waren maar 5 minuten te laat, gelukkig hebben ze even gewacht.
De groep was 10 personen; 8 Nederlanders en 2 Fransen; uitleg van de gids uitsluitend in Frans.
We moesten het doen met een gedrukte vertaling, die je in de grot, vanwege het spaarzame licht slecht of niet kon lezen, net als in Aven Armand.
De grot was de moeite waard en langs een rivier lopen in een ruimte die soms 70 meter hoog is was wel een ervaring.
de voetafdruk van de Dino.
Er waren ook nog dinosaurus voetafdrukken te zien en een dik uur later stonden we weer bij de auto.

We besloten om niet de kortste weg te nemen, maar vanaf Meyrueis de Gorges de la Jounte te rijden en dan via Le Rozier nog een stuk Tarn.
In Meyrueis vonden we een supermarkt, op het parkeerterrein een hele rij wachtende mensen. Ik vroeg of ze op de bus wachtten, was niet zo, het was 3 voor 3 en de winkel ging 3 uur weer open.
Ook de Georges de la Jounte is mooi.


maandag 21 september 2015

2015 09 21 10 Ma. fietsen naar Sint Enemie.

2015 09 21 10 Ma. fietsen naar Sint Enemie.
Maandag 21 september.

Fietsweer,
's Morgens eerst per fiets het pad verkend dat stroomafwaarts gaat en deel uit maakt van een omschreven route die langs de Roc des Hourtons liep die ik op internet gevonden had.
Ik wilde weten hoe ver het was en of het inderdaad een rondwandeling was langs Roc de Serre en  Roc des Hourtons.
Punt gevonden waar deze weg uitkomt op dit pad langs de Tarn.
Volgens de omschrijving is het een heel eind en dat klopt ook wel, mijn fiets teller gaf 3 km.
Die route/sentier gaan we dus nog lopen.
De Tarn is het mooiste tussen  Le Rozier en Sainte-Enimie en vanaf onze camping in La Malene is het, volgens Karin, 13 km naar St Enimie.
Het leek mij een ideale fietsafstand en ik verwachte dat de weg, omdat hij langs de Tarn loopt, niet veel zal stijgen en dalen.
Janke had haar twijfels, maar het weer was schitterend en zoveel hadden we nog niet gefietst, dus de fiets de helling opgesjouwd die de Camping scheidt van de doorgaande weg en op naar St Enemie.
Het was wel een succes, we moesten maar 2 keer een eindje lopen omdat de stijging vrij groot was, maar lang was dat nooit.
Op de fiets geniet je meer van de mooie hellingen en uitzichten dan in de auto en het was zo warm dat we zonder jas of trui konden fietsen en ook niet ze warm dat het zweet je bij alles neer liep,  nee , eigenlijk gewoon ideaal weer.
In St Enemie wat rondgelopen, de geschiedenis van st Enemie gelezen die zowaar ook in het engels op een informatie paneel stond en ook nog even de plaatselijke kerk gezien en een ijsje gekocht.
Toen maar weer terug, helemaal zonder te moeten lopen, het ging stroomafwaarts.

's Avonds kreeg ik, met hulp van de camping beheerder, internet werkend op de smartphone en las de oproep van Willeke of we vrijdag 1 oktober op 3 kinderen konden passen,
Janke wil wel, maar dan niet donderdag avond, vlak voor Ab, ook niet woensdag middag, maar al dinsdagmiddag thuis komen.
Ook omdat Willem en Jan Auke dan komen eten, en dan moet je wel wat fit zijn.
Dan hebben we nog 2 dagen om hier dingen te ondernemen en dan moeten we de rustdag bij Harrison laten vallen.







zondag 20 september 2015

2015 09 20 09 Zondag rustdag, Maria kapel.

2015 09 20 09 Zondag rustdag, Maria kapel.
Zondag 20 september.

Ontbijt aangevuld met crackers, je moet wat.
De bakker was nu wel open, en de slager ook en zelfs het souvenir winkeltje, daar verkochten ze ansichtkaarten, en ook postzegels zodat we kaarten hebben gestuurd aan de mensen die we niet via internet een groet kunnen sturen.
Maar weer een rustige dag, mooi boek gelezen over de opkomst en strijd van de socialistische beweging in Friesland.
Ook naar het Maria beeld gelopen dat halverwege die 10 haarspeldbochtenstaat en vanwaar je een mooi uitzicht hebt op La Malene.

De Kapel.

uitzicht vanaf de kapel op La Malene

zaterdag 19 september 2015

2015 09 19 08 Za. Tarn, Chaos van Monpellier, Aven Armand.

2015 09 19 08 Za. Tarn, Chaos van Monpellier, Aven Armand.
Zaterdag 19 september.

Tis wat; Binnen 1 jaar voor de 2de keer naar deze mooie wandeling.
Heenreis langs de mooie Tarn, onderweg nog een uitzichtpunt beklommen voor €1 samen, plaatje voor Jankes wandelstok gekocht en de versperring in de Tarn van bovenaf bekeken.

Van boven af bekeken 

Uitzicht vanaf datzelfde punt.

De Chaos is nog steeds mooi, we liepen maar 1 keer fout omdat het uitstapje over de gele route een kortere terugweg had dan wij wilden.
Waardoor we weer bij de Arc de triomf uit kwamen in plaats van een stukje verder op de rode route.


De Barbarini van de Chaos van Monpellier

De Arc de triomf

Hij had 2 poorten
Zie je het gezicht? Op wie lijkt het?

Genoten van alle uitzichtpunten en na 3 uren waren we terug bij de auto.
Toch maar door naar Aven Armand, hoewel de combi-ticket van € 31 nog wel een paar dagen geldig bleef.
De aangegeven route ging over de D996 via Meyrueis, maar Karin gaf de D63 die minstens de helft korter was.
Was wel smaller weggetje en veel korter.
Royale gratis parkeerplaats en een kabeltreintje naar beneden.
We hoefden maar 10 minuten te wachten voordat de volgende groep naar beneden ging en de grot was schitterend.
Het is slechts 1 ruimte, maar een zeer indrukwekkende verzameling stalagmieten.
Leuke show er om heen en goed uitgelicht.




Met 1 uur stonden we weer boven en terug naar de caravan, laatste stukje weer de krappe afdaling langs de 10 haarspeldbochten.
Ik was blijkbaar wel moe want ik moest nu ook 1 keer steken om niet de rotsmuur langs de bocht te raken.
We konden geen brood krijgen, de bakkerin het dorp bleek dicht.