dinsdag 8 maart 2016

2016 03 08 02 Rome dinsdag Vat.Muz., Friezen, Spaanse trappen

2016 03 08 02 Rome dinsdag Vat.Muz., Friezen, Spaanse trappen
Rome dinsdag 8 maart 2016 Vaticaans Museum, Kerk der Friezen, Spaanse trappen


Vroeg opstaan en toen we beneden kwamen was de ontbijtzaal nog niet eens geopend, klokslag 6.30 ging die open.


Beter voor elkaar dan de meeste Franse hotels; broodjes, zelfs bruine en luxe broodjes, scrambled eggs, yoghurt, vruchtensappen en een luxe koffie automaat die ook warm water leverde voor de thee. 7.30 zat iedereen in de bus, die ook mooi op tijd was en op weg. Jammer dat we toen pas het ontbreken van 2 vriendinnen ontdekten, Willie bellen, rondje rijden en alsnog opgepikt.
Bij het Vaticaans museum uitgestapt, daar was het al druk, kennis gemaakt met onze plaatselijke gids, een dame die al geruime tijd in Rome woont en ons op een leuke manier allerlei wetenswaardigheden wist te vertellen.

Ook hier Militaire voertuigen en zwaar bewapende militairen.

de militairen staan links van het midden.
We kregen allemaal een oortje, zodat we haar konden verstaan. Kaartjes gekregen van de gids en gescand door een poortje en alle spullen in een bakje, ik moet uiteraard gefouilleerd vanwege die metalen pen in mijn been.
Wel een verschil met de vorige keer in 2008; toe ging het alarm ook af, maar sloeg
 niemand daar acht op.


Eerst naar de tuin, daar stonden informatie borden en kon ze ons vertellen wat we te zien kregen in de Sixtijnse kapel, want in die kapel mag niet gesproken worden.


Toen eerst maar koffie, niet eens duur en wel lekker.
Met de gids door een gedeelte van het Vaticaanse museum, mooi dat zij een selectie maakte, alleen heb je wel een week nodig als je alles wilt bekijken.

beeld met gezichtsuitdrukking
Waarom zoveel losse hoofden?
Nu als je een groot monument hebt en die keizer overleed en je wilde simpel een monument voor de opvolger, dan verving je alleen het hoofd.
De sixtijnse kapel blijft prachtig, foto's maken mocht niet, maar op internet zijn afbeeldingen genoeg te vinden.
Verzamelen bij de gids en via een geheime gang die alleen samen met een gids gelopen mocht worden kwamen we snel bij de Sint Pieter, (Zonder gids moet je terug en buitenom lopen)
Dat die koepel hoger is dan de lange Jan van Utrecht, zie je er niet aan.




De onderste rij letters is 2 meter hoog, de rij daarboven (onder de koepel) 3 meter, waardoor het minder ver lijkt.
Wel de voet van het beeld van st Pieter nog even aangeraakt; je kunt nooit weten waar het goed voor is.

De Heilige deur was open en de Google afbeelding van de Pieta is beter dan de mijne.








Daarna vrij tot dat we om 15.00 uur de kerk der Friezen in konden, dus een eettentje gezocht en voor 9 euro een pizza met kola, koffie en toetje, niet gek. Jammer dat het koud was een stevig regende en binnen geen plaats was, maar er werd plaats gemaakt en ze konden we binnen toch eten.





Bij ingang van het Museum en ook bij de ingang van de kerk stonden militaire voertuigen en liepen 4 militairen rond met grote automatische geweren. Zijn gewapend tegen een islamitische aanslag omdat die gezegd hebben dat hun volgende doel Rome is.


Om 3 uur de trap op, en de kerk in. Op eerst gezicht weinig bijzonder, maar even later kwam er iemand die in het Nederlands iets over deze kerk vertelde: het was de eerste logeer gelegenheid in Rome, een heel klein stukje restant was door een raampje in de vloer te zien. De kerk stond op grondgebied wat bij het Vaticaan hoorde, vandaar dat er een buitenlandse vlag uitgestoken mocht worden. Verder zeurde hij er vreselijk in om en had veel te lang werk waardoor het bezoek aan de toren er bij in schoot.

Vandaar lopende over de Ponte Sant ‘Angelo naar de Piazza Navona, een mooi plein met 3 fonteinen, de middelste stelt de 4 werelddelen voor met hun rivieren.

Vandaar westwaarts naar het Pantheon. Ook hier weer gewapende militairen
Daar ontdekten we dat 2 personen ons niet gevolgd waren, Janke en ik leenden een stadsplan van 1 van de groepsgenoten en hebben het echtpaar opgehaald van het Piazza Navaronna en vandaar rechtstreeks naar de Spaanse trappen, tegenover de Santissima Trinità Dei Monti. Waardoor we de Trevi fontein misten.
Onderaan de trappen de anderen terug gevonden, de trappen beklommen en bekeken, geen schade kunnen ontdekken aan de fontein onderaan. Ook hier weer gewapende militairen
Om half vijf zou de bus ons ophalen vanaf boven aan de Spaanse trappen, maar hoe we ook zochten en wachtten, nergens een bus.
Willy bellen naar de Italiaanse partner die ons vervoer geregeld had, de bus kon daar niet komen volgens hem en we moesten naar Parking Ludovicus.
Ik heb zelf Willy horen vragen welke kant het uit was, nu als je met de rug naar de kerk stond was het rechts, hele groep op weg, toch maar gevraagd, ja, het was die kant uit, was wel heel ver, weer vragen; ja, die kant uit.
Op een gegeven moment kreeg 1 van de groepsleden een helder idee om zijn smartphone te gebruiken en daarop te zoeken om die Ludovvisi. Mooi wel de andere kant uit, helemaal terug naar de kerk Santissima Trinità Dei Monti, daar voorlangs, aan het eind links en dan 2de rechts. Je moet maar net weten dat ''boven aan de Spaanse trappen'', niet een punt is, maar een hele wijk.
De eetzaal in het Hotel was nog open en na een voorgerecht van Pasta kwam vis met groente en daarna nog een toetje, aardappelen kennen ze blijkbaar niet,

Om 10 uur nog een late avondsluiting over het werk van Paulus.


maandag 7 maart 2016

2016 03 07 01 Naar Rome

2016 03 07 01 Naar Rome
Rome   maandag 7 maart 

Mijn zus Willy is reisleidster bij Beter Uit Reizen en in hun nieuwe reisgids stond een reis naar de oudheden van Rome en om genoeg deelnemers te krijgen vroeg ze ons of we niet mee wilden.
Nu waren we al in Rome geweest, in 2008.
Toen hadden we de caravan op de camping bij Brachiano en duurde het een uur voordat we in Rome waren en als de trein terug van half 5 misten, kwamen we niet meer op de camping.
Met een reis zoals deze zie je veel meer en heb je veel minder zorgen.
Ja, we gaan mee.
Vertrek 7 maart 2016 17:35 vanaf Vliegveld Rotterdam. 2 uren van te voren aanwezig. Stichtelijke tijd, je hoeft niet extreem vroeg te vertrekken.
Hoe daar te komen?
Openbaar Vervoer? Ropta, Drachten – The Hague Vliegveld, Rotterdam
Reistijd 4 uren, 4 keer overstappen kost € 31,52 PP, heen en terug 2 personen is dan € 126,08
Afstand volgens Map source: 200 km, te rijden in dik 2 uren, meerkosten auto is 15 ct./km = € 60, op de site van de luchthaven las ik dat parkeren geen probleem is en op P10 kost dat € 30 voor die 5 dagen.
Dat wordt dus auto
Veel andere drukte en zaterdag toch maar reserveren voor P10, als je van te voren betaalt scheelt dat weer tijd.
Kan ik alleen maar plaats krijgen op P2, voor € 45. mooi de helft duurder,
Contactformulier gemaild en ik was te laat met reserveren.
Meteen gebeld met Willy, de anderen zullen daar ook last van hebben.
Willy vertelde dat 2 deelnemers vlak bij de luchthaven wonen en met de stadsbus is het nog geen 5 minuten, ze hebben zelf geen auto en vlak voor hun deur kan de auto best 5 dagen staan.

7 maart. Om 12 uur warm eten, en half 1 reden we en even over half 3 waren we bij die familie in Rotterdam, Karin goed geprogrammeerd en meestal gaat het dan wel goed.
Nog een aardig bakje koffie en lopen naar de halte Meyerplein, OV chipkaart hadden we bij ons en zo stonden we mooi op tijd in de vertrekhal.
We kwamen langs P10, zo te zien stond het terrein nog niet voor een kwart vol!
Groep aardig compleet, Inchecken en koffie met broodje saté.


was best in te nemen, het bestek is wel van plastic.

 Het is een leuke kleine luchthaven, veel overzichtelijker dan Schiphol en je hoeft minder grote einden te lopen.


Bij het inchecken gevraagd om meer beenruimte, Trombosebeen opgegeven om de reden zwaarder te maken. Mooi fout, in hun ogen was ik niet mobiel genoeg en kon geen plaats krijgen bij de nooduitgang.
Ook nog een plaats recht van het gangpad zodat het been met de kous überhaupt niet recht kon en mijn andere been half op het gang pad.


Toen ze daar met hun etenskarretje last van hadden vertelden ze dat ik best bij de nooduitgang kon gaan zitten, daar had ik meer ruimte voor mijn lange benen.
Er was plek en zat inderdaad comfortabeler.
Geen warm eten te krijgen, wel een broodje met kola.
2 uren later stonden we op de luchtnaven van Rome = luchthaven Leonardo Da Vinci


Ik verbaas me dan over de haast die mensen hebben om zo snel mogelijk naar buiten te komen, terwijl de bus die ons naar de aankomsthal brengt toch op de laatste wacht en je toch op je koffers moet wachten.
Ik vond gratis Wifi en was met de kinderen aan het Appen toen de koffer er opeens was en een reisgenoot hem, tot grote ergernis van Janke, van de band moest tillen.
Toen iedereen zijn of haar koffer had, naar buiten, stukkie lopen en daar stond een busje, met een bordje ''Beter Uit''
Alles en iedereen erin en om half 10 waren we in Hotel American Palage, in het zuiden van Rome.
Koelkastje op de kamer, maar geen bier, wel iets van wijn, dus beneden 3 flesjes bier gehaald, het waren kleine flesjes (25cl) en kostten €5 per stuk!
Leuke avondsluiting van zus Willy over Paulus, die voor ons belangrijker is dan Petrus omdat Paulus de meeste brieven heeft geschreven die in het N.T. staan.

We hadden een rustige kamer aan de achterkant van het Hotel, De mensen die een kamer hadden aan de voorkant klaagden over het verkeerslawaai op de Via Laurentina.


dinsdag 29 september 2015

2015 09 29 18 di. Van Ettelbruck naar huis, file.

2015 09 29 18 di. Van Ettelbruck naar huis, file.
71a Kalkesdelt tot 00 thuis Ropta 465 km 5:09:12

Terugreis, toch maar over Maastricht, hoewel de files daar berucht zijn.
Bij Maastricht waren ze met de weg bezig maar we waren buiten de spits, dus viel alleszins mee.
Toch, vlak na de afslag naar Boxmeer ging het mis.
Alles viel stil en we zaten in een langzame file, verderop moest alles naar 1 baan en vervolgens om een gestrande auto heen, maar dat was niet de reden, verderop was de weg afgesloten en we moesten de afslag nemen.
Eerste afslag er af, zoeken waar we zaten en ik kon de A77 niet vinden omdat dat nummer precies in de vouw van de kaart zat, dus terug richting Venlo, kwamen bij dezelfde afslag en we mochten deze niet op, maar konden niet anders dan de andere kant op, terug richting Maastricht, volgende afslag er weer af en via binnendoor weggetjes proberen richting noord te komen, maar we waren de enige niet dus schoot het niet op duurde het wel even voordat we weer op dezelfde kruising stonden als waar we eerder verkeerd terug waren gereden, nu dus rechtdoor over Oefelt,  en op naar de volgende rotonde. Daar de N264 op, omdat de bestemming ''Venlo'' niet was afgeplakt en er ook geen politieauto stond, die stond pas 3 km file verder om te verhinderen dat we de A73 op konden, rechtdoor was allemaal tertiaire wegen en terug naar Maastricht lokte ook niet, ik kreeg de zaak gekeerd op een breed uitgevallen afslag en terug, in de file naar Oefelt, daar richting Cuijk (altijd handig, een doorgaande hoofdweg, zonder bebouwing, niettemin max 50 en vol drempels) en daar via de N123 weer proberen op de A73 te komen, die dit keer nu eens niet was afgesloten en zo zaten we, met 2 uur vertraging en minstens 15 nodeloos verreden km, weer op route.
Op de radio noemden ze dit: ''Het verkeer wordt omgeleid.'' We kwamen wel 7 motoragenten tegen, waarom die niet even ''Venlo'' afgeplakt op de richtingwijzers, zodat je weet dat je daar niet langs kunt?
Verder zonder problemen thuis gekomen.
Kat was blij ons te zien en de stapel post doornemen en 100 mails verwerken en beantwoorden, wat niet mee valt als je net bent overgestapt op W 10 en je vertrouwde mail programma Firefox niet meer werkend te krijgen is en je voor de zoveelste keer al je mail adressen en groepen kwijt bent.

maandag 28 september 2015

2015 09 28 17 maandag Vianden.

2015 09 28 17 maandag Vianden.
Maandag 28 september 2015 Vianden.

Vandaag het bezoek aan de Burcht Vianden, ooit bezit van onze koning Willem de eerste.
Hij verkocht het, toen is het gesloopt, dat ging hem te gek en hij kocht de restanten terug.
Jarenlang een ruïne, tot het in bezit kwam van de groothertog van Luxembourg, die het aan de staat verkocht zodat hij niet voor het herstel opdraaide.
Vanaf 1977 is men bezig geweest om het in oude staat terug te brengen en dat is aardig gelukt, het was een mooi slot om te bezoeken.
Terug nog even getankt, de dieselolie is hier nog geen euro de liter, en ook brood voor morgen gekocht.
Mooi op tijd terug, lekkere vrije middag.
Morgen naar huis.

In oude luister hersteld.

In de hof kapel.

zondag 27 september 2015

2015 09 27 16 zondag Mullerthal

2015 09 27 16 zondag Mullerthal
Zondag 27 september 2015 Mullerthal.

Het was alweer mooi zonnig weer.
Dus een stukje wandelen lokte wel.
Op de receptie was nu iemand aanwezig en daar lagen ook meer folders, o.a. 1 van de burcht Vianden, wat volgens hem erg mooi was en ook nog open en de vvv in Mullerthal was volgens hem ook open.
Karin op Mullerthal en even zoeken om de vvv, die achter een hotel bleek te zitten.
In dat hotel had ik al een folder gevonden met wandelingen en de kortste was 9 km, maar dat was Janke veel te lang, daarom wilden we maar een eindje het dal in lopen en dan via dezelfde weg terug, maar toen vonden we die vvv, die wist een rondwandeling van 5,4 km die volgens haar erg mooi was en goed bepijld, dus die gelopen. Inderdaad erg mooi.
Rond 2 uur terug bij de caravan en lekker zitten lezen en freecellen.
Morgen naar Vianden


zaterdag 26 september 2015

2015 09 26 15 zaterdag van Doucheir Herrison naar Ettelbrück.


naar Luxemburg
2015 09 26 15 zaterdag  van Doucheir Herrison naar Ettelbrück.
51a Les Merilles tot 71a Kalkesdelt TOLweg 461 km 4:48:48
51a Les MerillesViaEpinal tot 71a Kalkesdelt 443 km 5:33:04

De avond van tevoren de luifel al opgepakt, net als in La Malene,
Ik had de route nog eens bekeken en de geplande tolweg maakte, net als gisteren, nogal een omweg, en harder als 100 rijden we zelden.
De route kaart van de ANWB erbij en we konden ook over Epinal.
Volgens deze kaart haast allemaal dubbelbaans niet door allerlei dorpjes.
In tijd wel een dik half uur langer, maar in afstand 20 km korter.
Het laatste stuk gister binnendoor vanaf Oyonnax tot de camping was beslist niet tegen gevallen, meestal konden we even hard rijden als op de Peage, dus de nieuwe route in de Montana en in de Zumo.
Viel niet tegen
Op de tolweg zagen we de aankomst tijd op de Zumo altijd gestadig later worden, dat hadden we nu niet.
Wel was jammer dat ik per ongeluk een routepunt op een parallel weggetje plaatste, het leverde een tijd vretende omweg op door allerlei dorpjes, met drempels en verkeerslichten,
Toen we zagen dat Karin ons van de hoofdweg de N83 af stuurde, vroeg ik aan Janke wat we moesten, die had de kaart.
Ze zei dat ik reed en het maar moest weten, dus Karin gevolgd en later het verwijt krijgen waarom ik toch van die mooie N83 was afgereden.
We konden nooit weer die hoofdweg, de N83 terug vinden en ons humeur leed er erg onder.
De wegwijzers richting Besançon maar gevolgd, in de hoop op een betere weg en minder dorpjes.
(later de track vergeleken met de route en het hielp weinig)
Eenmaal langs Besançon ging het beter, over Vesoul, Luxeuil-Les-Bains, rondwegen langs Épinal en Nancy en zo naar Metz.
We zagen de aankomst tijd nu niet steeds later worden en de A1 was tolvrij, maar wel erg druk.
Bij Luxemburg de borden Ettelbrück gevolgd en niet Karin; de A7 bleek veel verder berijdbaar als dat mijn kaarten in Mapsource aangaven, en dat leverde een tijdwinst van 20 minuten.
Door Ettelbrück, een route Barree, maar geen alternatief, dus doorrijden en we konden er best langs.
Op de camping niemand aanwezig, caravan recht, luifeltje gebouwd en nog niemand aanwezig, eerst maar een supermarkt gezocht, de dichtstbijzijnde was midden in Ettelbrück en geen parkeerterrein de volgende, een Lidl wel, inkopen gedaan, slag over de camping gelopen en lekker gegeten,; de overbekende rode kool uit de pot, alu-vlees en aardappels uit Friesland en, omdat ze zo klein zijn, 2 franse toetjes de man.

vrijdag 25 september 2015

2015 09 25 14 Vrijdag Cascades du Herrison.

2015 09 25 14 Vrijdag Cascades du Herrison.
Vrijdag 25 september.

In het dorpje Doucier, waar de camping Les Merilles is, wordt de Cascade du Herrisson al aangegeven.
Aldaar een groot en gratis parkeerterrein, ('s zomers moet je wel betalen)
Rugzakken met eten en drinken op en op naar de waterval.
De eerste is de hoogste, er zijn er een stuk of 7, we liepen maar 1 keer haast fout omdat ik dacht dat de weg naar rechts een andere sentier was, maar de weg naar links ging over het water en dat was dus het verkeerde zijpad.
Het laatste stuk boven is vlak.
Bij een restauratie wilden we een warme lunch, ik bestelde iets met Ham en worst, de plaatselijke specialiteiten, maar we kregen brood met vleeswaren.
Wel lekker, maar dat hadden we ook in onze rugzakken.
Daar tegenover was de laatste waterval.
Ik wist mij van de vorige keer te herinneren dat je achter de waterval langs kon lopen en dat was daar.
Uit de wegwijzers konden we niet wijs worden hoe we boven aan die laatste waterval konden komen. Er was wel een plateau te zien.
Janke wilde eerst terug, maar omdat we dan weer de paus niet zagen, toch maar via Ilay naar de auto weg en waar de brug over de Herrisson was, vond ik dat plateau waar je de waterval van boven zag.
Toen het hele eind terug, we deden 3 uren om boven te komen, en waren in 2 uren weer beneden.
Janke is nog uitgegleden leverde wat schrammen en blauwe plekken op.
Ze had toch niet naar dat laatste uitzichtpunt gewild, en wilde nu niet eten koken, 2 keer brood kon ook wel.
Die dure lunch gaf wel houvast in de maag, we konden nu tot 7 uur wachten en zijn uit eten geweest.
Bij La Tonnelle.
Dik € 66 voor Trouth, (ik denk Forel) met salade en Creme Brulee als toetje.
Redelijk.


Het bovenste vlakke stuk

Dit is de bovenste. hier vlakbij hebben de geluncht.

Dit is de onderste en de hoogste

Het pad / Le Sentier.