2008 04 09 20 woensdag, naar Firenze

2008 04 09 20 woensdag, naar Firenze

Vanmorgen, woensdag 9 aprilvanzelf al om half 8 wakker, vlot ingepakt en kwart over 9 reden we. Karin had weer eens een mooie route gemaakt, alles ging goed, ondanks de secundaire en tertiaire wegen in het begin, konden we vlot doorrijden, alleen in Frabrica Di Roma ging de weg wel erg stijl naar boven en moesten we scherp naar rechts een smalle weg nemen, terwijl het daar ook nog erg druk was. In de bocht was het zo stijl dat 1 voorwiel slipte, maar het ging goed. De weg was verboden voor vrachtauto’s met aanhanger, en die hebben we er dan ook niet gezien, wat niet verwonderlijk was, ze konden er ook niet langs. Volgens mij praten ze er nu nog over’’Er was hier een Hollander met een witte auto, met caravan!’’

Op de autoweg moesten we linksaf, maar die weg was afgesloten, dus rechtdoor, Karin op herbereken, en die stuurde ons bij de volgende afrit terug, wat ook klopte met de omleidingsborden, alleen stuurde ze ons veel verder terug dan het punt waar we linksaf hadden gemoeten, bleek hij niet op ‘’tolwegen vermijden’’ te staan. Als we Karin hadden gevolgd waren we op de A1 gekomen en dat wilden we niet. Volgens de omleidingsborden afgeslagen en Karin weer op de oorspronkelijke route gezet. Ze had wel herberekend zonder tolwegen, maar dan moesten we door Firenze en ik had de route zo gemaakt dat Karin niet door Firenze ging, maar de tolweg eromheen nam. Toen we er waren bleek dat een goede keus, zelfs op de tolweg was het erg druk.

Om kwart voor 3 waren we op de camping, mooie plek, bus naar Firenze, informatie folder over Firenze, winkeltje, wasmachines, helaas geen WiFi.

2008 04 08 19 dinsdag vliegtuigmuseum

2008 04 08 19 dinsdag  vliegtuigmuseum
 Dinsdag 8 april 2008 

Storico dell'Aeronautica Militare N42 05.135 E12 12.799

Vanmorgen bewolkt, maar niet koud, omdat we morgen meer noordelijk gaan besloten om buiten te ontbijten, met een extra trui aan ging dat goed. 

Wat doen we vandaag? 

Janke had wel zin in een rustdag en ik ben even naar de receptie geweest voor informatie en heb ook gemeld dat er 2 vlaggen ondersteboven hingen; 
Ik moest het maar zelf aan haar man vertellen, die had de ladder en was achter op de camping bij het restaurant bezig. 

Ze hadden een hele map met wat er hier te doen is zelfs in het Nederlands, o.a. musea van de Etrusken, kunstenaarsdorp, het kasteel boven Bracciano en een vliegtuig museum. 

Nu ben ik gek op technische musea en het kan Janke minder boeien, dus alleen er na toe. 
Dinsdag 8 april ben ik alleen naar het militaire vliegtuigmuseum geweest. 

Zeer interessant: een Dakota, een Starfighter, het toestel van de gebr. Wright, diverse stermotoren,
Ik heb me uit kunnen leven. 
Verdiept in de werking van de diverse ster motoren, zowel met stilstaande krukas, waarbij de cilinders draaiden samen met de propeller als met de types waarbij de cilinders stil stonden en de krukas de propeller aandrijft.
Diverse kleinere en grotere Italiaanse vliegtuigen, en ook schaalmodellen van de eskaders die grote Atlantische vluchten hebben gemaakt om de wereld te laten zien wat voor macht de Italiaans luchtmacht had.

Ik heb er heerlijk uren rondgekeken.

opengewerkte straalmotor

Heli's o.a. gebruikt voor vervoer van patiënten.

Collectie straaljagers .

Terug regende het, dus gezellig in de caravan. 

Lekker macaroni gegeten, ’s avonds film Harry Potter, de gevangene van Azkaban, 

Best wel mooi. 

Niet te laat naar bed, morgen naar Firenze. 

Niet over de tolweg. 

Er loopt een dubbelbaans route parallel en die lijkt ons veel mooier. 

Karin op:’’tolwegen vermijden’’ en die berekende mooi de route die we wilden rijden. 

Bij Florence de route wel even over de tolweg gelegd; met caravan en al dwars door Florence leek ons geen goed idee.

2008 05 07 x18 maandag Rome 2

2008 05 07 x18 maandag Rome 2                 Maandag 7 april 2008.

Vanmorgen wakker geworden door de wekker, vlot gedoucht, [dat kon hier met warm water, hebben we wel anders beleefd]. 

Ontbeten met grotendeels het oneetbare brood van gisteren, lunchpakketten gemaakt. 

Dank zij de goede planning van Janke waren we haast een half uur van te voren klaar, mooi op tijd naar de bushalte, en dat was maar goed ook want de bus vertrok 5 minuten eerder dan dat ons verteld was, hollend hebben we hem gehaald, we waren de enige passagiers en ik zal nooit meer Janke plagen met haar –vroeg-ergens-zijn!

Eerst maar naar St. Paulus-buiten-de-muren, van te voren uitgezocht waar we moesten over- en uitstappen, wat nog niet mee viel omdat de verschillende boeken elkaar tegenspraken, uiteindelijk gaf de laptop met Mapsource uitkomst, de kerk stond niet daar waar hij op de kaart wel stond, maar een eind buiten de kaart. De kerk was mooi en indrukwekkend, maar het meest bijzondere vond ik toch wel dat daar het graf van de apostel Paulus moet zijn, diegene die 14 brieven geschreven heeft die in de Bijbel zijn opgenomen. 

Toren van de St Paulus buiten de muren

Weer ging het licht net uit.

Vanaf de plaats waar je het muntje erin moest gooien.

De top gevel van de eigenlijke kerk.

Paulus voor de kerk

De binnenplaats voor de eigenlijke kerk

Paulus buiten de muren.

Vandaar met de Metro naar het Coloseum, inderdaad een kolosaal ding, eromheen gelopen, hoe hij er van binnen uitzag wisten we al van foto’s dus dat bespaarde 11 euro de man. 

Toen naar het Forum Romanum, maar we stonden voor de uitgang, Ingang gezocht, entree 9+2 euro p.p. vanwege een extra tentoonstelling. 

Nu wist ik dat er vrij weinig te zien was en wat je ziet zegt je pas wat als je er een gids bij hebt, nu dan kun je het ook wel vanuit een gids bekijken. 

Boek over Rome van 12 euro gekocht voor 8 euro. 

Forem wel bekeken vanaf de openbare weg. 

stukje van het Forum Romanum.

Dit was de weg naar een kerk die daar vlak bij staat. [Voor deze kerk was wel een kruisgang met de 14 stadiën, hebben we in Italië nog niet eerder gezien.] 

Van af deze weg naar het Paleis van Victor Immanuel, degene die van Italië 1 staat gemaakt heeft. 

Dit paleis stond gedeeltelijk in de steigers waardoor het aanzien niet bepaald mooier werd. 

Vandaar geen foto's.

Er stond wel een hek omheen, met een poortje met een agent erbij, toen we naar binnen wilden werden we tegengehouden en met een vaag armgebaar naar rechts verwezen, mijn vraag: Why? Werd met hetzelfde armgebaar beantwoord. 

Een vriendelijke Italiaan die daar stond vertelde dat ze niet teveel mensen tegelijk naar binnen wilden hebben en dat we achter in de [korte] rij moesten aansluiten. 

Aha. 

Even later toch naar binnen, een idioot groot bordes met het graf van de onbekende soldaat, niet De onbekende soldaat, maar de onbekende Italiaanse soldaat, zoals keurig op het bordje stond, in Italiaans en Engels. 

Daarna even zoeken, maar we kwamen bij de Trevi fontein, die stond keurig op bordjes aangegeven. Allemensen wat een mensen, je kon er niet eens bij komen. 

Wel ons ijsje genuttigd, 1,60 euro voor 2 bolletjes, je kreeg van de inschepper een briefje, wat je achter in de zaak bij de caissière moest afrekenen. 

Toen naar de Spaanse trappen, die stonden slecht aangegeven, maar we vonden ze vrij vlot. 

Onderaan was het Metro station wat we moesten hebben en we hadden nog een uur, dus wij de trappen op. In het begin viel het nog niet mee tussen alle mensen die erop zaten door te komen maar hogerop ging het vlot, de kerk aan de top werd zwaar ontsierd door een groot ingepakt iets wat er pal voor stond, toen we weer naar beneden wilden voor de Metro, zagen we bovenaan ook het symbool staan, dat bleek een lift, die ons vlak bij het station bracht en we vonden vrij vlot de juiste trein naar het overstap station, al met al meer dan een half uur te vroeg, maar 1 minuut te laat had betekend dat we niet meer met de bus naar de camping hadden gekund, dus dan maar 1 trein eerder, die kwam juist aanrijden, eenmaal binnen bleek die net verder dan Cesano te gaan, daar uitgestapt en gewacht op de trein die een kwartier later kwam en wel naar Bracciano ging, we moesten onderhand weer naar de wc, maar die zijn er niet veel hier, op de ondergrondse stations zagen we ze niet, alle treinen hebben geen wc’s en het overstap station in Cesano had ook niet 1. Pas in Bracciano was er 1 alleen voor heren, de dames zat op slot, maar het was een gewone wc-pot dus Janke daar maar op. 

Toen ik om mij heen keek zag ik tot mijn verbazing nog een water vul station staan; een eventuele stoomtrein kan zo nog van water worden voorzien. 

Van Bracciano naar Viterbo, links de water kraan voor stoomtreinen.

De supermarkt was open, vlees en brood en bier gekocht, -hopelijk is dit brood wel te eten-  en een paar mokken, toen nog 20 minuten wachten op de bus, die ons netjes bij de camping Rome-Flash afzette, lekker gegeten, afgewassen en wel moe. 

Nu zal ik de foto’s inladen en bekijken. 
Morgen een rustige dag, misschien even de burcht van Bracciano bekijken of de overblijfselen van de Etusken.

2008 04 06 x17 zondag fietstocht rond meer Brachiano

2008 04 06 17 zondag fietstocht rond meer Brachiano      Zondag 6 april 2008
Azzurro tot Azzurro 33.2 km 0:53:02 0° waar 4

Vanmorgen tot 9 uur geslapen, kun je nagaan hoe vermoeiend Rome is.
Ontbeten buiten in de zon.
Brood gegeten wat we gisteren op de Via Apia gekocht hebben, het ene brood was goed; echt Italiaans brood; harde korst en veel lucht en eigenlijk wel lekker, het andere brood was fijner van structuur maar smaakte nergens naar, hooguit wat muf. Brrrr.
We zullen ons er vandaag en morgen mee redden, maar als we ander brood kunnen krijgen gaat het wel naar de vogeltjes.
Omdat een autorit naar Rome niet erg lokte, vond ik uit het meer maar eens rond te fietsen, dus meteen bij het ontbijt een lunchpakket gemaakt, de fietsen uit de auto en lustig op weg.
Eigenlijk wel mooi, 2 keer door een dorpje bij het water langs waar een braderie was, ook wel gezellig.

Trevignan Romano

meer van Bracciano

Veel Italianen bleven keurig achter je als de weg onoverzichtelijk was, maar 1 keer werden we ingehaald terwijl er wel een tegenligger was en ze misten elkaar op een haar.
De route was volgens Karin 33 km en volgens mijn teller hebben we 45 km gefietst.
We zijn een paar keer een camping op gefietst om te kijken of ik de camping van 14 jaar geleden kon vinden, maar dat is niet gelukt.
Het klimmen en dalen van de weg was redelijk te doen,
Janke moest eerder gaan lopen dan ik.
En 1 keer hadden we een mooi weggetje langs het water, maar dat eindigde in een smal puin weggetje omhoog en later zelfs in een modderweggetje, nog steiler omhoog.
Het is dat we een fietser voor ons daarlangs hadden zien gaan, anders waren we terug gegaan, nu kwamen we na een hele klim keurig weer op de doorgaande weg uit.
De verslagen die ik aan Janneke gestuurd heb om door te sturen aan de familie zijn niet aangekomen; ik heb haar adres verkeerd getypt,
Jammer dan.

2008 05 06 x16 zaterdag. Rome1 Via Apia

2008 05 06 x16 zaterdag. Rome1 Via Apia.

De Via Appia Antica

Oude gebouwen ernaast

Een Aquaduct

Zo´n auto had Jan ook.

De basiliek van de Heilige Sebastiaan.

Zaterdag 5 april met de auto naar Rome. 
We wilden de Via Apia Antica zien, omdat dat de weg is waarover de apostel Paulus naar Rome is gelopen. 
We wilden ook de catacomben zien, die zijn aan de Via Apia, en slecht per openbaar vervoer bereikbaar.

Ik had Karin geprogrammeerd; heen via lokale wegen en terug via de tolweg, beide routes duurden ongeveer even lang, ca 1 uur, via de tolweg was langer en uiteraard ook duurder, maar omdat we hele slechte ervaringen hebben met binnendoor wegen aldus besloten.

Op de heenreis maar even in de file gestaan, het rijden door Rome is een ervaring op zich. 
Als je niet bovenop je voorganger rijdt zijn er van de opgefokte Italianen die je links dan wel rechts inhalen.

Zodra je te kennen geeft van rijstrook te willen wisselen gaat er 1 naast je rijden. 
Als je rechts rijdt, kom je op die rijstrook van alles tegen; langzaam rijdende, parkeerplek zoekende Italianen, dubbel en driedubbel geparkeerde auto’s en je rijdt plotseling op een rijstrook die rechtsaf gaat. 
Houd je de linker rijstrook, dan kan het ook zijn dat die plotseling overgaat in een voorsorteervak voor linksaf en ze halen je rechts in, als daar meer plaats is. Maar verreweg de meeste Italianen zijn zeer gemoedelijk, als je al wat plotseling van rijstrook wisselt remmen ze echt wel voor je, er wordt niet eens boos getoeterd, 
Ook al heb je geen voorrang, als je er graag tussen wilt dan mag dat wel even. 
Ook als je moet ritsen, gaat dat echt wel goed, gewoon niet te bang zijn en dan gaat het keurig om en om. 
Je verbaast je over die enkeling die, ondanks inhaalverbod en lange file, toch gaat inhalen, maar ja, idioten heb je overal.

In Rome moesten we de ergens gewoon de weg volgen, maar dat hield in dat je rechtsaf om een plantsoentje heen moest, ik had dat te laat in de gaten en reed recht door, de voorsorteerstrook voor linksaf op, wisselen kon niet; er was maar 1 strook, stiekem rechtdoor kon ook niet, dat was eenrichtingsverkeer en 3 a 4 rijen naast elkaar, afhankelijk van de breedte van de auto en de durf van de chauffeur, dus weg naar links volgen. 
Eerst zelf geprobeerd door rechtsaf te slaan weer even verderop op dezelfde weg weer uit te komen, maar ik kwam door straten waar de auto’s aan beide kanten van de weg geparkeerd stonden, en aan 1 kant zelfs dubbel, zodat ik er maar net tussendoor kon met aan beide kanten enige centimeters speling, 
Janke stijf van de stress. (Viel wel wat mee). 
Toen ik eindelijk terug op de doorgaande weg kwam, mocht je daar alleen maar rechtsaf, dus vlak daarvoor maar weer linksaf een smal straatje door en Karin op herberekenen, dat ging beter, een heel eind verderop konden we de oorspronkelijke route weer oppakken.
We reden vlak langs de Sint Pieter, en langs- en over de Tiber, en uiteindelijk kwamen we zelfs op de Via Apia Antica, toen had Janke ook op de kaart gevonden waar we zaten, maar ja, het rijden in Rome is zeer enerverend, vooral als je partner moeiteloos een grote touringcar rechts inhaalt alsof het zo hoort.

Tegenover de catacomben was een parkeerterrein en zelfs ook nog plek, met 10 minuten was er een Engelstalige rondleiding waar me nog mee konden en de entree was maar 6 euro de man. 
De catacomben waren in gebruik als begraafplaats, dat de christenen zich er schuil hielden, is niets van gevonden, wel werden er gezamenlijke maaltijden gebruikt, dat kon omdat het een heidense gewoonte was om op de sterfdag van een overleden familielid ook bij elkaar te komen om te eten.

Er waren wel sporen dat zowel Petrus als Paulus daar begraven hebben gelegen; scherven met hun namen er op.

Weer boven de grond kwamen we in de Basiliek van de heilige Sebastian, de eerste martelaar. 
Hij was een Romein die een hoge positie had in het leger, hij werd christen en, in plaats van de christenen te vervolgen, ging hij ze stiekem helpen, wat hem in ongenade deed vallen en een doodvonnis opleverde, hij werd vastgebonden aan een pilaar en met pijlen dood geschoten.

Miraculeus bleek hij niet dood, en werd verzorgd door ene Irene. 
Toen hij was hersteld vertoonde hij zich weer aan de Romeinse overste die hem ter dood had veroordeeld, met de mededeling dat Zijn God dus wel heel machtig was, die overste kon het niet waarderen en hij werd gestenigd, wat hij definitief niet overleefde.

Weer buiten, hebben we de fietsen uit de auto gehaald en zijn de Via Apia afgefietst. 
De oorspronkelijke bestrating van grote platte keien was gelukkig grotendeels vervangen door kleinere keitjes waarop wel was te fietsen, maar door de berm ging meestal nog beter. 
Ik herkende nog dingen van 14 jaar geleden. 
We zagen nog een stuk van het oude aquaduct en daarna zijn we teug gefietst. 
Omdat de berm vaak minder hobbelde dan de keien reden we daar meestal, 
1 keer ging het haast mis; er was een vrij diepe kuil met steile wanden, toen ik er doorheen reed, kwam mijn voorwiel van de grond toen ik de kuil uit was, het ging net goed, alleen bleek later mijn zadel stuk. 
Tegenover de st. Sebastiaan stond nog steeds de duurste ijscokraam van heel Rome; 3€ voor 1 bolletje.

We stortten ons weer in het verkeer, maar het wisselen van rijstrook, ging fout omdat er vrij hard gereden werd en de doorrit smal en bezet door een wachtende auto, dus we misten de afslag, 
Karin op herberekenen en zo kwamen we toch op de rondweg om Rome, alleen kwamen we weer op de weg uit die we ’s morgens ook gehad hadden omdat Karin nog op ’’tolwegen vermijden’’ stond, maar gelukkig was het niet druk en waren er geen files en reden we vlot terug naar de camping, waar de vlag van de ANWB en Nederland nog steeds ondersteboven hingen.

Onderweg boodschappen gedaan, die opgeruimd, toen eindelijk mijn account van 3 euro geprobeerd. Het was nu wel lekker buiten. 
Even gezocht op Quo vadis en dat slaat inderdaad op de roomse legende dat Petrus Rome uit vluchtte omdat hij wist dat hij daar niet zou overleven. 
Op de Via Apia kwam hij Jezus tegen en Petrus vroeg aan Jezus:’’Quo vadis dominee?’’ waarheen gaat gij Haar? En Jezus antwoordde: ‘’Naar Rome om opnieuw te worden gekruisigd.’’ Toen wist Petrus dat hij terug moest gaan en zijn lot moest ondergaan. 
Het is geen christelijk verhaal, wij weten dat die ene kruisdood afdoende was en ook dat het een plaatsvervangend lijden en sterven was, wij hoeven dus niet. 
Mensen die zichzelf pijnigen of anders mishandelen, doen dat zichzelf aan. Jezus, zelf zei:’’mijn last is zacht en mijn juk is licht.’’

Lekker macaroni gegeten.

Morgen is het zondag en met het openbaar vervoer naar Rome is dan een hele tour, als het weer mee zit kunnen we misschien het meer om fietsen, ca 35 km. En anders met de auto dingen in de omgeving bekijken.

2008 05 04 15 vrijdag, rustdag

2008 05 05 15 vrijdag, rustdag.

Nadat we donderdag de Sint Pieter en de Sixtijnse kapel bekeken hadden waren we vrijdag nog moe.
We hebben besloten die vrijdag niet naar Rome te gaan.
Hele dag lekker geluierd, gelezen, puzzelen, freecellen.
Ik heb de camping op en neer gelopen; niks te beleven, op het andere veldje staan een paar kampeerders zoals ons, en er staan een paar lege caravans en verder is het terrein leeg.

2008 04 03 14 donderdag, Rome 1 St Pieter + Sixtijnse Kapel

2008 04 03 14 donderdag, Rome 1 St Pieter + Sixtijnse Kapel

Vanmorgen, donderdag 3 april ontbeten met de restjes van gister + noodvoorraad geroosterd brood + Duits lang houdbaar brood omdat op deze camping geen brood is te krijgen. Strak blauwe lucht, blij dat we hier niet hartje zomer zijn. 
Mooi op tijd voor de bus naar Bracciano, alleen kostten de kaartjes niet 80 cent maar 1€60 per stuk. In Bracciano snel lopen naar het trein station omdat de bus ongeveer 1 km daarvandaan zijn eindhalte heeft. 
De trein stond er al, maar een aardig dame maakte ons erop attent dat die niet naar Rome ging, maar bleef staan, even later kwam er 1 waarvan ze beweerde dat die wel naar Rome ging en dat was ook zo. 
En uur later, ca 12 uur waren we in Rome en de st. Pieter stond keurig aangegeven. 
Het is een indrukwekkend gebouw en het st. Pietersplein blijft mooi. Ook indrukwekkend was de rij die stond voor de ingang, maar dat ging vrij vlot. 
Toegangscontrole zoals op een luchthaven; bagage scannen en door een soortgelijk poortje. 
Die van mij begon prompt te piepen, vanwege de metalen pen in mijn been, maar niemand die er acht op sloeg. 
We konden kiezen tussen 2 rijen, 1 voor de catacomben, waar alle overleden Pausen lagen en 1 voor de kerk zelf, maar die schoot niet op, wel zagen we andere mensen ons voorbij lopen, maar omdat iedereen braaf bleef wachten deden wij dat ook maar. 
Even verderop bleek dat we in de rij stonden voor de koepel. Ai! 
Het schoot niet op, 550 treden en 5€ betalen of de lift voor 7€ en dan nog 300 treden en geen flauw idee hoelang de rij voor de lift zou zijn, dus wij uit de rij en verder lopen. 
Er was maar 1 weg: de grafkelder in, allemaal dooie Pausen op 1 doodgaande route en toen stonden we weer buiten. 
Onderhand was het 2 uur. We waren bang dat we weer achteraan in de toegangsrij moesten aansluiten, maar dat viel mee, we konden meteen de dom in. Aldergeweldigst, wat een pracht en praal. 

Wel mooi maar wij vonden het ook wel overdadig.
In geen enkel informatie boekje vond je dat het geld voor deze Dom, onder meer met de aflaathandel verdiend moest worden.
We hebben alles bewonderd en hier en daar wat foto’s genomen en toen op weg naar de Sixtijnse kapel.
Dat was best een eind lopen, het halve Vaticaans om.
Weer een vliegveld controle, weer een piepend poortje waar niemand acht op gaf en naar boven om kaartjes te kopen.

Kosten maar 14 euro per stuk en zoveel tijd hadden we niet meer omdat de laatste bus uit Bracciano om 6 uur vertrekt, de trein er 1 uur overdoet  we ook nog brood moesten kopen omdat we anders morgenvroeg geen ontbijt hebben. 
We moesten dus om half 5 bij de trein zijn en het was al 3 uur geweest, dus alle mooie schatten voorbij lopen om maar zo snel mogelijk in de sixtijnse kapel te zijn, maar ja, al die groepen die over de hele breedte naar een gids staan luisteren en mensen die gewoon langzaam lopen, het schoot niet erg op, ik had hoop er op de terug weg langs te kunnen, als we er nog tijd voor hadden na de kapel, maar het was allemaal 1 richting verkeer. 
De Kapel was heel mooi, uit het boekje van Martha konden we thuis brengen wat we zagen, alleen was ik het niet eens met de verklaring van de tweede plafond tekening; volgens het boek was dat de schepping van de zon en de maan, maar volgens mij is het de verdrijving van de satan uit de hemel=de nederwerping van satan. 
We konden niet terug en konden alleen nog de pinacotheek bekijken, daar hadden we nog 10 minuten voor, en je raakt toch wat blasé.

We hadden gegokt dat we een half uur nodig hadden om van het museum in de trein te komen en dat lukte, 5 minuten speling, wat niet veel is als je moet zoeken. Voorspoedig treinreis terug, ik heb geslapen, Janke hield de wacht. 
De supermarkt die we op de heenweg vanmorgen zagen, bleek dicht. 
Zoeken om een andere en in een achteraf straatje vonden we er 1, snel brood gekocht en Janke vond zelfs iets dat op gehakt leek, dus we aten rode kool met een gehaktbal. 
Bij de receptie heb ik gemeld dat de bus kaartjes dubbel zo duur waren en ze zochten en vonden 4 kaartjes normaal tarief voor morgen. 
Ook kreeg ik de inlognaam en code om te kunnen internetten, zo meteen proberen 3€ voor 30 minuten, kijken of er in de caravan bereik is

Het weer is omgeslagen, toen we uit de kapel kwamen was het al niks niet warm, op het perron zelfs fris en in Bracciano zelfs gewoon koud, niet weer om buiten te zitten internetten.