2008 03 27 07 donderdag Napels.

2008 03 27 07 donderdag Napels. 
Donderdag 27 maart. Napels 2 staking O.V. 

Is me dat tukken. 
Geslapen tot half negen, rustig gedoucht en gegeten en toe naar beneden gewandeld en een dagkaart gekocht voor het openbaar vervoer. 
De trein op spoor drie die we normaal altijd hebben was helemaal leeg, zelfs geen machinist, een slecht teken, de eerste keer, toen we ook zo laat waren hadden we de trein van spoor 4, dus daar nu ook heen, die trein was ook leeg, maar er was wel een machinist, maar die sprak geen woord Engels, er was wel een jongeman die daar werkte en ons wist te vertellen dat de treinen wegens problemen met de ondergrondse niet reden, hoe we dan wel in Napels konden komen wist hij ons niet te vertellen. 
Wij de kaart raadplegen of er niet een andere mogelijkheid was met bus of tram, maar even later kwam die jongeman terug met de mededeling dat de trein ging rijden, maar niet tot het centrum, maar tot een ander station, daar konden we dan gemakkelijk overstappen op de bus of tram naar het centrum. 
We hadden weinig keus, dus naar Vilein, toen we daar in de regen buitens stonden was de tram nergens te vinden, vragen leverde op dat we willekeurig elke bus konden nemen, ze gingen allemaal naar plein Vitorio en daar vlak bij was de Nuovo burcht die we willen zien. 
Het bushokje stond nagenoeg vol en volgens het informatie bordje duurde het nog 18 minuten voordat de bus kwam, die tijd klopte wel aardig, maar de hoeveelheid mensen die mee wilden was wel erg groot, maar we pasten en allemaal in, het was een sta- bus die ons door het drukke verkeer bracht en keurig kwamen we op station Vitorio, vandaar lopend naar burcht Nuovo, het was even zoeken om de ingang, maar we mochten gratis naar binnen. 

Er waren 2 schilderijen tentoonstellingen, 1 beneden, waar we niets aan vonden en 1 boven en die was wel grappig, van karton waren schilderij-achtige dingen gemaakt en er waren 2 collages met Amerikaanse spreuken ''zoals We vechten voor het recht om in een SUV te mogen rijden''.

Mooi uitzicht over de Baai van Napels. 
Toen daar het plein voor het volk, dat viel wat tegen, een groot plein met een ondefinieerbaar kunstwerk erop, een halfrond gebouw met lelijke reclame letter erop en aan de ene kant een paar zwervers en aan de andere kant stond het zwart van de mensen maar waarvoor konden we niet gewaar worden, wel stonden er allemaal politieauto’s.

 In 1 van de nissen was een toerist information gevestigd, wij wilden weten of de metro alweer reed ze vertelde dat we ook met de bus, lijn 152 terug konden naar Puzzolli, dat de trein staakte wisten ze niets van. Verder in de regen naar het andere gebouw met grote torens, maar liefst € 5, - entree, maar we mochten gratis naar binnen, op mijn vraag Why? Alleen maar de bevestiging: gratis

 

Er was een grote zaal, de baronnenzaal, later begrepen we dat die vroeger voor raadsvergaderingen werd gebruikt, maar tegenwoordig niet meer, we zagen door een doorzichtige vloer naar de resten van vorige bebouwing en mochten met een groepje naar boven, met de lift en zagen dezelfde baronnenzaal nu van boven; erg hoog. 
Er was een wenteltrap, met als aardigheid dat er geen middenpilaar was maar een gat, het was erg diep, blij dat ze een lift gebouwd hadden er werden diverse ruimtes getoond, vroeger in gebruik als bakkerij, bibliotheek en zo, na de brand was daar weinig van over, we mochten nog even van het dakterras van het uitzicht genieten en konden op eigen gelegenheid naar benden, toevallig weer met zijn allen, maar de lift weigerde, het lampje van ‘’te zwaar’’ brandde. 
Dus Janke en ik moesten wachten tot de lift terug was. Op naar de volgende ruimte, een voormalige kapel, oude beelden van Maria met kind, toen naar de volgende ruimte een trap naar boven ruimte met oude schilderijen en weer een dakterras. Het uitzicht is mooi maar minder als het regent en dat deed het de hele dag.

 

Toen maar op zoek aar de bus 152, we waren al voorbij een grote halte gelopen, op weg naar het laatste gebouw, dus daarheen terug, wel allerhande lijnen, maar geen 152. Vragen. Er zijn dan altijd wel mensen die redelijk Engels kennen en je willen helpen, erg aardig, we werden gewaar dat we terug moesten, voor het gebouw langs en daar was een andere halte, waar 152 wel langs kwam, onderweg ons verbaasd over de Napolitaanse verkeersregels, Geen voorrangsborden, en toch ging het soepel langs elkaar heen, dubbel parkeren is ook geen enkel probleem; als ze de Amsterdamse methoden hier gingen toepassen konden ze een vermogen aan boetes binnenhalen, en toch functioneerde het hier ook.

Maar we waren op weg naar bus 152, er was inderdaad een halte, bord met alle lijnen, maar 152 stond daar niet op, weer vragen, de bus kwam daar wel langs en na verloop van een paar minuten was hij er inderdaad en de chauffeur bevestigde dat hij naar Pozzouli ging. De bus was wel vol, maar een dikke Italiaan ging staan omdat hij er toch bij de eerstvolgende halte uit moest en zo kon ik zitten en Janke zat schuin achter mij, meer voorin de bus omdat ik achteruit reed.

Zij vroeg nog of hij langs Sulfata reed en dat was ook zo zodat we vlak voor de camping konden uitstappen. Hadden we dat eerder geweten!

Bij de caravan eerst even de route voor morgen bepaald, ik heb de keus tussen: 12 km door Napels of 17km over de tolweg Ik voel veel voor de eerste.

Janke stelde voor om de laatste avond in Napels uit eten te gaan, het restaurantje bij de camping leek haar niets dus wij om half 7 naar het restaurant vlak buiten de krater, we werden wat verbaasd aangezien; ze gingen pas om 7 uur open, dus eerst maar wat lezen en een appeltje eten en toen weer geprobeerd; de Italiaanse keuken valt niet tegen, voorafje, hoofdschotel [spaghetti resp. pizza] en toetje, samen 25 euro inclusief fooi en erg lekker.

Er was ook een kinderpartijtje, wel gezellig, maar ook lawaaierig, vooral omdat de tv hard aanstond.

Omdat we vlak voor de camping zijn uitgestapt hebben we geen brood gehaald, morgen maar zien bij de camping winkel en we hebben ook nog crackers.

2008 03 26 06 woensdag Napels.

2008 03 26 06 woensdag Napels.

Vandaag, woensdag 26 maart, Napels bekeken.

Vanmorgen al om kwart over 7 wakker Lekker gedoucht. Ontbeten, brood gehaald bij de kampwinkel, 2 euro voor 4 versgebakken broodjes. [de kampwinkel is open omdat het hoogseizoen is, buiten ons is er nog 1 andere gast.]

Toen met de trein weer naar station Cavour en vandaar weer naar de Dom = Duomi, omdat die nu open moest zijn, dat was ook zo, zelfs geen entree. Weer veel schilderijen waarvan we de meesten niet konden thuisbrengen, wel een erg mooi plafond. Het bloed wat van tijd tot tijd vloeibaar moet worden omdat anders rampen de stad zullen treffen kon niet bekeken worden. Het was wel een grote kerk, met veel zij kerken. We konden 3 euro pp betalen om de opgravingen te zien, maar dat hebben we niet gedaan, ook omwille van de tijd.

Toen op zoek naar nr. 10 de San Savero, al na 1 keer vragen gevonden, wel entree, zelfs 6 euro pp en daar neffens viel het tegen, wel veel mooie standbeelden van allemaal mensen die wij toch niet kennen, op het plafond de heerlijkheid van de hof van Eden uitgebeeld, alle informatie in het vloeiend Italiaans. In het boek van Martha stond vermeld dat er een alchemist geweest is die gruwelijk e experimenten met mensen heeft gedaan waarvoor hij zelfs geëxcommuniceerd? Is. Enige resultaten daarvan stonden in een aparte ruimte, die hebben we ook gezien; 2 lichamen met alleen botten en bloedvaten er in en verder weinig meer, gek idee dat het levende mensen zijn geweest.

Toen in de regen op weg naar het Museum, onderweg kwamen we langs een postkantoor en Janke kwam op het heldere idee om postzegels te kopen, vaak verkopen ze alleen kaarten maar geen postzegels. 5 loketten waar 2 met en lange rij, juist, die voor de postzaken was het langst. Wat voor ingewikkelds ze hier weten uit te voeren ik weet het niet, maar de lokettist moest diverse keren van zijn stoel om wel wat anders ergens achter hem op te halen, en iemand kwam met een stapel poststukken die allemaal gewogen en beplakt moesten worden. Na een dik kwartier stonden we weer buiten in de regen, met 20 postzegels van 65 ct. elk en priority zegels, die verticaal naast de postzegels geplakt dienen te worden, niet dat ik zijn uitleg snapte maar ik had dit een klant voor ons zie doen.

Het Nationaal archeologisch museum was mooi en open.

Van de bijzonderheden uit het boekje van Martha hebben we alleen de Hercules, die Napoleon zo mooi vond, niet kunnen zien omdat die in een gedeelte stond wat gerestaureerd werd.

Wat ik bijzonder vond waren Egyptische mummies die ze daar in een kelder bewaren

Verder hebben ze zowat heel Pompei en Hercularum leeg gehaald denk is want daar was zowat het hele museum mee gevuld

Ca 4 uur hadden we het wel gezien en zijn we terug gegaan naar de camping. Op het station gevraagd of de dagkaart ook geldig was op de funiculair en dat was volgens de verkoper wel zo. Terug op de camping even gerust en gezien waar we morgen heen willen. Maar daar nog niet uit gekomen.

Lekker gegeten, de restjes macaroni en boerenkoolstamppot. De yoghurt en vla uit Drachten zijn nu ook op.

Janke bestudeerd nu de kaart en we zullen nu de route van morgen bekijken.

O Ja, vanmorgen een sms’je van Klaas en Gees Kloosterman, ze hebben samen met Jan en Tineke besloten Berea toch te verlaten. Dit gaf de hele dag stof tot praten tussen mij en Janke.

2008 03 25 05 dinsdag Napels

2008 03 25 05 dinsdag Napels

Dinsdag 26 maart zijn we voor het eerst Napels in geweest. Ik had gevraagd hoe we het beste bij het National archeologisch museum konden komen en er ging een metro trein vanaf het station, ongeveer 1 km van de camping. Wij lopend op weg, prachtig uitzicht op de Middellandse zee omdat de camping vrij hoog lag.

Onder bij de kern van het dorp zagen we nergens een station, maar even vragen en halverwege een zijstraat was het, maar we hadden geen geld meer dus eerst verder naar beneden, op zoek naar een pin automaat, daarna weer naar boven om treinkaartjes te kopen, een dagkaart was duurder dan 2 enkele reizen, retours kenden ze niet, dus 4 enkele kaartjes gekocht en er was een vriendelijke gids die ons vertelde welke trein we moesten hebben en waar die stond, Informatie borden met van de verspringende cijfers zoals bij ons hadden ze niet. Uitgestapt op het juiste station, kaart erbij en we vonden het National archeologisch museum van Napels, alleen het was op dinsdagen dicht. En het regende. 
Op weg naar de Dom, Duomi schrijven ze hier, daar hebben ze een koker met geronnen bloed van een heilige dat meerdere keren per jaar vloeibaar wordt, na enig gedwaal omdat hoofdwegen hier erg smal waren, waardoor ik ze niet als hoofdweg herkende, vonden we de Dom, ook dicht: middag pauze tot 4 uur. 
Omdat de treinen hier geen wc’s hebben en we dachten in het museum wel te kunnen, moesten we onderhand wel nodig. Er was een ander museum wel open, grote Italiaanse aankondigingen en een portier met een kassa, ik vragen, de maar nee, het was niet mogelijk. Toen maar in een klein restaurantje koffie besteld en daar konden we eindelijk naar de wc. De koffie bestond uit een onooglijk klein kopje met een bodempje hele sterke koffie, toen we er de volgende dag weer waren heb ik cappuccino besteld, dat was beter te drinken. Toen kwam ik er ook achter dat je 1 euro extra moest betalen omdat je was gaan zitten, de prijzen golden voor als je bleef staan. Wisten wij veel. Omdat het maar bleef regenen en alles toch dicht was vanwege de middagpauze besloten om terug naar de camping te gaan, vlot terug naar Pozzuoli, klere eind omhoog lopen naar de camping, even gerust en toen de vulkaan bekeken waar de camping ook in ligt, dat was wel bijzonder; gaten in de grond waar stoom uit kwam, grond die heet aanvoelde, naar zwavel stinkende modderpoelen met kokende modder, restanten van een vroegere sauna, en rondom steile kraterwanden. [waar de ingang van de camping was ,was de rand heel laag, maar dat kon je vanuit deze krater niet zien]

Morgen weer naar Napels

2008 03 24 04 Van Pisa naar Napels

2008 03 24 04 maandag. Van Pisa naar Napels

Paasmaandag 24 maart.

Vandaag gereden van Pisa naar Napels.

We wilden de oude A1 wel eens rijden en omdat het totaal niet druk was op de weg, hebben we het risico op lange files en opstoppingen maar genomen. Na Rome wilden we de tolweg naar Napels nemen.

We Vertrokken om 9 uur vanaf de camping in Pisa, stukje door de stad, ongeveer 15 km over de tolweg

De oude route is inderdaad mooi en was heel goed te rijden en totaal niet druk en haast helemaal dubbelbaans. Wel was het wegdek slechter; ongelijk en er zaten soms gaten in.

Tijdens de koffie pauze en wisseling besloten om ook het laatste stuk de tol weg te mijden en via de kustweg nar Napels te rijden.

Ongeveer 10 km voor Rome stuurde Karin ons een zijweggetje in. Janke reed en durfde daar met caravan en al niet in en reed dus rechtdoor. Dat kostte nogal wat tijd en gedwaal omdat we op weggetje verzeilt raakten die niet meer op de kaart stonden, maar geen nood, Karin op ‘’herberekenen’’ en voila, ze wees ons de weg naar de tolweg om Rome, die we juist had willen omzeilen.

Via deze rondweg was wel sneller en korter en vrij vlot hadden we de juiste afrit 26 naar de binnendoor weg naar Napels. We moesten tanken. Dus afgeslagen naar een tankstation, zelfbediening, kennen wij ook, moet je eerst je pasje instoppen en dan kun je tanken, hier moest je eerst tanken en dan betalen volgens de plaatjes bij de Italiaans gebruiksaanwijzing. Wou dus niet. Janke wilde nog proberen er eerst 20 euro in te stoppen, maar omdat er niemand aanwezig was en het absoluut niet klopte met de gebruiksaanwijzing, vond ik dat een te groot risico. Het was ons laatste contante geld. Dus naar de volgende, dicht. Bij de volgende werd geen van onze kaarten geaccepteerd, dus weer naar de volgende, weer niemand aanwezig en geen van de passen werd geaccepteerd, nog 2 keer geprobeerd, met hetzelfde resultaat. Toen zagen we aan de overkant een tankstation waar wel mensen waren. Maar ze wilden de creditkaart ook niet, wel baar geld, maar dat hadden we haast niet meer. Uit nood de laatste 2 tientjes gegeven, en daar kregen we diesel voor, de bediende wilde nog een tip, ons laatste muntje was 20 eurocent dus dat maar gegeven, met de verklaring dat alles op was. Later vonden we een bemand tankstation waar betalen met zelfs de giropas geen enkel probleem was.

Deze route was toch wel wat drukker, maar we konden goed doorrijden totdat  we vlak na een tunnel hadden moeten afslaan. In een tunnel kan Karin niet navigeren en dus duurt het na de tunnel even voordat ze weet waar ze is en toen we op de splitsing aanreden konden we beide kanten op naar Napels, de ene kant via ???? en de andere kant via??? Weet jij veel op zo’n moment en dus reden we verkeert, een smal weggetje de berg op, en nergens een mogelijkheid om te keren en ook nog achter zo’n langzame Italiaan [dat schijnt hier een hobby te wezen, zonder reden langzaam rijden, erg irritant als je erachter zit en er niet omheen kunt] in een stadje reden we ook nog rechtdoor in plaats van rechtsaf en moesten toen door smalle straatje en krappe bochten weer de doorgaande weg opzoeken. Dank zij Karin lukte dat vrij vlot. Toch Karin maar weer op herberekenen en via diverse winkelcentra en talloze verkeerslichten maar ook langs een middeleeuwse muur, en een Romeins aquaduct, kwamen we weer op de grotere weg. Dit tussen stuk was enkelbaan, met een dubbele doorgetrokken streep in het midden, meestal maximum 50, dan weer 70, heel soms 90, maar meestal 50, ondanks dat ik me aanpaste aan het overige verkeer en meestal boven de toegestane snelheid reed werden we zeer regelmatig ingehaald, na een poosje was ik het zat en toen ik weer achter zo’n langzame italiaan zat heb ik het ook geprobeerd, ondanks inhaalverbod, verdrijvings- en voorsorteerstroken en ver boven het aangegeven maximum erom heen, ging heel best, allen wilde Janke niet meer tegen me praten.

De rest van de rit hield ze stijf het handvat boven de deur beet en ook op de borden letten  om de weg naar de camping te vinden was te veel gevraagd.

We waren om half zes op de camping, die is in een uitgedoofde vulkaan. Voordat we gingen opbouwen hebben even gekeken, er komt nog rook uit de grond. Een kaart van Napels gekocht.

De Italianen staan erom bekend dat ze nooit in hun spiegels kijken, wat geweest is is geweest. 
Ik heb daar ook wel gebruik van gemaakt. 
Heel ondeugend, vlak voor een Italiaan invoegen bijvoorbeeld.

Ik moet nu eerst stoppen; het eten is klaar en ruikt heel lekker.

De  camping is niet best; geen overdekt wc – en was ruimte, geen bril op de wc en voor de helft ook nog Franse = hurk wc’s en daar moeten we ook nog 33 euro per nacht voor betalen omdat het volgens hun hoogseizoen is.

2008 03 23 03 zondag, Door Zwitserland naar Italië,

2008 03 23 03 zondag, Door Zwitserland naar Italië, 


Paaszondag 23 maart:

Gisteravond Harrie Potter deel 1 gezien, op Janke's laptop, de steen der wijzen. Eerst zagen we het niet goed, de donkere partijen vielen weg, maar toen we het scherm draaiden was het goed.

Vanmorgen vroeg op en de camping in Zwitserland met een pin pas, de wereld pas voldaan, de giropas weigerde, de wereld pas ook, de creditkaart deed het wel. Zwitserland uit, nog wat sneeuw gehad, op de bergen kon je heel mooi de vorstgrens zien. bij Milaan reden we fout, we hadden de aandacht mij de juiste sorteerstrook voor de tolpoort en zagen daardoor niet dat we vlak daarvoor eraf moesten, Toen moest Janke eerst zoeken waar we waren en vervolgens kijken welke route we moeten hebben en vervolgens welk wegnummer dat is en welke steden er worden aangegeven.

Karin simpel op herberekening zetten werkte net zo goed en kwamen we , na verkeerd om om Milaan gereden te hebben op de juiste weg. Een tolweg. Die werd later erg rustig, vooral toen we afsloegen naar Pisa hadden we hele stukken voor ons zelf alleen, we werden een paar keer door bussen ingehaald, zelfs 1 keer een Nederlandse.

Vlak voor de afslag een P genomen om koffie te drinken en te tanken en te wisselen. Het eerste en het laatste lukte, het tanken niet, na het afnemen van de slang bleef de pomp op het vorige bedrag staan en sloeg niet aan, de pomp ernaast was alleen voor vrachtauto’s, met zo’n dikkere vulpijp, dus de slang terug gehangen en het volgende pomp station genomen. Wel de bon goed bewaren voor het geval dat ze ons van ‘’doorrijden zonder betalen’’ willen beschuldigen.

Dankzij Karin de camping Torre Pendente vlot gevonden, toe was het tegen drieën.

Pootjes uitgedraaid, stroom aangesloten, wat lastig was omdat de kabel onbereikbaar achterin de bus lag, met de haspel die normaal voor de koelkast gebruikt wordt de zaak toch aangesloten;  het snoer van de caravan komt nu uit de auto, werkt ook best. Janke wilde lopend naar de scheve toren, volgens de receptie was het maar 5 minuten, dat waren er tien, maar toen zagen we toch met eigen ogen de scheve toren en de kathedraal

Toen we daar voor stonden zagen we het bordje ‘’tickets’’ dus weer terug en in een gebouw, half verstopt achter souvenir kraampjes, een groot kantoor waar ze kaartje verkochten, de man achter het loket kon Engels en zei dat ik maar moest aanwijzen waar ik in wilde, ik wees op de kathedraal, wat 2 keer 2 euro bleek te moeten kosten. Wel dom dat nergens een prijslijst hing.

Nog even in stereo een film gezien over de begraafplaats, uit de Engelstalige begeleiding opgemaakt dat er in het midden aarde uit het Heilige land is opgebracht. Een virtuele rondleiding hoe het er misschien na de restauratie uit zou kunnen komen te zien.

Toen de kathedraal in, best wel mooi, veel schilderijen die we niet konden plaatsen, op de preekstoel veel bewerkte taferelen en een Vlaamse gids die vertelde wat er op 1 te zien was, toen konden we de rest ook plaatsen; de aankondiging van de geboorte , komst van de wijzen, vlucht naar Egypte, de kindermoord en zo voort, ook de Kruisiging en daarna het laatste oordeel, de opstanding ontbrak. Wel een doorzichtige schijn met daarin een gebalsemd lichaam, maar van wie??. De scheve toren bekeken,  er stonden mensen op, je kom hem dus weer beklimmen, maar je, dan moest je weer helemaal terug naar die kassa.

Besloten de toeristische stads wandeling te lopen, mede dankzij de slechte kaart, werd  dat weinig, wel de brug gezien met die kapel met die kroon de Chiesa Di Santa Maria Della Spina, die vlak aan de oever van de rivier staat.

Met enige moeite via het station de camping weer gevonden, er stond een bordje camping wat niet bleek te kloppen, je kwam in een doodlopende straat.

Lekker gegeten, warme bieten, aangezette aardappelen en koude grote bonen.

Ik zal stoppen, Janke heeft al 2 keer gevraagd of ze het bed alvast kan opmaken en dreigt dat ik het moet opmaken.

2008 03 22 02 zaterdag Zwitserland

2008 03 22 02 zaterdag Zwitserland. onderweg naar Italie 22 maart 2008 

Stille zaterdag22 maart 2008 , eerste camping in Zwitserland.

Rustige dag, om half twaalf gemeld dat we een dag langer bleven, zitten puzzelen, geluncht met gekookte eieren, ’s middags gefietst, mooie vlakke route langs de rivier.

Een langsfietsende meneer gevraagd naar de lengte van de route, die wist hij niet, hij vertelde dat hij op weg was naar en supermarkt, wij achter hem aan, dat lukt mij beter als Janke. Op het eind was ik Janke kwijt, dus eerst terug om te kijken waar ze bleef en daarna waren we die man kwijt, toen maar zelf 1 gezocht en gewinkeld bij een COOP., vuilniszakken gekocht en ook 8 AAA penlites in de hoop dat de afstandbediening van Karin het daar beter op doet. Die weigert zeer regelmatig en dat is een grote ergernis.

Terug toch geprobeerd een stukje van de aangegeven route te fietsen, maar na een paar kruisingen stond er niets meer aangegeven en op een splitsing zijn we toen maar rechts af gegaan omdat daar de camping ook lag en we anders zowel van de route af zouden kunnen zijn als ook verder weg van de camping komen.

Het was wel mooi fietsen, geen hellingen en lekker warm weer, teug bij de caravan eerst thee gedronken en ik heb een paar sudoku's gemaakt.

Janke heeft voor het eerst deze vakantie gekookt; pot rode kool, aardappelen van thuis en kip burgers uit alu-folie, toch wel lekker. Ook alle vla en yoghurt opgemaakt omdat de yoghurt over datum was en we nog van elk een pak bij ons hebben.

Daarna meteen de hele brot van 3 dagen ontbijt + de warme hap van vandaag afgewassen, waarbij Janke mopperde omdat ik haar systeem van spoelen en afwassen om zeep hielp door alvast te beginnen met afwassen terwijl zij nog aan het spoelen was.

Terug in de caravan eerst maar dit dagboek bijwerken en straks gaan we en filmpje kijken.

2008 03 20 01 donderdag vertrek van thuis naar Schinderhannes

2008 03 20 01 donderdag vertrek van thuis naar Schinderhannes
Vertrek op donderdagmorgen  ca 10 uur, 20 maart 2008.

Via Emmen, door Duitsland naar beneden.

Karin had niet de juiste kaarten en vroeg om herberekenen, dit opgegeven waardoor hij een andere route nam dan ik dacht, nl met een doorsteek

Halverwege de snelweg Karin ingesteld op truck en toe heeft zij alsnog de snelweg route genomen, waardoor we een stukje omreden.

Camping vlot gevonden: Schinderhannes een basis camping voor Rusland reizen

Heel lekker gegeten voor 36 euro, inclusief fooi.

Volgende morgen, 21 maart lekker gedoucht en ontbeten, vlot vertrokken, langs Freiburg, aan de grens voor € 55, - 2 Zwitserland vignetten gekocht, de rij voor “met vignet’’ was aanzienlijk langer dan die van ‘’ zonder vignet.’’

Karin stuurde ons niet langs de route die de borden aangaven, of het beter was weet ik niet

’s Avonds ontdekt dat hij trucs niet over de snelweg stuurt en een bestelbus wel, misschien omdat de weg erg stijgt?

In Zwitserland wel sneeuw, hoe hoger we kwamen, des te meer sneeuw.

De Gotthart lag op 1000 m en er lag veel sneeuw ook op de weg, file rijden.

Op een parkeerplek vlak na de tunnel, was het erg glad, remmen had alleen het effect dat de auto het laagste punt opzocht. Ik hield gelukkig ruim afstand. Blokkeren leidde wel tot stilstand, met enige moeite achteruit en even geparkeerd en geplast. Na informatie ingewonnen te hebben besloten om toch door te rijden omdat de weg naar beneden ging en het daar wel beter zou worden, wat inderdaad klopte.

Meteen na de tunnel 2 motoren ingehaald, ze reden met beide voeten op de grond.

Karin stuurde ons via het dorpje naar het dorpje waar de camping moest zijn, via de snelweg was sneller en gemakkelijker geweest. Waarom een truck door het dorpje moet in plaats van over de grote weg is een raadseltje van Karin.

Gegeten op de camping. Restaurant ging vandaag open;, een gemengde salade en pijpjes macaroni en spaghetti zonder vlees kostte 44 franken, maar 30 euro was ook goed.

Pisa is toch nog 5 uren rijden, dus besloten de morgen, stille zaterdag kalm aan te doen en paaszondagmorgen op tijd weg en dan naar de camping vlak bij Pisa, ’s middags Pisa in en de volgende morgen verder.

Het is droog!

Als ik zaterdag morgen 22 maart, dit schrijf, schijnt de zon volop en ik zit buiten in de zon,

Het waterpompje van de wc in de caravan doet het ook spontaan weer, dat bespaart zoeken en repareren.

Ik zal nu alvast proberen uit te vinden of via Zwitserland terug ook beter is als via Oostenrijk.